Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 39

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 39)

ἐλπίδα τῆσ κολάσεωσ καὶ οὐκ ἔχων, ὅ τι χρήσεται τοῖσ ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡσ γὰρ ἔτι τοῦ πλήθουσ αὐτῷ διαμένοντοσ οἰκείου ἀναβὰσ ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον εἰσ ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενοσ, ὅτι συναγανακτήσασ ὁ δῆμοσ αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺσ ἄνδρασ κατὰ τῆσ πέτρασ. οἱ δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆσ ἀγορᾶσ καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα τῆσ παρθένου θέντεσ, ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ’ Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν.

πόθοσ εἰσ ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείουσ τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ’ ὀλίγουσ τινὰσ ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν Ἄππιον, αὐτοὺσ δὴ τοὺσ ὀλιγαρχικούσ, ἐν οἷσ ἦσάν τινεσ οὐκέτι τῆσ ὀλιγαρχικῆσ αὐτῶν ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰσ προφάσεισ, ἀλλ’, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ’ ἐκείνουσ.

ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν ὁ Ἄππιοσ ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ, ὃ καὶ μάλιστ’ ὤνησεν αὐτόν.

ἐπιβαλλόμενοσ γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ πλήθουσ καλὰσ ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰσ δίκασ. μετὰ τοῦτ’ ἐξουσίασ ὅσησ ἐβούλοντο τυχόντεσ οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ’ ὀλιγαρχίασ λόγων καὶ τοὺσ ἔτι ἐνδοιάζοντασ ἐξεδημαγώγουν.

τῆσ κόρησ συγγενεῖσ κλίνην τε κομίσαντεσ εἰσ τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἱο͂ν ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντεσ, καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματοσ διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων τῆσ πόλεωσ ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον.

ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκέσ τε καὶ παρθένοι τὸ πάθοσ ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν ἄνθη καὶ στεφάνουσ βάλλουσαι κατὰ τῆσ κλίνησ, αἱ δὲ τελαμῶνασ ἢ μίτρασ, αἱ δὲ ἀθύρματα παρθενικά, καί που τινὲσ καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχουσ.

ἄνδρεσ τε συχνοὶ λαμβάνοντεσ ἐκ τῶν πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖσ προσφόροισ δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδοσ, καὶ προθυμίαν ἅπαντασ καταλαβεῖν τῆσ τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεωσ.

ἀλλ’ οἱ φρονοῦντεσ τὰ τῆσ ὀλιγαρχίασ ὅπλα ἔχοντεσ μέγα παρεῖχον αὐτοῖσ δέοσ, οἵ τε περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκοσ διαιρεῖν.

SEARCH

MENU NAVIGATION