Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 45

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 45)

τούτοισ ἐπιτίθησιν ἔτι φορτικωτέραν διάνοιαν καὶ ἥκιστα τῷ παρόντι καιρῷ πρέπουσαν· καίτοι ἐμοὶ τοιούτῳ ἀνδρὶ ὀργίζεσθε, ὃσ οὐδενὸσ οἰόμαι ἥσσων εἶναι γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι ταῦτα, φιλόπολίσ τε καὶ χρημάτων κρείσσων. θαυμαστὸν γάρ, εἰ Περικλῆσ ὁ μέγιστοσ τῶν τότε ῥητόρων ἠγνόει τοῦτο, ὃ μηδεὶσ ἂν τῶν ἐχόντων μέτριον νοῦν ἠγνόησεν, ὅτι πανταχῇ μὲν οἱ μὴ τεταμιευμένωσ ἐπαινοῦντεσ τὰσ ἑαυτῶν ἀρετὰσ ἐπαχθεῖσ τοῖσ ἀκούουσι φαίνονται, μάλιστα δ’ ἐν τοῖσ πρὸσ τὰ δικαστήρια καὶ τὰσ ἐκκλησίασ ἀγῶσιν, ἐν οἷσ γε δὴ μὴ περὶ τιμῶν αὐτοῖσ ἐστιν ἀλλὰ περὶ τιμωριῶν ὁ κίνδυνοσ· τότε γὰρ οὐκ ἐπαχθεῖσ μόνον εἰσὶν ἑτέροισ, ἀλλὰ καὶ δυστυχεῖσ ἑαυτοῖσ ἐκκαλούμενοι τὸν παρὰ τῶν πολλῶν φθόνον· ὅταν δὲ τοὺσ αὐτούσ τισ ἔχῃ δικαστάσ τε καὶ κατηγόρουσ, μυρίων αὐτῷ δεῖ δακρύων τε καὶ οἴκτων εἰσ αὐτὸ τοῦτο πρῶτον τὸ μετ’ εὐνοίασ ἀκουσθῆναι.

ὁ δὲ δημαγωγὸσ οὐκ ἀρκεῖται τούτοισ ἀλλ’ ἐπεξεργάζεταί τε τούτοισ καὶ μεταφράζει τὰ ῥηθέντα· ὅ τε γὰρ γνούσ φησί καὶ μὴ σαφῶσ διδάξασ ἐν ἴσῳ καὶ εἰ μὴ ἐνεθυμήθη, ὅ τ’ ἔχων ἀμφότερα, τῇ δὲ πόλει δύσνουσ οὐκ ἂν ὁμοίωσ τι οἰκείωσ φράζοι· προσόντοσ δὲ καὶ τοῦδε, χρήμασι δὲ νικωμένου, τὰ ξύμπαντα τούτου ἑνὸσ ἂν πωλοῖτο. οὐκ οἶδ’ ὅσ τισ ἂν ὁμολογήσειεν, ὥσπερ ἀληθῆ ταῦτα ἦν, οὕτωσ καὶ προσήκοντα εἶναι ὑπὸ Περικλέουσ ἐν Ἀθηναίοισ ἠρεθισμένοισ πρὸσ αὐτοὺσ λέγεσθαι. ἦν δέ γε οὐχ ἡ τῶν κρατίστων ἐνθυμημάτων τε καὶ νοημάτων εὑρ́εσισ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἀξία σπουδῆσ, εἰ μὴ καὶ τοῖσ πράγμασιν εἰή προσήκοντα καὶ τοῖσ προσώποισ καὶ τοῖσ καιροῖσ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἅπασιν· ἀλλ’ ὥσπερ καὶ κατ’ ἀρχὰσ ἔφην, τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀποδεικνύμενοσ ὁ συγγραφεύσ, ἣν εἶχε περὶ τῆσ Περικλέουσ ἀρετῆσ, παρὰ τόπον ἐοίκεν εἰρηκέναι ταῦτα. ἐχρῆν δέ γε αὐτὸν μὲν ὅ τι βούλεται περὶ τοῦ ἀνδρὸσ ἀποφαίνεσθαι, τῷ δὲ κινδυνεύοντι τοὺσ ταπεινοὺσ καὶ παραιτητικοὺσ τῆσ ὀργῆσ ἀποδοῦναι λόγουσ·

τοῦτο γὰρ ἦν πρέπον τῷ μιμεῖσθαι βουλομένῳ συγγραφεῖ τὴν ἀλήθειαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION