Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. q'. MENEDHMOS

(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. q'. MENEDHMOS)

Μενέδημοσ Κωλώτου τοῦ Λαμψακηνοῦ μαθητήσ. οὗτοσ, καθά φησιν Ἱππόβοτοσ, εἰσ τοσοῦτον τερατείασ ἤλασεν ὥστε Ἐρινύοσ ἀναλαβὼν σχῆμα περιῄει, λέγων ἐπίσκοποσ ἀφῖχθαι ἐξ ᾅδου τῶν ἁμαρτανομένων, ὅπωσ πάλιν κατιὼν ταῦτα ἀπαγγέλλοι τοῖσ ἐκεῖ δαίμοσιν. ἦν δὲ αὐτῷ ἡ ἐσθὴσ αὕτη· χιτὼν φαιὸσ ποδήρησ, περὶ αὐτῷ ζώνη φοινικῆ, πῖλοσ Ἀρκαδικὸσ ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ ἔχων ἐνυφασμένα τὰ δώδεκα στοιχεῖα, ἐμβάται τραγικοί, πώγων ὑπερμεγέθησ, ῥάβδοσ ἐν τῇ χειρὶ μειλίνη. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ βίοι τῶν κυνικῶν ἑκάστου.

προσυπογράψομεν δὲ καὶ τὰ κοινῇ ἀρέσκοντα αὐτοῖσ, αἱρ́εσιν καὶ ταύτην εἶναι ἐγκρίνοντεσ τὴν φιλοσοφίαν, οὐ, καθά φασί τινεσ, ἔνστασιν βίου. ἀρέσκει οὖν αὐτοῖσ τὸν λογικὸν καὶ τὸν φυσικὸν τόπον περιαιρεῖν, ἐμφερῶσ Ἀρίστωνι τῷ Χίῳ, μόνῳ δὲ προσέχειν τῷ ἠθικῷ. καὶ ὅπερ τινὲσ ἐπὶ Σωκράτουσ, τοῦτο Διοκλῆσ ἐπὶ Διογένουσ ἀναγράφει, τοῦτον φάσκων λέγειν, Δεῖ ζητεῖν ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τ’ ἀγαθόν τε τέτυκται. παραιτοῦνται δὲ καὶ τὰ ἐγκύκλια μαθήματα. γράμματα γοῦν μὴ μανθάνειν ἔφασκεν ὁ Ἀντισθένησ τοὺσ σώφρονασ γενομένουσ, ἵνα μὴ διαστρέφοιντο τοῖσ ἀλλοτρίοισ. περιαιροῦσι δὲ καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα.

ἔνιοι γοῦν καὶ βοτάναισ καὶ παντάπασιν ὕδατι χρῶνται ψυχρῷ σκέπαισ τε ταῖσ τυχούσαισ καὶ πίθοισ, καθάπερ Διογένησ, ὃσ ἔφασκε θεῶν μὲν ἴδιον εἶναι μηδενὸσ δεῖσθαι, τῶν δὲ θεοῖσ ὁμοίων τὸ ὀλίγων χρῄζειν. ὁ γοῦν Διογένησ πρὸσ τὸν ἐπιδεικνύντα αὐτῷ ὡροσκοπεῖον, "χρήσιμον," ἔφη, "τὸ ἔργον πρὸσ τὸ μὴ ὑστερῆσαι δείπνου. " πρὸσ τὸν ἐπιδεικνύμενον αὐτῷ μουσικὸν ἔφη· γνώμαισ γὰρ ἀνδρῶν εὖ μὲν οἰκοῦνται πόλεισ, εὖ δ’ οἶκοσ, οὐ ψαλμοῖσι καὶ τερετίσμασιν. Ἀρέσκει δ’ αὐτοῖσ καὶ τέλοσ εἶναι τὸ κατ’ ἀρετὴν ζῆν, ὡσ Ἀντισθένησ φησὶν ἐν τῷ Ἡρακλεῖ, ὁμοίωσ τοῖσ στωικοῖσ· ἐπεὶ καὶ κοινωνία τισ ταῖσ δύο ταύταισ αἱρέσεσίν ἐστιν. ὅθεν καὶ τὸν κυνισμὸν εἰρήκασι σύντομον ἐπ’ ἀρετὴν ὁδόν. καὶ οὕτωσ ἐβίω καὶ Ζήνων ὁ Κιτιεύσ. Ἀρέσκει δ’ αὐτοῖσ καὶ λιτῶσ βιοῦν, αὐτάρκεσι χρωμένοισ σιτίοισ καὶ τρίβωσι μόνοισ, πλούτου καὶ δόξησ καὶ εὐγενείασ καταφρονοῦσιν. Ἀρέσκει δ’ αὐτοῖσ καὶ τὴν ἀρετὴν διδακτὴν εἶναι, καθά φησιν Ἀντισθένησ ἐν τῷ Ἡρακλεῖ, καὶ ἀναπόβλητον ὑπάρχειν·

ἀξιέραστόν τε τὸν σοφὸν καὶ ἀναμάρτητον καὶ φίλον τῷ ὁμοίῳ, τύχῃ τε μηδὲν ἐπιτρέπειν. τὰ δὲ μεταξὺ ἀρετῆσ καὶ κακίασ ἀδιάφορα λέγουσιν ὁμοίωσ Ἀρίστωνι τῷ Χίῳ. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ κυνικοί· μετιτέον δ’ ἐπὶ τοὺσ στωικούσ, ὧν ἦρξε Ζήνων, μαθητὴσ γενόμενοσ Κράτητοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION