Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 40

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 40)

τὰ μὲν δὴ κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταισ ἦν ταραχαῖσ. Οὐεργίνιοσ δ’, ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆσ ἑαυτοῦ θυγατρόσ, ἀπὸ ῥυτῆροσ ἐλαύνων τὸν ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰσ ἐπὶ τὸν πρὸσ Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτοσ οἱο͂σ ἐκ τῆσ πόλεωσ ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένοσ ἅπασ καὶ τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸσ ἔχων. ἰδόντεσ δ’ αὐτὸν οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰσ φυλακὰσ φυλάττοντεσ ἐν ἀπόρῳ τ’ ἦσαν ὅ τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡσ ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ δεινόν.

ὁ δὲ τέωσ μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖσ ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ’ ἐκ τῶν σκηνῶν ἃσ διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντεσ ἅπαντεσ ἀθρόοι φανοὺσ ἔχοντεσ καὶ λαμπάδασ, ἀγωνίασ πλήρεισ καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν.

ἐπεὶ δ’ εἰσ τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου τινὸσ στάσ, ὥσθ’ ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰσ καταλαβούσασ αὐτὸν συμφοράσ, μάρτυρασ τῶν λόγων παρεχόμενοσ τοὺσ σὺν αὐτῷ παρόντασ ἐκ τῆσ πόλεωσ.

ὡσ δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένουσ τε πολλοὺσ καὶ δακρύοντασ, εἰσ ἱκεσίασ καὶ δεήσεισ αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ’ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ’ αὐτῷ ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. προπηλακισμοὺσ καὶ τὰσ ἄλλασ αὐτῶν παρανομίασ τε καὶ ὠμότητασ ἐκλογιζόμενοσ·

καὶ ταῦτ’, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶσ οἱ μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντεσ μήτε ψηφίσματι βουλῆσ ἢ δήμου συγχωρήματι λαβόντεσ, ‐ ὁ γὰρ ἐνιαύσιοσ αὐτοῖσ τῆσ ἀρχῆσ χρόνοσ, ὃν ἐχρῆν αὐτοὺσ ἄρξαντασ ἑτέροισ παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ‐ ἀλλ’ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντεσ ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν.

εἰσελθέτω δὴ λογισμὸσ ἕκαστον ὑμῶν ὧν τ’ αὐτὸσ πέπονθε καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρουσ παθόντασ·

καὶ εἴ τισ ὑμῶν δελεαζόμενοσ ὑπ’ αὐτῶν ἡδοναῖσ τισιν ἢ χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ’ αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοισ οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ’ ἀπ’ εὐνοίασ αἱ τῶν κρατούντων δίδονταί τισι χάριτεσ, καὶ πάντα τὰ ὅμοια τούτοισ, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντεσ ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν ᾗ θεῶν τε ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων εἰσίν, οὓσ ὑμεῖσ τιμᾶτε μετὰ θεούσ, καὶ γηραιοὶ πατέρεσ τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντεσ, γυναῖκέσ τε κατὰ νόμουσ ἐγγυηθεῖσαι καὶ·

θυγατέρεσ ἐπίγαμοι φροντίδοσ οὐ μικρᾶσ δεόμεναι τοῖσ ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷσ ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεωσ προγόνων.

οἰκίασ γὰρ δὴ καὶ κλήρουσ καὶ χρήματα σὺν πολλοῖσ κτηθέντα πόνοισ ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ·

ὧν οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι βεβαίωσ ἔχειν, ἑώσ ἂν ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε.

SEARCH

MENU NAVIGATION