Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 14

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 14)

ταῦτά σοι πολλάκισ ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ μόνοσ εἰσ λόγουσ παραγενόμενοσ καὶ τὰ μὲν ὡσ ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ δ’ ὡσ ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰσ τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ με οἱ σοὶ παῖδεσ ἀπὸ τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν ἄγειν σε λέγοντεσ, ἀλλ’ ἕτερά τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί σοι τῆσ πρὸσ τὸ γένοσ εὐσεβείασ ἀναγκαιότερον ἦν. τάχα δ’ οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντεσ οἱ παῖδεσ, ἀλλ’ ἐφ’ ἑαυτῶν γνόντεσ διέκλεισάν με τῆσ εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτωσ τἀληθὲσ ἔχειν.

τὸ πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸσ σὲ περὶ ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸσ μόνον οὐκ ἐξεγένετο. μηδαμῇ.

ἀποδεδωκὼσ δή σοι τὰ τοῦ γένουσ ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούσ, ὧν ἱερὰ καὶ βωμοὺσ κοιναῖσ θυσίαισ γεραίρομεν οἱ τῆσ Ἀππίου γενεᾶσ διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονασ, οἷσ μετὰ θεοὺσ δευτέρασ τιμὰσ καὶ χάριτασ ἀποδίδομεν κοινάσ, ὑπὲρ ἅπαντασ δὲ τούτουσ γῆν, ἣ κατέχει τὸν σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν δ’ ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰσ ἀγνοίασ σου κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ τοῖσ κακοῖσ ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ’ ἵνα τῶν ἴσων τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃσ ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ πολλῶν ἔτι σοι λέγειν βουλόμενοσ ὀκνῶ.

εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω βουλεύματα ὀ θεὸσ ἄγει σε, καὶ ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ’ ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆσ καὶ τὰ λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε, ὦ βουλή, καὶ ὑμεῖσ οἱ προεστηκότεσ τῆσ πόλεωσ, τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ τοῦ πολέμου τῆσ καταλύσεωσ καὶ περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει θορύβων τῆσ ἐπανορθώσεωσ. εἰ δέ τισ ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω.

SEARCH

MENU NAVIGATION