Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 22

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 22)

μετὰ τοῦθ’ οἱ μὲν τῆσ ὀλιγαρχικῆσ ἑταιρίασ σοβαροὶ καὶ θρασεῖσ περιῄεσαν ὡσ δὴ κρείττουσ τῶν ἑτέρων γεγονότεσ καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶσ γένωνται κύριοι· οἱ δὲ τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντεσ ἀνιαρῶσ διακείμενοι καὶ περιφόβωσ ὡσ οὐδενὸσ τῶν κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν εἰσ μέρη πολλά, τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰσ φύσεισ ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖσ κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺσ εἰσ τὰσ ὀλιγαρχικὰσ ἑταιρίασ, τῶν δ’ ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆσ ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδοσ καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων·

ὅσοισ δὲ πολὺ τὸ γενναῖον ἐν τοῖσ τρόποισ ἦν, ἰδίασ ἑταιρίασ κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆσ πολιτείασ.

τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνεσ ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντεσ ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεωσ τῆσ δεκαδαρχίασ εἰπεῖν, Λεύκιοσ Οὐαλέριοσ καὶ Μάρκοσ Ὁράτιοσ, φραξάμενοί τε τὰσ οἰκίασ ὅπλοισ καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺσ ἔχοντεσ, ὡσ μήτ’ ἐκ τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ’ ἐκ τοῦ δολίου.

ὅσοισ δ’ οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοισ ἦν οὔτε μηδενὸσ ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ’ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ’ ἀνὰ κράτοσ οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν.

ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴσ Γάιοσ Κλαύδιοσ, ὁ τοῦ κορυφαιοτάτου τῆσ δεκαδαρχίασ Ἀππίου θεῖοσ, ἐμπεδῶν τὰσ ὑποσχέσεισ, ἃσ ἐπὶ τῆσ βουλῆσ ἐποιήσατο πρὸσ τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ’ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν.

ἠκολούθει δ’ αὐτῷ πολὺσ μὲν ἑταίρων ὄχλοσ, πολὺσ δὲ πελατῶν. τούτου δ’ ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθοσ οὐκέτι λάθρα καὶ κατ’ ὀλίγουσ, ἀλλ’ ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκασ ἐπαγόμενον. ἀγανακτοῦντεσ τοῖσ γινομένοισ ἐπεβάλοντο μὲν κωλύειν πύλασ τ’ ἀποκλείσαντεσ καὶ ἀνθρώπουσ τινὰσ συναρπάσαντεσ, ἔπειτα ‐ δέοσ γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖσ, μὴ πρὸσ ἀλκὴν οἱ κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ λογισμὸσ ὀρθὸσ ὡσ κρεῖττον εἰή σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺσ ἐχθροὺσ ἢ μένοντασ ἐνοχλεῖν ‐ ἀνοίξαντεσ τὰσ πύλασ ἀφῆκαν τοὺσ θέλοντασ ἀπιέναι, οἰκίασ δ’ αὐτῶν καὶ κλήρουσ καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν φυγαῖσ φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντεσ ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ, τὸ δ’ ἀληθὲσ τοῖσ ἑαυτῶν ἑταίροισ ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου πριαμένοισ ἐχαρίσαντο.

ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖσ προτέροισ πολλῷ δυσμενεστέρουσ ἐποίησε πρὸσ τὴν δεκαδαρχίαν τοὺσ πατρικίουσ καὶ τοὺσ δημοτικούσ.

εἰ μὲν οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸσ τοῖσ εἰρημένοισ, δοκοῦσιν ἄν μοι πολὺν ἐπὶ τῆσ αὐτῆσ ἐξουσίασ διαμεῖναι χρόνον· τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσισ ἔτι διέμενεν ἐν τῇ πόλει, διὰ πολλὰσ αἰτίασ καὶ ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δἰ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖσ ἀλλήλων κακοῖσ·

οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντεσ καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸσ ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο·

αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸσ ἄμφω τὰ μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ’ ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντεσ οὔτ’ ἐν τῇ πόλει σωφρονοῦντεσ ὁμονοῆσαι πάντασ ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντασ κυρίουσ διὰ τὸν πόλεμον. τὰ δ’ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ δι’ ἃ κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου ‐ τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντεσ ἐξηγρίωσαν ‐ τοιάδε ἦν.

SEARCH

MENU NAVIGATION