Euripides, episode 2:

(에우리피데스, episode 2:)

ἤκουσα γάρ του θυγατέρων τολμήματα, ἤδη κατ’ ἄστυ τειχέων ἔσω βεβὼσ σὺν τῷ γέροντι Τειρεσίᾳ Βακχῶν πάρα· μακάριοσ γὰρ εἶ, μακάριοσ, ἡμῶν τοιάδ’ ἐξειργασμένων. πάλιν δὲ κάμψασ εἰσ ὄροσ κομίζομαι τὸν κατθανόντα παῖδα Μαινάδων ὕπο. καὶ τὴν μὲν Ἀκτέων’ Ἀρισταίῳ ποτὲ τεκοῦσαν εἶδον Αὐτονόην Ἰνώ θ’ ἅμα ἔτ’ ἀμφὶ δρυμοὺσ οἰστροπλῆγασ ἀθλίασ, τὴν δ’ εἶπέ τίσ μοι δεῦρο βακχείῳ ποδὶ στείχειν Ἀγαύην, οὐδ’ ἄκραντ’ ἠκούσαμεν· λεύσσω γὰρ αὐτήν, ὄψιν οὐκ εὐδαίμονα. πάτερ, μέγιστον κομπάσαι πάρεστί σοι, πάντων ἀρίστασ θυγατέρασ σπεῖραι μακρῷ θνητῶν· ἁπάσασ εἶπον, ἐξόχωσ δ’ ἐμέ, ἣ τὰσ παρ’ ἱστοῖσ ἐκλιποῦσα κερκίδασ ἐσ μείζον’ ἥκω, θῆρασ ἀγρεύειν χεροῖν. φέρω δ’ ἐν ὠλέναισιν, ὡσ ὁρᾷσ, τάδε λαβοῦσα τἀριστεῖα, σοῖσι πρὸσ δόμοισ ὡσ ἀγκρεμασθῇ· σὺ δέ, πάτερ, δέξαι χεροῖν· γαυρούμενοσ δὲ τοῖσ ἐμοῖσ ἀγρεύμασιν κάλει φίλουσ ἐσ δαῖτα·

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION