Euripides, episode 3:

(에우리피데스, episode 3:)

ὦ πένθοσ οὐ μετρητὸν οὐδ’ οἱο͂́ν τ’ ἰδεῖν, φόνον ταλαίναισ χερσὶν ἐξειργασμένων. καλὸν τὸ θῦμα καταβαλοῦσα δαίμοσιν ἐπὶ δαῖτα Θήβασ τάσδε κἀμὲ παρακαλεῖσ. οἴμοι κακῶν μὲν πρῶτα σῶν, ἔπειτ’ ἐμῶν· ὡσ ὁ θεὸσ ἡμᾶσ ἐνδίκωσ μέν, ἀλλ’ ἄγαν, Βρόμιοσ ἄναξ ἀπώλεσ’ οἰκεῖοσ γεγώσ. ὡσ δύσκολον τὸ γῆρασ ἀνθρώποισ ἔφυ ἔν τ’ ὄμμασι σκυθρωπόν. εἴθε παῖσ ἐμὸσ εὔθηροσ εἰή, μητρὸσ εἰκασθεὶσ τρόποισ, ὅτ’ ἐν νεανίαισι Θηβαίοισ ἅμα θηρῶν ὀριγνῷτ’· ἀλλὰ θεομαχεῖν μόνον οἱο͂́σ τ’ ἐκεῖνοσ. νουθετητέοσ, πάτερ, σοὐστίν. τίσ αὐτὸν δεῦρ’ ἂν ὄψιν εἰσ ἐμὴν καλέσειεν, ὡσ ἴδῃ με τὴν εὐδαίμονα; φεῦ φεῦ· φρονήσασαι μὲν οἷ’ ἐδράσατε ἀλγήσετ’ ἄλγοσ δεινόν· εἰ δὲ διὰ τέλουσ ἐν τῷδ’ ἀεὶ μενεῖτ’ ἐν ᾧ καθέστατε, οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετ’ οὐχὶ δυστυχεῖν. τί δ’ οὐ καλῶσ τῶνδ’ ἢ τί λυπηρῶσ ἔχει; πρῶτον μὲν ἐσ τόνδ’ αἰθέρ’ ὄμμα σὸν μέθεσ. ἰδού· τί μοι τόνδ’ ἐξυπεῖπασ εἰσορᾶν; ἔθ’ αὑτὸσ ἤ σοι μεταβολὰσ ἔχειν δοκεῖ; λαμπρότεροσ ἢ πρὶν καὶ διειπετέστεροσ. τὸ δὲ πτοηθὲν τόδ’ ἔτι σῇ ψυχῇ πάρα; οὐκ οἶδα τοὔποσ τοῦτο. γίγνομαι δέ πωσ ἔννουσ, μετασταθεῖσα τῶν πάροσ φρενῶν. κλύοισ ἂν οὖν τι κἀποκρίναι’ ἂν σαφῶσ; ὡσ ἐκλέλησμαί γ’ ἃ πάροσ εἴπομεν, πάτερ. ἐσ ποῖον ἦλθεσ οἶκον ὑμεναίων μέτα; Σπαρτῷ μ’ ἔδωκασ, ὡσ λέγουσ’, Ἐχίονι. τίσ οὖν ἐν οἴκοισ παῖσ ἐγένετο σῷ πόσει; Πενθεύσ, ἐμῇ τε καὶ πατρὸσ κοινωνίᾳ. τίνοσ πρόσωπον δῆτ’ ἐν ἀγκάλαισ ἔχεισ; λέοντοσ, ὥσ γ’ ἔφασκον αἱ θηρώμεναι. σκέψαι νυν ὀρθῶσ· βραχὺσ ὁ μόχθοσ εἰσιδεῖν.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION