Dionysius of Halicarnassus, De Isocrate, chapter 17 1:

(디오니시오스, De Isocrate, chapter 17 1:)

οἳ μὲν γὰρ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων τοῖσ βαρβάροισ πολεμοῦντεσ διετέλεσαν, ἡμεῖσ δὲ τοὺσ ἐκ τῆσ Ἀσίασ τὸν βίον ποριζομένουσ ἐκεῖθεν ἀναστήσαντεσ ἐπὶ τοὺσ Ἕλληνασ ἠγάγομεν. κἀκεῖνοι μὲν ἐλευθεροῦντεσ τὰσ πόλεισ τὰσ Ἑλληνίδασ καὶ βοηθοῦντεσ αὐταῖσ τῆσ ἡγεμονίασ ἠξιώθησαν, ἡμεῖσ δὲ καταδουλούμενοι καὶ τἀναντία τοῖσ τότε πράττοντεσ ἀγανακτοῦμεν, εἰ μὴ τὴν αὐτὴν τιμὴν ἐκείνοισ ἕξομεν, οἳ τοσοῦτον ἀπολελείμμεθα καὶ τοῖσ ἔργοισ καὶ ταῖσ διανοίαισ τῶν κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον γενομένων, ὅσον οἳ μὲν ὑπὲρ τῆσ φροντίζομεν· ἓν γὰρ ἀκούσαντεσ γνώσεσθε καὶ περὶ τῶν ἄλλων· ὡσ θανάτου τῆσ ζημίασ ἐπικειμένησ, ἤν τισ ἁλῷ δεκάζων, τοὺσ τοῦτο φανερώτατα ποιοῦντασ στρατηγοὺσ χειροτονοῦμεν καὶ τὸν πλείστουσ διαφθεῖραι δυνηθέντα τῶν πολιτῶν τοῦτον ἐπὶ τὰ μέγιστα τῶν πραγμάτων καθίσταμεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION