Euripides, Ion, episode

(에우리피데스, Ion, episode)

γενναιότησ σοι, καὶ τρόπων τεκμήριον τὸ σχῆμ’ ἔχεισ τόδ’, ἥτισ εἶ ποτ’, ὦ γύναι. γνοίη δ’ ἂν ὡσ τὰ πολλά γ’ ἀνθρώπου πέρι τὸ σχῆμ’ ἰδών τισ εἰ πέφυκεν εὐγενήσ. ἐά· ἀλλ’ ἐξέπληξάσ μ’, ὄμμα συγκλῄσασα σὸν δακρύοισ θ’ ὑγράνασ’ εὐγενῆ παρηίδα, ὡσ εἶδεσ ἁγνὰ Λοξίου χρηστήρια. τί ποτε μερίμνησ ἐσ τόδ’ ἦλθεσ, ὦ γύναι; ὃ πάντεσ ἄλλοι γύαλα λεύσσοντεσ θεοῦ χαίρουσιν, ἐνταῦθ’ ὄμμα σὸν δακρυρροεῖ; ὦ ξένε, τὸ μὲν σὸν οὐκ ἀπαιδεύτωσ ἔχει ἐσ θαύματ’ ἐλθεῖν δακρύων ἐμῶν πέρι· ἐγὼ δ’ ἰδοῦσα τούσδ’ Ἀπόλλωνοσ δόμουσ μνήμην παλαιὰν ἀνεμετρησάμην τινά· οἴκοι δὲ τὸν νοῦν ἔσχον ἐνθάδ’ οὖσά που. ὦ τλήμονεσ γυναῖκεσ· ὦ τολμήματα θεῶν. τί δῆτα; ποῖ δίκην ἀνοίσομεν, εἰ τῶν κρατούντων ἀδικίαισ ὀλούμεθα; τί χρῆμ’ ἀνερμήνευτα δυσθυμῇ, γύναι; οὐδέν· μεθῆκα τόξα· τἀπὶ τῷδε δὲ ἐγώ τε σιγῶ, καὶ σὺ μὴ φρόντιζ’ ἔτι. τίσ δ’ εἶ; πόθεν γῆσ ἦλθεσ; ἐκ ποίασ πάτρασ πέφυκασ; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶσ χρεών; Κρέουσα μέν μοι τοὔνομ’, ἐκ δ’ Ἐρεχθέωσ πέφυκα, πατρὶσ γῆ δ’ Ἀθηναίων πόλισ. ὦ κλεινὸν οἰκοῦσ’ ἄστυ γενναίων τ’ ἄπο τραφεῖσα πατέρων, ὥσ σε θαυμάζω, γύναι. τοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν, ὦ ξέν’, οὐ πέρα. πρὸσ θεῶν ἀληθῶσ, ὡσ μεμύθευται βροτοῖσ . . . ; τί χρῆμ’ ἐρωτᾷσ, ὦ ξέν’, ἐκμαθεῖν θέλων; ἐκ γῆσ πατρόσ σου πρόγονοσ ἔβλαστεν πατήρ; Ἐριχθόνιόσ γε· τὸ δὲ γένοσ μ’ οὐκ ὠφελεῖ. ἦ καί σφ’ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο; ἐσ παρθένουσ γε χεῖρασ, οὐ τεκοῦσά νιν. δίδωσι δ’, ὥσπερ ἐν γραφῇ νομίζεται . . . ; Κέκροπόσ γε σῴζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον. ἤκουσα λῦσαι παρθένουσ τεῦχοσ θεᾶσ. τοιγὰρ θανοῦσαι σκόπελον ᾕμαξαν πέτρασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION