Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 32

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 32)

ἔτι δ’ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντεσ ὑπὸ τῆσ ἐξουσίασ ἀνεῖργον αὐτοὺσ ἀπὸ τοῦ βήματοσ καὶ πειθαρχεῖν τοῖσ κεκριμένοισ ἐκέλευον· ὁ δὲ Κλαύδιοσ ἐπιλαβόμενοσ τῆσ παιδὸσ ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ τοῦ μνηστῆροσ ἀντεχομένην. τοὺσ πόδασ τοῦ στρατηγοῦ καταφυγεῖν.

ὁ δ’ Ἄππιοσ καταρχὰσ μὲν εἰσ πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένουσ ἅπαντασ ὁρῶν καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον, ὅ τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν Κλαύδιον καλέσασ ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶσ πρὸσ αὐτὸν ὡσ ἐδόκει,τοῖσ τε περιεστῶσι διασημήνασ ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει τοιάδε· ἐγὼ τὸ μὲν ἀκριβέσ, ὦ δημόται, περὶ τῆσ διεγγυήσεωσ τοῦ σώματοσ, ἐπειδὴ τραχυνομένουσ ὑμᾶσ πρὸσ τὴν ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι·

χαρίζεσθαι δ’ ὑμῖν βουλόμενοσ πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖσ συγγενέσι τῆσ παρθένου δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἑώσ ὁ πατὴρ αὐτῆσ παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν, ὦ Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆσ εἰσ τὴν αὔριον ἡμέραν.

ἀπόχρη γὰρ ὁ χρόνοσ ὑμῖν οὗτοσ ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν ἢ τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ τοῦ χάρακοσ δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ’ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενοσ ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι.

SEARCH

MENU NAVIGATION