Euripides, episode, trochees

(에우리피데스, episode, trochees)

θᾶσσον ᾗ με χρῆν προβαίνων ἱκόμην δι’ ἄστεωσ, σύλλογον πόλεωσ ἀκούσασ, τὸν δ’ ἰδὼν αὐτὸσ σαφῶσ, ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν, ὡσ κτενοῦντασ αὐτίκα. τί τάδε; πῶσ ἔχεισ; τί πράσσεισ, φίλταθ’ ἡλίκων ἐμοὶ καὶ φίλων καὶ συγγενείασ; πάντα γὰρ τάδ’ εἶ σύ μοι. οἰχόμεσθ’, ὡσ ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά. συγκατασκάπτοισ ἂν ἡμᾶσ· κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων. Μενέλεωσ κάκιστοσ ἐσ ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν. εἰκότωσ, κακῆσ γυναικὸσ ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν. ὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών. ἦ γάρ ἐστιν ὡσ ἀληθῶσ τήνδ’ ἀφιγμένοσ χθόνα; χρόνιοσ· ἀλλ’ ὅμωσ τάχιστα κακὸσ ἐφωράθη φίλοισ. καὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν; οὐκ ἐκεῖνοσ, ἀλλ’ ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδ’ ἤγαγεν. ποῦ ’στιν ἣ πλείστουσ Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία; ἐν δόμοισ ἐμοῖσιν, εἰ δὴ τούσδ’ ἐμοὺσ καλεῖν χρεών. σὺ δὲ τίνασ λόγουσ ἔλεξασ σοῦ κασιγνήτῳ πατρόσ; μή μ’ ἰδεῖν θανόνθ’ ὑπ’ ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν. πρὸσ θεῶν, τί πρὸσ τάδ’ εἶπε; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω. εὐλαβεῖθ’, ὃ τοῖσ φίλοισι δρῶσιν οἱ κακοὶ φίλοι. σκῆψιν ἐσ ποίαν προβαίνων; τοῦτο πάντ’ ἔχω μαθών. οὗτοσ ἦλθ’, ὁ τὰσ ἀρίστασ θυγατέρασ σπείρασ πατήρ. Τυνδάρεων λέγεισ· ἴσωσ σοι θυγατέροσ θυμούμενοσ; αἰσθάνῃ. τὸ τοῦδε κῆδοσ μᾶλλον εἵλετ’ ἢ πατρόσ. κοὐκ ἐτόλμησεν πόνων σῶν ἀντιλάζυσθαι παρών; οὐ γὰρ αἰχμητὴσ πέφυκεν, ἐν γυναιξὶ δ’ ἄλκιμοσ. ἐν κακοῖσ ἄρ’ εἶ μεγίστοισ· καί σ’ ἀναγκαῖον θανεῖν; ψῆφον ἀμφ’ ἡμῶν πολίτασ ἐπὶ φόνῳ θέσθαι χρεών. ἣ κρινεῖ τί χρῆμα; λέξον· διὰ φόβου γὰρ ἔρχομαι. ἢ θανεῖν ἢ ζῆν· ὁ μῦθοσ οὐ μακρὸσ μακρῶν πέρι. φεῦγέ νυν λιπὼν μέλαθρα σὺν κασιγνήτῃ σέθεν. οὐχ ὁρᾷσ; φυλασσόμεσθα φρουρίοισι πανταχῇ. εἶδον ἄστεωσ ἀγυιὰσ τεύχεσιν πεφραγμένασ. ὡσπερεὶ πόλισ πρὸσ ἐχθρῶν σῶμα πυργηρούμεθα. κἀμὲ νῦν ἐροῦ τί πάσχω·

