Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 47

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 47)

ἤδη δ’ ἔγωγε κἀκεῖνο ἐνεθυμήθην, ὅτι παραμυθούμενοσ τὴν ὀργὴν τὴν κατειληφυῖαν αὐτοὺσ ἐπὶ ταῖσ παρούσαισ συμφοραῖσ, ὧν αἱ πλείουσ παράλογοί τε συνέβησαν αὐτοῖσ καὶ ἀπροσδόκητοι, καὶ παρακαλῶν τὰσ συμφορὰσ γενναίωσ ὑφίστασθαι μὴ ἀφανίζοντασ τὴν τῆσ πόλεωσ ἀξίωσιν, ἀπαλγήσαντασ δὲ τὰ ἴδια τοῦ κοινοῦ τῆσ σωτηρίασ ἀντιλαμβάνεσθαι, καὶ μετὰ τοῦτο διεξελθών, ὅτι τὴν κατὰ θάλατταν ἀρχὴν βεβαίωσ ἔχοντεσ οὔτε ὑπὸ βασιλέωσ οὔτε ὑπὸ Λακεδαιμονίων οὔτε ὑπ’ ἄλλου ἀνθρώπων ἔθνουσ οὐδενὸσ καταλυθήσονται ὧν ἡ πίστισ οὐχ ἡ παροῦσα ἦν ἀλλ’ ἡ μέλλουσα, οὐδ’ ἐν τῇ προνοίᾳ τὸ βέβαιον ἔχουσα ἀλλ’ ἐν ταῖσ ἐλπίσιν, ἔπειτα τούτων ἐπιλαθόμενοσ ἀξιοῖ μὴ πιστεύειν τῇ ἐλπίδι, ἧσ ἐν τῷ ἀπόρῳ ἡ ἰσχύσ. ἐναντία γὰρ δὴ ταῦτα ἀλλήλοισ, εἴ γε δὴ τὸ μὲν λυποῦν τὴν αἴσθησιν εἶχεν ἤδη παροῦσαν, τῆσ δ’ ὠφελείασ ἡ δήλωσισ ἔτι ἀπῆν. ἀλλ’ ὥσπερ ταῦτα οὐκ ἐπαινῶ οὔτε κατὰ τὸ πραγματικὸν μέροσ οὔτε κατὰ τὸ λεκτικόν, οὕτωσ ἐκεῖνα τεθαύμακα ὡσ νενοημένα τε ἀκριβῶσ καὶ ἡρμηνευμένα περιττῶσ καὶ συγκείμενα ἡδέωσ· καὶ γὰρ οἷσ μὲν αἱρ́εσισ γεγένηται τὰ ἄλλα εὐτυχοῦσι, πολλὴ ἄνοια πολεμῆσαι· εἰ δ’ ἀναγκαῖον ἦν ἢ εἴξαντασ εὐθὺσ τοῖσ πέλασ ὑπακοῦσαι ἢ κινδυνεύσαντασ περιγενέσθαι, ὁ φυγὼν τὸν κίνδυνον τοῦ ὑποστάντοσ μεμπτότεροσ· καὶ ἐγὼ μὲν ὁ αὐτόσ εἰμι καὶ οὐκ ἐξίσταμαι, ὑμεῖσ δὲ μεταβάλλετε, ἐπειδὴ ξυνέβη ὑμῖν πεισθῆναι μὲν ἀκεραίοισ, μεταμέλειν δὲ κακουμένοισ.

καὶ ἔτι ἐκεῖνα· δουλοῖ γὰρ φρόνημα τὸ αἰφνίδιον καὶ τὸ ἀπροσδόκητον καὶ τὸ πλείστῳ παραλόγῳ ξυμβαῖνον· ὅμωσ δὲ πόλιν μεγάλην οἰκοῦντασ καὶ ἐν ἤθεσιν ἀντιπάλοισ αὐτῇ τεθραμμένουσ χρεὼν καὶ τὰσ συμφορὰσ ἐθέλειν ὑφίστασθαι καὶ τὴν ἀξίωσιν μὴ ἀφανίζειν· ἐν ἴσῳ γὰρ οἱ ἄνθρωποι δικαιοῦσι τῆσ τε ὑπαρχούσησ δόξησ αἰτιᾶσθαι, ὅστισ ἂν μαλακίᾳ ἐλλείπῃ, καὶ τῆσ μὴ προσηκούσησ μισεῖν τὸν θρασύτητι ὀρεγόμενον. καὶ ἔτι τὰ διεγείροντα τὰσ ψυχὰσ τῶν Ἀθηναίων ἐπὶ τὸ φρόνημα τὸ πάτριον ταυτί· τῆσ τε πόλεωσ ὑμᾶσ εἰκὸσ τῷ τιμωμένῳ ἀπὸ τοῦ ἄρχειν, ᾧ ὑπὲρ ἅπαντασ ἀγάλλεσθε, βοηθεῖν καὶ μὴ φεύγειν τοὺσ πόνουσ, ἢ μηδὲ τὰσ τιμὰσ διώκειν· μηδὲ νομίσαι περὶ ἑνὸσ μόνου, δουλείασ ἀντ’ ἐλευθερίασ, ἀγωνίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἀρχῆσ στερήσεωσ καὶ κινδύνου ὧν ἐν τῇ ἀρχῇ ἀπήχθεσθε.

ἧσ οὐδ’ ἐκστῆναι ἔτι ὑμῖν ἔστιν, εἴ τισ καὶ τόδε ἐν τῷ παρόντι δεδιὼσ ἀπραγμοσύνῃ ἀνδραγαθίζεται. ὡσ τυραννίδα γὰρ ἤδη ἔχετε αὐτήν, ἣν λαβεῖν μὲν ἄδικον δοκεῖ εἶναι, ἀφεῖναι δὲ ἐπικίνδυνον, καὶ τὰ τούτοισ ὅμοια, ὅσα τάσ τε ἐξαλλαγὰσ τῶν ὀνομάτων καὶ τῶν σχημάτων μετρίασ ἔχει καὶ οὔτε περιέργουσ οὔτε δυσπαρακολουθήτουσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION