Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 25

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 25)

προειρημένων δὲ τούτων κεφαλαιωδῶσ ἐπὶ τὰσ ἀποδείξεισ αὐτῶν ὡρ́α τρέπεσθαι. ποιήσομαι δὲ οὐ χωρὶσ ὑπὲρ ἑκάστησ ἰδέασ τὸν λόγον, ὑποτάττων αὐταῖσ τὴν Θουκυδίδου λέξιν, ἀλλὰ κατὰ περιοχάσ τινασ καὶ τόπουσ, μέρη λαμβάνων τῆσ τε διηγήσεωσ καὶ τῶν ῥητορειῶν καὶ παρατιθεὶσ τοῖσ τε πραγματικοῖσ καὶ τοῖσ λεκτικοῖσ κατορθώμασιν ἢ ἁμαρτήμασι τὰσ αἰτίασ, δι’ ἃσ τοιαῦτά ἐστι· δεηθεὶσ σοῦ πάλιν καὶ τῶν ἄλλων φιλολόγων τῶν ἐντευξομένων τῇ γραφῇ, τὸ βούλημά μου τῆσ ὑποθέσεωσ ἧσ προῄρημαι σκοπεῖν, ὅτι χαρακτῆρόσ ἐστι δήλωσισ ἅπαντα περιειληφυῖα τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ καὶ δεόμενα λόγου, σκοπὸν ἔχουσα τὴν ὠφέλειαν αὐτῶν τῶν βουλησομένων μιμεῖσθαι τὸν ἄνδρα. ἐν ἀρχῇ μὲν οὖν τοῦ προοιμίου προθέσει χρησάμενοσ, ὅτι μέγιστοσ ἐγένετο τῶν πρὸ αὐτοῦ πολέμων ὁ Πελοποννησιακόσ, κατὰ λέξιν οὕτω γράφει· τὰ γὰρ πρὸ αὐτῶν καὶ τὰ ἔτι παλαιότερα σαφῶσ μὲν εὑρεῖν διὰ χρόνου πλῆθοσ ἀδύνατον ἦν· ἐκ δὲ τεκμηρίων, ὧν ἐπὶ μακρότατον σκοποῦντί μοι ξυνέβη πιστεῦσαι, οὐ μεγάλα νομίζω γενέσθαι οὔτε κατὰ τοὺσ πολέμουσ οὔτε εἰσ τὰ ἄλλα. φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰσ καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίωσ οἰκουμένη, ἀλλὰ μεταναστάσεισ τε οὖσαι τὰ πρότερα καὶ ῥᾳδίωσ ἕκαστοι τὴν ἑαυτῶν ἀπολείποντεσ, βιαζόμενοι ὑπό τινων αἰεὶ πλειόνων.

τῆσ γὰρ ἐμπορίασ οὐκ οὔσησ, οὐδ’ ἐπιμιγνύντεσ ἀδεῶσ ἀλλήλοισ οὔτε κατὰ γῆν οὔτε διὰ θαλάσσησ, νεμόμενοί τε τὰ αὑτῶν ἕκαστοι, ὅσον ἀποζῆν, καὶ περιουσίαν χρημάτων οὐκ ἔχοντεσ οὐδὲ γῆν φυτεύοντεσ γνώμῃ δεδουλωμένοι ὡσ ἐπὶ Λακεδαιμονίουσ. καταφρονήσαντεσ οὖν αὐτῶν καὶ ἐμβοήσαντεσ ἀθρόοι ὡρ́μησαν ἐπ’ αὐτούσ.

ἥδ’ ἡ περιοχὴ ὤφελε μὲν κατεσκευάσθαι μὴ τοῦτον ὑπ’ αὐτοῦ τὸν τρόπον, ἀλλὰ κοινότερον μᾶλλον καὶ ὠφελιμώτερον, τοῦ τελευταίου μορίου τῷ πρώτῳ προστεθέντοσ, τῶν δὲ διὰ μέσου τὴν μετὰ ταῦτα χώραν λαβόντων. ἀγκυλωτέρα μὲν οὖν ἡ φράσισ οὕτω σχηματισθεῖσα γέγονε καὶ δεινοτέρα, σαφεστέρα δὲ καὶ ἡδίων ἐκείνωσ ἂν κατασκευασθεῖσα· τῶν δὲ Λακεδαιμονίων οὐκέτι ἐπεκθεῖν, ᾗ προσπίπτοιεν, δυναμένων, γνόντεσ αὐτοὺσ οἱ ψιλοὶ βραδυτέρουσ ἤδη, συστραφέντεσ καὶ ἐμβοήσαντεσ, ὡρ́μησαν ἐπ’ αὐτοὺσ ἀθρόοι· αὐτοὺσ ὁμοίωσ σφίσι φαίνεσθαι καταφρονήσαντεσ, ἐπειδὴ οὐκ εὐθὺσ ἄξια τῆσ προσδοκίασ ἐπεπόνθεσαν, ἣν ἔσχον ὑπόληψιν, ὅτε πρῶτον ἀπέβαινον τῇ γνώμῃ δεδουλωμένοι ὡσ ἐπὶΛακεδαιμονίουσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION