Epictetus, Works, chapter 24

(에픽테토스, Works, chapter 24)

Οὗτοί σε οἱ διαλογισμοὶ μὴ θλιβέτωσαν "ἄτιμοσ ἐγὼ βιώσομαι καὶ οὐδεὶσ οὐδαμοῦ". εἰ γὰρ ἡ ἀτιμία ἐστὶ κακόν, οὐ δύνασαι ἐν κακῷ εἶναι δι’ ἄλλον, οὐ μᾶλλον ἢ ἐν αἰσχρῷ· μή τι οὖν σόν ἐστιν ἔργον τὸ ἀρχῆσ τυχεῖν ἢ παραληφθῆναι ἐφ’ ἑστίασιν; οὐδαμῶσ. πῶσ οὖν ἔτι τοῦτ’ ἔστιν ἀτιμία; πῶσ δὲ οὐδεὶσ οὐδαμοῦ ἔσῃ, ὃν ἐν μόνοισ εἶναί τινα δεῖ τοῖσ ἐπὶ σοί, ἐν οἷσ ἔξεστί σοι εἶναι πλείστου ἀξίῳ; ἀλλά σοι οἱ φίλοι ἀβοήθητοι ἔσονται.

τί λέγεισ τὸ ἀβοήθητοι; οὐχ ἕξουσι παρὰ σοῦ κερμάτιον· οὐδὲ πολίτασ Ῥωμαίων αὐτοὺσ ποιήσεισ. τίσ οὖν σοι εἶπεν, ὅτι ταῦτα τῶν ἐφ’ ἡμῖν ἐστιν, οὐχὶ δὲ ἀλλότρια ἔργα; τίσ δὲ δοῦναι δύναται ἑτέρῳ, ἃ μὴ ἔχει αὐτόσ; "κτῆσαι οὖν", φησίν, "ἵνα ἡμεῖσ ἔχωμεν" 3. εἰ δύναμαι κτήσασθαι τηρῶν ἐμαυτὸν αἰδήμονα καὶ πιστὸν καὶ μεγαλόφρονα, δείκνυε τὴν ὁδὸν καὶ κτήσομαι. εἰ δ’ ἐμὲ ἀξιοῦτε τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐμαυτοῦ ἀπολέσαι, ἵνα ὑμεῖσ τὰ μὴ ἀγαθὰ περιποιήσησθε, ὁρᾶτε ὑμεῖσ, πῶσ ἄνισοί ἐστε καὶ ἀγνώμονεσ.

τί δὲ καὶ βούλεσθε μᾶλλον; ἀργύριον ἢ φίλον πιστὸν καὶ αἰδήμονα; εἰσ τοῦτο οὖν μοι μᾶλλον συλλαμβάνετε καὶ μή, δι’ ὧν ἀποβαλῶ αὐτὰ ταῦτα, ἐκεῖνά με πράσσειν ἀξιοῦτε. "ἀλλ’ ἡ πατρίσ, ὅσον ἐπ’ ἐμοί", φησίν, "ἀβοήθητοσ ἔσται".

πάλιν, ποίαν καὶ ταύτην βοήθειαν; στοὰσ οὐχ ἕξει διὰ σὲ οὔτε βαλανεῖα. καὶ τί τοῦτο; οὐδὲ γὰρ ὑποδήματα ἔχει διὰ τὸν χαλκέα οὐδ’ ὅπλα διὰ τὸν σκυτέα· ἱκανὸν δέ, ἐὰν ἕκαστοσ ἐκπληρώσῃ τὸ ἑαυτοῦ ἔργον. εἰ δὲ ἄλλον τινὰ αὐτῇ κατεσκεύαζεσ πολίτην πιστὸν καὶ αἰδήμονα, οὐδὲν ἂν αὐτὴν ὠφέλεισ; "ναί. " οὐκοῦν οὐδὲ σὺ αὐτὸσ ἀνωφελὴσ ἂν εἰήσ αὐτῇ. "τίνα οὖν ἕξω", φησί, "χώραν ἐν τῇ πόλει; ἣν ἂν δύνῃ φυλάττων ἅμα τὸν πιστὸν καὶ αἰδήμονα. εἰ δὲ ἐκείνην ὠφελεῖν βουλόμενοσ ἀποβαλεῖσ ταῦτα, τί ὄφελοσ ἂν αὐτῇ γένοιο ἀναιδὴσ καὶ ἄπιστοσ ἀποτελεσθείσ;

SEARCH

MENU NAVIGATION