Euripides, episode 4:

(에우리피데스, episode 4:)

ἐά· τίνασ τούσδ’ ἐν πύλαισ ὁρῶ ξένουσ; τίνοσ δ’ ἕκατι τάσδ’ ἐπ’ ἀγραύλουσ πύλασ προσῆλθον; ἦ ’μοῦ δεόμενοι; γυναικί τοι αἰσχρὸν μετ’ ἀνδρῶν ἑστάναι νεανιῶν. ὦ φίλτατ’, εἰσ ὕποπτα μὴ μόλῃσ ἐμοί· τὸν ὄντα δ’ εἴσῃ μῦθον· οἵδε γὰρ ξένοι ἥκουσ’ Ὀρέστου πρόσ με κήρυκεσ λόγων. ἀλλ’, ὦ ξένοι, σύγγνωτε τοῖσ εἰρημένοισ. τί φασίν; ἁνὴρ ἔστι καὶ λεύσσει φάοσ; ἔστιν λόγῳ γοῦν, φασὶ δ’ οὐκ ἄπιστ’ ἐμοί. ἦ καί τι πατρὸσ σῶν τε μέμνηται κακῶν; ἐν ἐλπίσιν ταῦτ’· ἀσθενὴσ φεύγων ἀνήρ. ἦλθον δ’ Ὀρέστου τίν’ ἀγορεύοντεσ λόγον; σκοποὺσ ἔπεμψε τούσδε τῶν ἐμῶν κακῶν. οὐκοῦν τὰ μὲν λεύσσουσι, τὰ δὲ σύ που λέγεισ. ἴσασιν, οὐδὲν τῶνδ’ ἔχουσιν ἐνδεέσ. οὐκοῦν πάλαι χρῆν τοῖσδ’ ἀνεπτύχθαι πύλασ; χωρεῖτ’ ἐσ οἴκουσ· ἀντὶ γὰρ χρηστῶν λόγων ξενίων κυρήσεθ’, οἷ’ ἐμὸσ κεύθει δόμοσ. αἴρεσθ’, ὀπαδοί, τῶνδ’ ἔσω τεύχη δόμων. καὶ μηδὲν ἀντείπητε, παρὰ φίλου φίλοι μολόντεσ ἀνδρόσ· καὶ γὰρ εἰ πένησ ἔφυν, οὔτοι τό γ’ ἦθοσ δυσγενὲσ παρέξομαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION