Euripides, Ion, episode 2:

(에우리피데스, Ion, episode 2:)

ἔστιν γὰρ οὐκ ἄσημοσ Ἑλλήνων πόλισ, τῆσ χρυσολόγχου Παλλάδοσ κεκλημένη, οὗ παῖδ’ Ἐρεχθέωσ Φοῖβοσ ἔζευξεν γάμοισ βίᾳ Κρέουσαν, ἔνθα προσβόρρουσ πέτρασ Παλλάδοσ ὑπ’ ὄχθῳ τῆσ Ἀθηναίων χθονὸσ Μακρὰσ καλοῦσι γῆσ ἄνακτεσ Ἀτθίδοσ. Λοξίᾳ δ’ ἐγὼ χάριν πράσσων ἀδελφῷ πλεκτὸν ἐξάρασ κύτοσ ἤνεγκα, καὶ τὸν παῖδα κρηπίδων ἔπι τίθημι ναοῦ τοῦδ’, ἀναπτύξασ κύτοσ ἑλικτὸν ἀντίπηγοσ, ὡσ ὁρῷθ’ ὁ παῖσ. ἀγνὼσ δὲ πατρί ‐ τῷ θεῷ γὰρ ἦν φίλον ‐ γαστρὸσ διήνεγκ’ ὄγκον. ὡσ δ’ ἦλθεν χρόνοσ, τεκοῦσ’ ἐν οἴκοισ παῖδ’ ἀπήνεγκεν βρέφοσ ἐσ ταὐτὸν ἄντρον οὗπερ ηὐνάσθη θεῷ Κρέουσα, κἀκτίθησιν ὡσ θανούμενον κοίλησ ἐν ἀντίπηγοσ εὐτρόχῳ κύκλῳ, προγόνων νόμον σῴζουσα τοῦ τε γηγενοῦσ Ἐριχθονίου. κείνῳ γὰρ ἡ Διὸσ κόρη φρουρὼ παραζεύξασα φύλακε σώματοσ δισσὼ δράκοντε, παρθένοισ Ἀγλαυρίσι δίδωσι σῴζειν· ὅθεν Ἐρεχθείδαισ ἐκεῖ νόμοσ τισ ἔστιν ὄφεσιν ἐν χρυσηλάτοισ τρέφειν τέκνα. ἀλλ’ ἣν εἶχε παρθένοσ χλιδὴν τέκνῳ προσάψασ’ ἔλιπεν ὡσ θανουμένῳ. κἄμ’ ὢν ἀδελφὸσ Φοῖβοσ αἰτεῖται τάδε· ὦ σύγγον’, ἐλθὼν λαὸν εἰσ αὐτόχθονα κλεινῶν Ἀθηνῶν ‐ οἶσθα γὰρ θεᾶσ πόλιν ‐ λαβὼν βρέφοσ νεογνὸν ἐκ κοίλησ πέτρασ αὐτῷ σὺν ἄγγει σπαργάνοισί θ’ οἷσ ἔχει ἔνεγκε Δελφῶν τἀμὰ πρὸσ χρηστήρια, καὶ θὲσ πρὸσ αὐταῖσ εἰσόδοισ δόμων ἐμῶν. τὰ δ’ ἄλλ’ ‐ ἐμὸσ γάρ ἐστιν, ὡσ εἰδῇσ, ὁ παῖσ ‐ ἡμῖν μελήσει.

SEARCH

MENU NAVIGATION