Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 38

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 38)

ὁ δὲ Ἄππιοσ, ὡσ τὸ περὶ τὴν κόρην ἐπέγνω πάθοσ, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ’ αὐτὸν τῶν φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸσ ἅπαντασ ἀγανακτῶν.

ἤδη δ’ αὐτῷ κατ’ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινέσ, ὅτι περὶ τὸ πτῶμα τῆσ κόρησ Ἰκίλιόσ τε ὁ κηδεστὴσ καὶ Νομιτώριοσ ὁ θεῖοσ σὺν τοῖσ ἄλλοισ ἑταίροισ τε καὶ συγγενέσιν ἑστῶτεσ ῥητὰ καὶ ἄρρητα κατ’ αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.

ὁ δ’ ὑπ’ ὀργῆσ ὡσ εἶχε πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰσ κελεύσασ ἀπάγειν εἰσ τὸ δεσμωτήριον τοὺσ κεκραγότασ καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ·

ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖσ τότε καιροῖσ ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆσ εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ δ’ ἑτέραισ τισὶν εὐεργεσίαισ ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶσ εἰσ ἀπόνοιαν αὐτοὺσ ἠνάγκασε τραπέσθαι. τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν ἢ τοὺσ ἄνδρασ εἰσ τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ’ ἐμβοήσαντεσ ἑαυτοῖσ σὺν ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖσ τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺσ ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ.

ὥστ’ ἠναγκάσθη ἀκούσασ ταῦθ’ ὁ Ἄππιοσ ἅμα συχνοῖσ ἑταίροισ καὶ πελάταισ εἰσ τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺσ ἐν τοῖσ στενωποῖσ. Ὁράτιοσ, οὓσ ἔφην ἡγεμονικωτάτουσ εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆσ ἐλευθερίασ, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ αὑτοὺσ ἄγοντεσ ἵστανται πρὸ τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰσ λόγουσ ἐπαχθεῖσ καὶ προπηλακιστὰσ κατὰ τῆσ ἐξουσίασ αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα ὅμοια τοῖσ λόγοισ παρείχοντο παίοντέσ τε καὶ ἀνατρέποντεσ τοὺσ ὁμόσε χωροῦντασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION