Dionysius of Halicarnassus, De Demosthene, chapter 7 2:

(디오니시오스, De Demosthene, chapter 7 2:)

ὅτι δὲ ψόφοι ταῦτ’ εἰσὶ καὶ διθύραμβοι, κόμπον ὀνομάτων πολὺν νοῦν δὲ ὀλίγον ἔχοντεσ, αὐτὸσ ἐρεῖ. διεξιὼν γάρ, ἀφ’ ἧσ αἰτίασ ἔρωσ ἐτέθη τῷ πάθει τοὔνομα, καὶ τῇδε χρησάμενοσ· ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξησ ἐπὶ τἀγαθὸν ὁρμώσησ κρατήσασα ἐπιθυμία, πρὸσ ἡδονὴν ἄγουσα κάλλουσ καὶ τῶν ἑαυτῆσ συγγενῶν ἐπιθυμιῶν, ἐπὶ σωμάτων κάλλοσ ἐρρωμένωσ ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγὴ ἀπ’ αὐτῆσ τῆσ ῥώμησ ἐπωνυμίαν λαβοῦσα ἔρωσ ἐκλήθη καὶ τοσαύτην ἐκμηκύνασ περίφρασιν ὀλίγοισ τοῖσ ὀνόμασι δυναμένου περιληφθῆναι πράγματοσ ἐπιλαμβάνεται τῆσ ἀκαιρίασ τῆσ αὐτὸσ αὐτοῦ καί φησι· σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε. τῷ ὄντι γὰρ θεῖοσ εἶναι ἐοίκεν ὁ τόποσ. ὥστ’ ἐὰν ἄρα πολλάκισ νυμφόληπτοσ γένωμαι προἰόντοσ τοῦ λόγου, μὴ θαυμάσῃσ. τὰ νῦν γὰρ οὐκέτι πόρρω διθυράμβων τινῶν φθέγγομαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION