Euripides, episode, iambic 3:

(에우리피데스, episode, iambic 3:)

τὰ μὲν καθ’ Ἑλένην ὧδ’ ἔχει· ὁ δ’ ἐπιών νιν βίοτοσ εὐδαίμων μένει. σὲ δ’ αὖ χρεών, Ὀρέστα, γαίασ τῆσδ’ ὑπερβαλόνθ’ ὁρ́ουσ Παρράσιον οἰκεῖν δάπεδον ἐνιαυτοῦ κύκλον. κεκλήσεται δὲ σῆσ φυγῆσ ἐπώνυμον Ἀζᾶσιν Ἀρκάσιν τ’ Ὀρέστειον καλεῖν. ἐνθένδε δ’ ἐλθὼν τὴν Ἀθηναίων πόλιν δίκην ὑπόσχεσ αἵματοσ μητροκτόνου Εὐμενίσι τρισσαῖσ· θεοὶ δέ σοι δίκησ βραβῆσ πάγοισιν ἐν Ἀρείοισιν εὐσεβεστάτην ψῆφον διοίσουσ’, ἔνθα νικῆσαί σε χρή. ἐφ’ ἧσ δ’ ἔχεισ, Ὀρέστα, φάσγανον δέρῃ, γῆμαι πέπρωταί σ’ Ἑρμιόνην· ὃσ δ’ οἰέται Νεοπτόλεμοσ γαμεῖν νιν, οὐ γαμεῖ ποτε. θανεῖν γὰρ αὐτῷ μοῖρα Δελφικῷ ξίφει, δίκασ Ἀχιλλέωσ πατρὸσ ἐξαιτοῦντά με. Πυλάδῃ δ’ ἀδελφῆσ λέκτρον, ὥσ ποτ’ ᾔνεσασ, δόσ·

SEARCH

MENU NAVIGATION