Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. b'. DIOGENHS

(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. b'. DIOGENHS)

Διογένησ Ἱκεσίου τραπεζίτου Σινωπεύσ. φησὶ δὲ Διοκλῆσ, δημοσίαν αὐτοῦ τὴν τράπεζαν ἔχοντοσ τοῦ πατρὸσ καὶ παραχαράξαντοσ τὸ νόμισμα, φυγεῖν. Εὐβουλίδησ δ’ ἐν τῷ Περὶ Διογένουσ αὐτόν φησι Διογένην τοῦτο πρᾶξαι καὶ συναλᾶσθαι τῷ πατρί. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸσ περὶ αὑτοῦ φησιν ἐν τῷ Πορδάλῳ ὡσ παραχαράξαι τὸ νόμισμα. ἔνιοι δ’ ἐπιμελητὴν γενόμενον ἀναπεισθῆναι ὑπὸ τῶν τεχνιτῶν καὶ ἐλθόντα εἰσ Δελφοὺσ ἢ εἰσ τὸ Δήλιον ἐν τῇ πατρίδι Ἀπόλλωνοσ πυνθάνεσθαι εἰ ταῦτα πράξει ἅπερ ἀναπείθεται· τοῦ δὲ συγχωρήσαντοσ τὸ πολιτικὸν νόμισμα, οὐ συνείσ, τὸ κέρμα ἐκιβδήλευσε καὶ φωραθείσ, ὡσ μέν τινεσ, ἐφυγαδεύθη, ὡσ δέ τινεσ, ἑκὼν ὑπεξῆλθε φοβηθείσ. ἔνιοι δέ φασι παρὰ τοῦ πατρὸσ αὐτὸν λαβόντα τὸ νόμισμα διαφθεῖραι·

καὶ τὸν μὲν δεθέντα ἀποθανεῖν, τὸν δὲ φυγεῖν ἐλθεῖν τ’ εἰσ Δελφοὺσ καὶ πυνθανόμενον οὐκ εἰ παραχαράξει, ἀλλὰ τί ποιήσασ ἐνδοξότατοσ ἔσται, οὕτω λαβεῖν τὸν χρησμὸν τοῦτον. Γενόμενοσ δὲ Ἀθήνησιν Ἀντισθένει παρέβαλε. τοῦ δὲ διωθουμένου διὰ τὸ μηδένα προσίεσθαι, ἐξεβιάζετο τῇ προσεδρίᾳ. καί ποτε τὴν βακτηρίαν ἐπανατειναμένου αὐτῷ τὴν κεφαλὴν ὑποσχών, "παῖε," εἶπεν· "οὐ γὰρ εὑρήσεισ οὕτω σκληρὸν ξύλον ᾧ με ἀπείρξεισ ἑώσ ἄν τι φαίνῃ λέγων. " τοὐντεῦθεν διήκουσεν αὐτοῦ καὶ ἅτε φυγὰσ ὢν ὡρ́μησεν ἐπὶ τὸν εὐτελῆ βίον. Μῦν θεασάμενοσ διατρέχοντα, καθά φησι Θεόφραστοσ ἐν τῷ Μεγαρικῷ, καὶ μήτε κοίτην ἐπιζητοῦντα μήτε σκότοσ εὐλαβούμενον ἢ ποθοῦντά τι τῶν δοκούντων ἀπολαυστῶν, πόρον ἐξεῦρε τῆσ περιστάσεωσ.

τρίβωνα διπλώσασ πρῶτοσ κατά τινασ διὰ τὸ ἀνάγκην ἔχειν καὶ ἐνεύδειν αὐτῷ, πήραν τ’ ἐκομίσατο, ἔνθα αὐτῷ τὰ σιτία ἦν, καὶ παντὶ τόπῳ ἐχρῆτο εἰσ πάντα, ἀριστῶν τε καὶ καθεύδων καὶ διαλεγόμενοσ. ὅτε καὶ τοὺσ Ἀθηναίουσ ἔφασκε, δεικνὺσ τὴν τοῦ Διὸσ στοὰν καὶ τὸ Πομπεῖον, αὐτῷ κατεσκευακέναι ἐνδιαιτᾶσθαι. βακτηρίᾳ δ’ ἐπεστηρίζετο ἀσθενήσασ·

ἔπειτα μέντοι καὶ διὰ παντὸσ ἐφόρει, οὐ μὴν ἐν ἄστει, ἀλλὰ καθ’ ὁδὸν αὐτῇ τε καὶ τῇ πήρᾳ, καθά φησιν Ἀθηνόδωροσ ὁ Ἀθηναίων προστατήσασ καὶ Πολύευκτοσ ὁ ῥήτωρ καὶ Λυσανίασ ὁ Αἰσχρίωνοσ. ἐπιστείλασ δέ τινι οἰκίδιον αὐτῷ προνοήσασθαι, βραδύνοντοσ, τὸν ἐν τῷ Μητρῴῳ πίθον ἔσχεν οἰκίαν, ὡσ καὶ αὐτὸσ ἐν ταῖσ ἐπιστολαῖσ διασαφεῖ. καὶ θέρουσ μὲν ἐπὶ ψάμμου ζεστῆσ ἐκυλινδεῖτο, χειμῶνοσ δ’ ἀνδριάντασ κεχιονισμένουσ περιελάμβανε, πανταχόθεν ἑαυτὸν συνασκῶν. Δεινόσ τ’ ἦν κατασοβαρεύσασθαι τῶν ἄλλων.

καὶ τὴν μὲν Εὐκλείδου σχολὴν ἔλεγε χολήν, τὴν δὲ Πλάτωνοσ διατριβὴν κατατριβήν, τοὺσ δὲ Διονυσιακοὺσ ἀγῶνασ μεγάλα θαύματα μωροῖσ ἔλεγε καὶ τοὺσ δημαγωγοὺσ ὄχλου διακόνουσ. ἔλεγε δὲ καὶ ὡσ ὅτε μὲν ἴδοι κυβερνήτασ ἐν τῷ βίῳ καὶ ἰατροὺσ καὶ φιλοσόφουσ, συνετώτατον εἶναι τῶν ζῴων νομίζειν τὸν ἄνθρωπον· ὅτε δὲ πάλιν ὀνειροκρίτασ καὶ μάντεισ καὶ τοὺσ προσέχοντασ τούτοισ ἢ τοὺσ ἐπὶ δόξῃ καὶ πλούτῳ πεφυσημένουσ, οὐδὲν ματαιότερον νομίζειν ἀνθρώπου. συνεχέσ τε ἔλεγεν εἰσ τὸν βίον παρεσκευάσθαι δεῖν λόγον ἢ βρόχον. Καί ποτε Πλάτωνα ἐν δείπνῳ πολυτελεῖ καταοήσασ ἐλάασ ἁψάμενον, "τί," φησίν, "ὁ σοφὸσ εἰσ Σικελίαν πλεύσασ τῶν τραπεζῶν τούτων χάριν, νῦν παρακειμένων οὐκ ἀπολαύεισ;

καὶ ὅσ, "ἀλλὰ νὴ τοὺσ θεούσ," φησί, "Διόγενεσ, κἀκεῖ τὰ πολλὰ πρὸσ ἐλάασ καὶ τὰ τοιαῦτα ἐγινόμην. " ὁ δέ, "τί οὖν ἔδει πλεῖν εἰσ Συρακούσασ; ἢ τότε ἡ Ἀττικὴ οὐκ ἔφερεν ἐλάασ; Φαβωρῖνοσ δέ φησιν ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ Ἀρίστιππον εἰπεῖν τοῦτο. καὶ ἄλλοτε ἰσχάδασ ἐσθίων ἀπήντετ’ αὐτῷ φησί τε, "ἔξεστί σοι μετασχεῖν"· τοῦ δὲ λαβόντοσ καὶ φαγόντοσ, ἔφη, "μετασχεῖν εἶπον, οὐ καταφαγεῖν. Πατῶν αὐτοῦ ποτε τὰ στρώματα κεκληκότοσ φίλουσ παρὰ Διονυσίου, ἔφη, "πατῶ τὴν Πλάτωνοσ κενοσπουδίαν"·

" ἔσκωψε δὴ ὡσ ἀπεραντολόγον. πρὸσ ὃν ὁ Πλάτων, "ὅσον, ὦ Διόγενεσ, τοῦ τύφου διαφαίνεισ, δοκῶν μὴ τετυφῶσθαι. " οἱ δέ φασι τὸν Διογένην εἰπεῖν, "πατῶ τὸν Πλάτωνοσ τῦφον"· τὸν δὲ φάναι, "ἑτέρῳ γε τύφῳ, Διόγενεσ"· Σωτίων δ’ ἐν τῷ τετάρτῳ φησὶ τοῦτο πρὸσ αὐτὸν εἰπεῖν τὸν Πλάτωνα τὸν κύνα. Διογένησ οἶνόν ποτ’ ᾔτησεν αὐτόν, τότε δὲ καὶ ἰσχάδασ. ὁ δὲ κεράμιον ὅλον ἔπεμψεν αὐτῷ· καὶ ὅσ, "σύ," φησίν, "ἐὰν ἐρωτηθῇσ δύο καὶ δύο πόσα ἐστίν, Εἴκοσιν ἀποκρινῇ; οὕτωσ οὔτε πρὸσ τὰ αἰτούμενα δίδωσ οὔτε πρὸσ τὰ ἐρωτώμεν’ ἀποκρίνῃ. Ἐρωτηθεὶσ ποῦ τῆσ Ἑλλάδοσ ἴδοι ἀγαθοὺσ ἄνδρασ, "ἄνδρασ μέν," εἶπεν, "οὐδαμοῦ, παῖδασ δ’ ἐν Λακεδαίμονι.

" σπουδαιολογουμένῳ ποτὲ ὡσ οὐδεὶσ προσῄει, ἐπέβαλε τερετίζειν· ἀθροισθέντων δέ, ὠνείδισεν ὡσ ἐπὶ μὲν τοὺσ φληνάφουσ ἀφικνουμένων σπουδαίωσ, ἐπὶ δὲ τὰ σπουδαῖα βραδυνόντων [ὀλιγώρωσ]. ἔλεγέ τε περὶ μὲν τοῦ παρορύττειν καὶ λακτίζειν ἀγωνίζεσθαι τοὺσ ἀνθρώπουσ, περὶ δὲ καλοκἀγαθίασ μηδένα. τούσ τε γραμματικοὺσ ἐθαύμαζε τὰ μὲν τοῦ Ὀδυσσέωσ κακὰ ἀναζητοῦντασ, τὰ δ’ ἴδια ἀγνοοῦντασ. καὶ μὴν καὶ τοὺσ μουσικοὺσ τὰσ μὲν ἐν τῇ λύρᾳ χορδὰσ ἁρμόττεσθαι, ἀνάρμοστα δ’ ἔχειν τῆσ ψυχῆσ τὰ ἤθη· τοὺσ μαθηματικοὺσ ἀποβλέπειν μὲν πρὸσ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην, τὰ δ’ ἐν ποσὶ πράγματα παρορᾶν·

τοὺσ ῥήτορασ λέγειν μὲν ἐσπουδακέναι τὰ δίκαια, πράττειν δὲ μηδαμῶσ· ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺσ φιλαργύρουσ ψέγειν μὲν τὸ ἀργύριον, ὑπεραγαπᾶν δέ. κατεγίνωσκε δὲ καὶ τῶν ἐπαινούντων μὲν τοὺσ δικαίουσ, ὅτι χρημάτων ἐπάνω εἰε͂ν, ζηλούντων δὲ τοὺσ πολυχρημάτουσ. ἐκίνει δ’ αὐτὸν καὶ τὸ θύειν μὲν τοῖσ θεοῖσ ὑπὲρ ὑγιείασ, ἐν αὐτῇ δὲ τῇ θυσίᾳ κατὰ τῆσ ὑγιείασ δειπνεῖν. ἄγασθαι δὲ καὶ τῶν δούλων οἳ λαβροφαγοῦντασ ὁρῶντεσ τοὺσ δεσπότασ μηδὲν ἁρπάζοιεν τῶν ἐσθιομένων. ἐπῄνει τοὺσ μέλλοντασ γαμεῖν καὶ μὴ γαμεῖν, καὶ τοὺσ μέλλοντασ καταπλεῖν καὶ μὴ καταπλεῖν, καὶ τοὺσ μέλλοντασ πολιτεύεσθαι καὶ μὴ πολιτεύεσθαι, καὶ τοὺσ παιδοτροφεῖν καὶ μὴ παιδοτροφεῖν, καὶ τοὺσ παρασκευαζομένουσ συμβιοῦν τοῖσ δυνάσταισ καὶ μὴ προσιόντασ.

ἔλεγε δὲ καὶ δεῖν τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τοὺσ φίλουσ ἐκτείνειν μὴ συγκεκαμμένοισ τοῖσ δακτύλοισ. φησὶ δὲ Μένιπποσ ἐν τῇ Διογένουσ Πράσει ὡσ ἁλοὺσ καὶ πωλούμενοσ ἠρωτήθη τί οἶδε ποιεῖν. ἀπεκρίνατο, "ἀνδρῶν ἄρχειν"· καὶ πρὸσ τὸν κήρυκα, "κήρυσσε," ἔφη, "εἴ τισ ἐθέλει δεσπότην αὑτῷ πρίασθαι. " κωλυθεὶσ καθίζεσθαι, "οὐδέν," ἔφη, "διαφέρει· καὶ γὰρ τοὺσ ἰχθῦσ ὅπωσ ἂν κέοιντο πιπράσκεσθαι. θαυμάζειν τ’ ἔφη εἰ χύτραν μὲν καὶ λοπάδα ὠνούμενοι κομποῦμεν·

ἄνθρωπον δὲ μόνῃ τῇ ὄψει ἀρκούμεθα. ἔλεγε τῷ Ξενιάδῃ τῷ πριαμένῳ αὐτόν, δεῖν πείθεσθαι αὐτῷ, εἰ καὶ δοῦλοσ εἰή· καὶ γὰρ εἰ ἰατρὸσ ἢ κυβερνήτησ ἦν δοῦλοσ, πεισθῆναι ἂν αὐτῷ. Εὔβουλοσ δέ φησιν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Διογένουσ Πρᾶσισ οὕτωσ ἄγειν τοὺσ παῖδασ τοῦ Ξενιάδου, μετὰ τὰ λοιπὰ μαθήματα ἱππεύειν, τοξεύειν, σφενδονᾶν, ἀκοντίζειν· ἔπειτ’ ἐν τῇ παλαίστρᾳ οὐκ ἐπέτρεπε τῷ παιδοτρίβῃ ἀθλητικῶσ ἄγειν, ἀλλ’ αὐτὸ μόνον ἐρυθήματοσ χάριν καὶ εὐεξίασ. Κατεῖχον δὲ οἱ παῖδεσ πολλὰ ποιητῶν καὶ συγγραφέων καὶ τῶν αὐτοῦ Διογένουσ, πᾶσάν τ’ ἔφοδον σύντομον πρὸσ τὸ εὐμνημόνευτον ἐπήσκει.

ἐν οἴκῳ τ’ ἐδίδασκε διακονεῖσθαι λιτῇ τροφῇ χρωμένουσ καὶ ὕδωρ πίνοντασ, ἐν χρῷ κουρίασ τε καὶ ἀκαλλωπίστουσ εἰργάζετο καὶ ἀχίτωνασ καὶ ἀνυποδήτουσ καὶ σιωπηλοὺσ καὶ καθ’ αὑτοὺσ βλέποντασ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ. ἐξῆγε δ’ αὐτοὺσ καὶ ἐπὶ κυνηγέσια. οἱ δὲ καὶ αὐτοῦ Διογένουσ ἐπιμέλειαν ἐποιοῦντο καὶ πρὸσ τοὺσ γονέασ αἰτητικῶσ εἶχον. ὁ δ’ αὐτόσ φησι παρὰ τῷ Ξενιάδῃ καὶ γηρᾶσαι αὐτὸν καὶ θανόντα ταφῆναι πρὸσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ. ἔνθα καὶ πυνθανομένου τοῦ Ξενιάδου πῶσ αὐτὸν θάψειεν, ἔφη, "ἐπὶ πρόσωπον"· τοῦ δ’ ἐρομένου "διὰ τί;

"ὅτι μετ’ ὀλίγον," εἶπε, "μέλλει τὰ κάτω ἄνω στρέφεσθαι. " τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἐπικρατεῖν ἤδη τοὺσ Μακεδόνασ ἢ ἐκ ταπεινῶν ὑψηλοὺσ γίνεσθαι. εἰσαγαγόντοσ τινὸσ αὐτὸν εἰσ οἶκον πολυτελῆ καὶ κωλύοντοσ πτύσαι, ἐπειδὴ ἐχρέμψατο, εἰσ τὴν ὄψιν αὐτοῦ ἔπτυσεν, εἰπὼν χείρονα τόπον μὴ εὑρηκέναι. οἱ δὲ τοῦτο Ἀριστίππου φασί. φωνήσασ ποτέ, "ἰὼ ἄνθρωποι," [καὶ] συνελθόντων, καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ, εἰπών, "ἀνθρώπουσ ἐκάλεσα, οὐ καθάρματα," ὥσ φησιν Ἑκάτων ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Χρειῶν. φασὶ δὲ καὶ Ἀλέξανδρον εἰπεῖν ὡσ εἴπερ Ἀλέξανδροσ μὴ ἐγεγόνειν, ἠθέλησα ἂν Διογένησ γενέσθαι. Ἀναπήρουσ ἔλεγεν οὐ τοὺσ κωφοὺσ καὶ τυφλούσ, ἀλλὰ τοὺσ μὴ ἔχοντασ πήραν.