καὶ γὰρ αὐτὸσ οἴχομαι. πρὸσ τίνοσ; τοῦτ’ ἂν προσείη τοῖσ ἐμοῖσ κακοῖσ κακόν. Στρόφιοσ ἤλασέν μ’ ἀπ’ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶσ πατήρ. ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταισ ἐπιφέρων ἔγκλημά τι; ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρόσ, ἀνόσιον λέγων. ὦ τάλασ, ἐοίκε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά. οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθ’· οἰστέον τάδε. οὐ φοβῇ μή σ’ Ἄργοσ ὥσπερ κἄμ’ ἀποκτεῖναι θέλῃ; οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ. δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργουσ ὅταν ἔχωσι προστάτασ. ἀλλ’ ὅταν χρηστοὺσ λάβωσι, χρηστὰ βουλεύουσ’ ἀεί. εἰε͂̔ν. ἐσ κοινὸν λέγειν χρή. τίνοσ ἀναγκαίου πέρι; εἰ λέγοιμ’ ἀστοῖσιν ἐλθὼν ‐ ὡσ ἔδρασασ ἔνδικα; πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ; μὴ λάβωσί σ’ ἄσμενοι. ἀλλ’ ὑποπτήξασ σιωπῇ κατθάνω; δειλὸν τόδε. πῶσ ἂν οὖν δρῴην; ἔχεισ τιν’, ἢν μένῃσ, σωτηρίαν; οὐκ ἔχω. μολόντι δ’ ἐλπίσ ἐστι σωθῆναι κακῶν; εἰ τύχοι, γένοιτ’ ἄν. οὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν. ἀλλὰ δῆτ’ ἔλθω. θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῇ. εὖ λέγεισ· φεύγω τὸ δειλὸν τῇδε. μᾶλλον ἢ μένων. καὶ τὸ πρᾶγμά γ’ ἔνδικόν μοι. τῷ Δοκεῖν εὔχου μόνον. καί τισ ἄν γέ μ’ οἰκτίσειε . . . . μέγα γὰρ ἡ εὐγένειά σου. θάνατον ἀσχάλλων πατρῷον. πάντα ταῦτ’ ἐν ὄμμασιν. ἰτέον, ὡσ ἄνανδρον ἀκλεῶσ κατθανεῖν.

αἰνῶ τάδε. ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῇ ταῦτ’ ἐμῇ; μὴ πρὸσ θεῶν. δάκρυα γοῦν γένοιτ’ ἄν. οὐκοῦν οὗτοσ οἰωνὸσ μέγασ. δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον. τῷ χρόνῳ δὲ κερδανεῖσ. κεῖνό μοι μόνον πρόσαντεσ. τί τόδε καινὸν αὖ λέγεισ; μὴ θεαί μ’ οἴστρῳ κατάσχωσι. ἀλλὰ κηδεύσω σ’ ἐγώ. δυσχερὲσ ψαύειν νοσοῦντοσ ἀνδρόσ. οὐκ ἔμοιγε σοῦ. εὐλαβοῦ λύσσησ μετασχεῖν τῆσ ἐμῆσ. τόδ’ οὖν ἴτω. οὐκ ἄρ’ ὀκνήσεισ; ὄκνοσ γὰρ τοῖσ φίλοισ κακὸν μέγα. ἑρ́πε νυν οἰάξ ποδόσ μοι. φίλα γ’ ἔχων κηδεύματα. καί με πρὸσ τύμβον πόρευσον πατρόσ. ὡσ τί δὴ τόδε; ὥσ νιν ἱκετεύσω με σῶσαι. τό γε δίκαιον ὧδ’ ἔχει. μητέροσ δὲ μηδ’ ἴδοιμι μνῆμα. πολεμία γὰρ ἦν. ἀλλ’ ἔπειγ’, ὡσ μή σε πρόσθε ψῆφοσ Ἀργείων ἕλῃ, περιβαλὼν πλευροῖσ ἐμοῖσι πλευρὰ νωχελῆ νόσῳ· ὡσ ἐγὼ δι’ ἄστεώσ σε, σμικρὰ φροντίζων ὄχλου, οὐδὲν αἰσχυνθεὶσ ὀχήσω. ποῦ γὰρ ὢν δείξω φίλοσ, εἴ σε μὴ ’ν δειναῖσιν ὄντα συμφοραῖσ ἐπαρκέσω; τοῦτ’ ἐκεῖνο, <20κτᾶσθ’ ἑταίρουσ, μὴ τὸ συγγενὲσ μόνον20>· ὡσ ἀνὴρ ὅστισ τρόποισι συντακῇ, θυραῖοσ ὢν μυρίων κρείσσων ὁμαίμων ἀνδρὶ κεκτῆσθαι φίλοσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION