Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 28

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 28)

τὸ δ’ ἐν Ἀλγιδῷ τῆσ Αἰκανῶν χώρασ καθιδρυμένον καὶ τὸ ἐν τῇ πόλει πλῆθοσ ἅπαν διὰ ταύτασ ἐξεπολεμώθη τὰσ αἰτίασ πρὸσ αὐτούσ. ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν, Λεύκιοσ Οὐεργίνιοσ, οὐδενὸσ χείρων τὰ πολεμικά, λόχου τινὸσ ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖσ πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖσ ἐπ’ Αἰκανοὺσ στρατευσαμένοισ. Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου τὴν δημαρχιἔστι κὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντοσ.

ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενοσ Ἄππιοσ Κλαύδιοσ ὁ τῆσ δεκαδαρχίασ ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμμα‐ τιστοῦ ‐ ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων περὶ τὴν ἀγοράν ‐ εὐθύσ τε ὑπὸ τοῦ κάλλουσ τῆσ παιδὸσ ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλά‐ κισ ἀναγκαζόμενοσ παριέναι τὸ διδασκαλεῖον ἤδη κρα‐ τούμενοσ ὑπὸ τοῦ πάθουσ.

ὡσ δ’ οὐκ ἠδύνατο πρὸσ γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸσ ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ’ ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένουσ ἁρμόσασθαι γάμον, δι’ ὑπεροψίαν τῆσ τύχησ καὶ παρὰ τὸν νόμον, ὃν αὐτὸσ ἐν ταῖσ δώδεκα δέλτοισ ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην, καὶ προσ‐ έπεμπέ τινασ ἀεὶ πρὸσ τὰσ τροφοὺσ αὐτῆσ γυναῖκασ ‐ ἦν γὰρ ὀρφανὴ μητρὸσ ἡ παῖσ ‐ διδούσ τε πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενοσ.

παρ‐ ηγγέλλετο δὲ τοῖσ πειρωμένοισ τὰσ τροφοὺσ μὴ λέγειν, τίσ ὁ τῆσ κόρησ ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ’ ὅτι τῶν δυναμένων τισ εὖ ποιεῖν οὓσ βουληθείη καὶ κακῶσ. ὡσ δ’ οὐκ ἔπειθον αὐτάσ, ἀλλὰ καὶ φυλακῆσ ἑώρα τὴν κόρην κρείττονοσ ἢ πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενοσ ὑπὸ τοῦ πάθουσ τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν.

μετα‐ πεμψάμενοσ δή τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸσ πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε πάθοσ αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξασ, ὅσα ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺσ τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. ὁ δὲ παραγενόμενοσ ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆσ παρθένου καὶ φανερῶσ ἄγειν ἐβούλετο δι’ ἀγορᾶσ.

κραυγῆσ δὲ γε‐ νομένησ καὶ πολλοῦ συνδραμόντοσ ὄχλου κωλυόμενοσ ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παρα‐ γίνεται. ἐκάθητο δ’ ἐπὶ τοῦ βήματοσ τηνικαῦτα μόνοσ Ἄππιοσ χρηματίζων τε καὶ δικάζων τοῖσ δεομένοισ. βουλομένου δ’ αὐτοῦ λέγειν κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησισ ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτοσ ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περι‐ μένειν, ἑώσ ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖσ τῆσ κόρησ· Ἄππιοσ οὕτωσ ἐκέλευσε ποιεῖν.

ὡσ δ’ ὀλίγοσ ὁ μεταξὺ χρόνοσ ἐγεγόνει, καὶ παρῆν ὁ πρὸσ μητρὸσ θεῖοσ τῆσ παρθένου Πόπλιοσ Νομιτώριοσ φίλουσ τε πολλοὺσ ἐπαγόμενοσ καὶ συγγενεῖσ, ἀνὴρ ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐμφανήσ, καὶ μετ’ οὐ πολὺ Λεύκιοσ, ὁ παρὰ τοῦ πα‐ τρὸσ ἐνεγγυημένοσ τὴν κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡσ δὲ τῷ βήματι προσ‐ ῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωροσ τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίσ ἐστιν ὁ τολμήσασ ἅψασθαι παιδὸσ ἀστῆσ καὶ τί βουλόμενοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION