Euripides, choral, strophe 3

(에우리피데스, choral, strophe 3)

Ἀγαμέμνονοσ ὦ κόρα, ἤλυθον, Ἠλέκτρα, ποτὶ σὰν ἀγρότειραν αὐλάν. ἔμολέ τισ ἔμολεν γαλακτοπότασ ἀνὴρ Μυκηναῖοσ ὀρειβάτασ· ἀγγέλλει δ’ ὅτι νῦν τριταί‐ αν καρύσσουσιν θυσίαν Ἀργεῖοι, πᾶσαι δὲ παρ’ Ἥ‐ ραν μέλλουσιν παρθενικαὶ στείχειν. οὐκ ἐπ’ ἀγλαί̈αισ, φίλαι, θυμὸν οὐδ’ ἐπὶ χρυσέοισ ὁρ́μοισ ἐκπεπόταμαι τάλαιν’, οὐδ’ ἱστᾶσα χοροὺσ Ἀργείαισ ἅμα νύμφαισ εἱλικτὸν κρούσω πόδ’ ἐμόν. δάκρυσι νυχεύ‐ ω, δακρύων δέ μοι μέλει δειλαίᾳ τὸ κατ’ ἦμαρ. σκέψαι μου πιναρὰν κόμαν καὶ τρύχη τάδ’ ἐμῶν πέπλων, εἰ πρέποντ’ Ἀγαμέμνονοσ κούρᾳ ’σται βασιλείᾳ τᾷ Τροίᾳ θ’, ἃ ’μοῦ πατέροσ μέμναταί ποθ’ ἁλοῦσα.

SEARCH

MENU NAVIGATION