Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 33

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 33)

οὗτοσ ὁ χαρακτὴρ τῆσ ἀσαφοῦσ καὶ πεπλεγμένησ λέξεωσ, ἐν ᾗ πλείων ἔνεστι τῆσ θέλξεωσ ἡ σκοτίζουσα τὴν διάνοιαν ὄχλησισ, ἑώσ ἑκατὸν ἐκμηκύνεται στίχων. θήσω δὲ καὶ τὰ ἑξῆσ οὐδεμίαν ἔτι λέξιν ἐμαυτοῦ προστιθείσ· πάντων δ’ αὐτῶν αἴτιον ἀρχὴ ἡ διὰ πλεονεξίαν καὶ φιλοτιμίαν, ἐκ δ’ αὐτῶν καὶ ἐσ τὸ φιλονεικεῖν καθισταμένων τὸ πρόθυμον. οἱ γὰρ ἐν ταῖσ πόλεσι προστάντεσ, μετὰ ὀνόματοσ ἑκάτεροι εὐπρεποῦσ, πλήθουσ τε ἰσονομίασ πολιτικῆσ καὶ ἀριστοκρατίασ σώφρονοσ προτιμήσει, τὰ μὲν κοινὰ λόγῳ θεραπεύοντεσ ἆθλα ἐποιοῦντο· παντὶ δὲ τρόπῳ ἀγωνιζόμενοι ἀλλήλων περιγενέσθαι ἐτόλμησάν τε τὰ δεινότατα, ἐπεξῄεσάν τε τὰσ τιμωρίασ ἔτι μείζουσ, οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τῇ πόλει ξυμφόρου προστιθέντεσ, ἐσ δὲ τὸ ἑκατέροισ που αἰεὶ ἡδονὴν ἔχον ὁρίζοντεσ· καὶ ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκου καταγνώσεωσ ἢ χειρὶ κτώμενοι τὸ κρατεῖν ἕτοιμοι ἦσαν τὴν αὐτίκα φιλονεικίαν ἐκπιμπλάναι. ὥστ’ εὐσεβείᾳ μὲν οὐδέτεροι ἐνόμιζον, εὐπρεπείᾳ δὲ λόγου, οἷσ ξυμβαίη ἐπιφθόνωσ τι διαπράξασθαι, ἄμεινον ἤκουον· τὰ δὲ μέσα τῶν πολιτῶν ὑπ’ ἀμφοτέρων, ἢ ὅτι οὐκ ἐξηγωνίζοντο ἢ ὅτι φθόνῳ τοῦ περιεῖναι, διεφθείροντο. οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίασ διὰ τὰσ στάσεισ τῷ Ἑλληνικῷ· καὶ τὸ εὐήθεσ, οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφανίσθη·

τὸ δὲ ἀντιτετάχθαι ἀλλήλοισ τῇ γνώμῃ ἀπίστωσ ἐπὶ πολὺ διήνεγκεν. οὐ γὰρ ἦν ὁ διαλύσων οὔτε λόγοσ ἐχυρὸσ οὔτε ὁρ́κοσ φοβερόσ. κρείττουσ δὲ ὄντεσ πάντεσ λογισμῷ ἐσ τὸ ἀνέλπιστον τοῦ βεβαίου μὴ παθεῖν μᾶλλον προεσκόπουν ἢ πιστεῦσαι ἐδύναντο. καὶ οἱ φαυλότεροι γνώμην ὡσ τὰ πλείω περιεγίγνοντο. τῷ γὰρ δεδιέναι τό τε αὑτῶν ἐνδεὲσ καὶ τὸ τῶν ἐναντίων ξυνετόν, μὴ λόγοισ τε ἥττουσ ὦσι καὶ ἐκ τοῦ πολυτρόπου αὐτῶν τῆσ γνώμησ φθάσωσι προεπιβουλευόμενοι, τολμηρῶσ πρὸσ τὰ ἔργα ἐχώρουν· οἱ δὲ καταφρονοῦντεσ κἂν προαισθέσθαι, καὶ ἔργῳ οὐδὲν σφᾶσ δεῖν λαμβάνειν, ἃ γνώμῃ ἔξεστιν, ἄφρακτοι μᾶλλον διεφθείροντο. ἐστὶν ἐν τοῖσ διηγήμασιν, ὅταν ἐν τῷ συνήθει καὶ κοινῷ τῆσ διαλέκτου χαρακτῆρι μένῃ, χείρων δέ, ὅταν ἐκτρέψῃ τὴν διάλεκτον ἐκ τῆσ συνήθουσ ἐπὶ τὰ ξένα ὀνόματα καὶ βεβιασμένα σχήματα, ὧν ἔνια σολοικισμῶν παρέχεται δόξαν, ἀρκεσθήσομαι τούτοισ, ἵνα μὴ περαιτέρω τοῦ δέοντοσ ἡ γραφή μοι προβῇ.

SEARCH

MENU NAVIGATION