Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 19, chapter 2

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 19, chapter 2)

Ἀρτιμήδησ ὁ Χαλκιδεὺσ λόγιον εἶχεν, ἔνθ’ ἂν εὑρ́ῃ τὸν ἄρρενα ὑπὸ τῆσ θηλείασ ὀπυιόμενον, αὐτόθι μένειν καὶ μηκέτι προσωτέρω πλεῖν· πλεύσασ δὲ περὶ τὸ Παλλάντιον τῆσ Ἰταλίασ καὶ ἰδὼν ἄμπελον . . . ἄρρενα δὲ τὸν ἐρινεόν, ὀχείαν δὲ τὴν πρόσφυσιν, τέλοσ ἔχειν τὸν χρησμὸν ὑπέλαβε· καὶ τοὺσ κατέχοντασ τὸν τόπον βαρβάρουσ ἐκβαλὼν οἰκεῖ. Ῥήγιον ὁ τόποσ καλεῖται, εἴθ’ ὅτι σκόπελοσ ἦν ἀπορρώξ, εἴθ’ ὅτι κατὰ τοῦτον ἡ γῆ τὸν τόπον ἐρράγη καὶ διέστησεν ἀπὸ τῆσ Ἰταλίασ τὴν ἀντικρὺ Σικελίαν, εἴτε ἀπ’ ἀνδρὸσ δυνάστου ταύτην ἔχοντοσ τὴν προσηγορίαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION