Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 35

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 35)

ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοισ ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν ἐν ταῖσ συμφοραῖσ τῆσ κόρησ ἔλεον καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι πάντεσ, ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων, τῆσ τε μορφῆσ οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ’ εἰσ τὴν παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲσ ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰσ ἁπάντων ἡρ́παζεν ὄψεισ, οὕτωσ ὑπεράνθρωπόσ τισ ὡρ́α περὶ αὐτὴν καὶ χάρισ ἦν·

καὶ τὸ τῆσ τύχησ ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰσ οἱάσ ὕβρεισ καὶ προπηλακισμοὺσ ἐλεύσοιτο ἐξ οἱών ἀγαθῶν. εἰσῄει τ’ αὐτοὺσ λογισμόσ, ὅτι τοῦ περὶ τῆσ ἐλευθερίασ νόμου καταλυθέντοσ οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦον καὶ τὰσ αὐτῶν γυναῖκασ καὶ θυγατέρασ τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν.

ταῦτά τε δὴ καὶ πολλὰ τούτοισ ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸσ ἀλλήλουσ διαλαλοῦντεσ ἔκλαιον. ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν τῶν παρόντων δι’ ὀργῆσ ἐλάμβανεν, ὡσ αὐτὸσ δὴ πλείονοσ ὢν ἄξιοσ ἐλέου καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆσ δεδουλωμένησ αὐτὸν εὐμορφίασ πεπονθώσ.

διὰ δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴσ ἐγένετο τοῖσ ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα κατὰ τῆσ κόρησ αὐτὸσ ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION