Euripides, episode 2:

(에우리피데스, episode 2:)

οἴμοι, κασίγνητ’, ὄμμα σὸν ταράσσεται, ταχὺσ δὲ μετέθου λύσσαν, ἄρτι σωφρονῶν. ὦ μῆτερ, ἱκετεύω σε, μὴ ’πίσειέ μοι τὰσ αἱματωποὺσ καὶ δρακοντώδεισ κόρασ. αὗται γὰρ αὗται πλησίον θρῴσκουσί μου. μέν’, ὦ ταλαίπωρ’, ἀτρέμα σοῖσ ἐν δεμνίοισ· ὁρᾷσ γὰρ οὐδὲν ὧν δοκεῖσ σάφ’ εἰδέναι. ὦ Φοῖβ’, ἀποκτενοῦσί μ’ αἱ κυνώπιδεσ γοργῶπεσ, ἐνέρων ἱέρεαι, δειναὶ θεαί. οὔτοι μεθήσω· χεῖρα δ’ ἐμπλέξασ’ ἐμὴν σχήσω σε πηδᾶν δυστυχῆ πηδήματα. μέθεσ· μί’ οὖσα τῶν ἐμῶν Ἐρινύων μέσον μ’ ὀχμάζεισ, ὡσ βάλῃσ ἐσ Τάρταρον. οἲ ’γὼ τάλαινα, τίν’ ἐπικουρίαν λάβω, ἐπεὶ τὸ θεῖον δυσμενὲσ κεκτήμεθα; δὸσ τόξα μοι κερουλκά, δῶρα Λοξίου, οἷσ μ’ εἶπ’ Ἀπόλλων ἐξαμύνασθαι θεάσ, εἴ μ’ ἐκφοβοῖεν μανιάσιν λυσσήμασιν. βεβλήσεταί τισ θεῶν βροτησίᾳ χερί, εἰ μὴ ’ξαμείψει χωρὶσ ὀμμάτων ἐμῶν. οὐκ εἰσακούετ’; οὐχ ὁρᾶθ’ ἑκηβόλων τόξων πτερωτὰσ γλυφίδασ ἐξορμωμένασ; ἆ ἆ· τί δῆτα μέλλετ’; ἐξακρίζετ’ αἰθέρα πτεροῖσ· τὰ Φοίβου δ’ αἰτιᾶσθε θέσφατα. ἐά· τί χρῆμ’ ἀλύω, πνεῦμ’ ἀνεὶσ ἐκ πλευμόνων; ποῖ ποῖ ποθ’ ἡλάμεσθα δεμνίων ἄπο; ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθισ αὖ γαλήν’ ὁρῶ.

SEARCH

MENU NAVIGATION