εἰσελθών ποτε ἡμιξύρητοσ εἰσ νέων συμπόσιον, καθά φησι Μητροκλῆσ ἐν ταῖσ Χρείαισ, πληγὰσ ἔλαβε· μετὰ δὲ ἐγγράψασ τὰ ὀνόματα εἰσ λεύκωμα τῶν πληξάντων περιῄει ἐξημμένοσ, ἑώσ αὐτοὺσ ὕβρει περιέθηκε καταγινωσκομένουσ καὶ ἐπιπληττομένουσ. ἔλεγεν ἑαυτὸν κύνα εἶναι τῶν ἐπαινουμένων, ἀλλὰ μηδένα τολμᾶν τῶν ἐπαινούντων συνεξιέναι ἐπὶ τὴν θήραν. πρὸσ τὸν εἰπόντα, "Πύθια νικῶ ἄνδρασ," "ἐγὼ μὲν οὖν," εἶπεν, "ἄνδρασ, σὺ δ’ ἀνδράποδα. Πρὸσ τοὺσ εἰπόντασ, "γέρων εἶ καὶ λοιπὸν ἄνεσ," "τί δέ," ἔφη, "εἰ δόλιχον ἔτρεχον, πρὸσ τῷ τέλει ἔδει με ἀνεῖναι καὶ μὴ μᾶλλον ἐπιτεῖναι;

κληθεὶσ ἐπὶ δεῖπνον οὐκ ἔφη παρέσεσθαι· μηδὲ γὰρ πρῴην αὐτῷ χάριν ἐγνωκέναι. γυμνοῖσ ποσὶ χιόνα ἐπάτει καὶ τἄλλα ὅσα ἄνω προείρηται· καὶ ὠμὰ δὲ κρέα ἐπεχείρησε φαγεῖν, ἀλλ’ οὐ διῴκησε. κατέλαβέ ποτε Δημοσθένην τὸν ῥήτορα ἐν πανδοκείῳ ἀριστῶντα. τοῦ δ’ ὑποχωροῦντοσ, "τοσούτῳ μᾶλλον," ἔφη, "ἔσῃ ἐν τῷ πανδοκείῳ. " ξένων δέ ποτε θεάσασθαι θελόντων Δημοσθένην, τὸν μέσον δάκτυλον ἐκτείνασ, "οὗτοσ ὑμῖν," ἔφη, "ἐστὶν ὁ Ἀθηναίων δημαγωγόσ. ἐκβαλόντοσ δ’ ἄρτον τινὸσ καὶ αἰσχυνομένου ἀνελέσθαι, βουλόμενοσ αὐτὸν νουθετῆσαι, κεράμου τράχηλον δήσασ ἔσυρε διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ.

Μιμεῖσθαι ἔλεγε τοὺσ χοροδιδασκάλουσ· καὶ γὰρ ἐκείνουσ ὑπὲρ τόνον ἐνδιδόναι ἕνεκα τοῦ τοὺσ λοιποὺσ ἅψασθαι τοῦ προσήκοντοσ τόνου. τοὺσ πλείστουσ ἔλεγε παρὰ δάκτυλον μαίνεσθαι· ἐὰν οὖν τισ τὸν μέσον προτείνασ πορεύηται, δόξει τῳ μαίνεσθαι, ἐὰν δὲ τὸν λιχανόν, οὐκέτι. τὰ πολλοῦ ἄξια τοῦ μηδενὸσ ἔλεγε πιπράσκεσθαι καὶ ἔμπαλιν· ἀνδριάντα γοῦν τρισχιλίων πιπράσκεσθαι, χοίνικα δ’ ἀλφίτων δύο χαλκῶν. Τῷ πριαμένῳ αὐτὸν Ξενιάδῃ φησί, "ἄγε ὅπωσ τὸ προσταττόμενον ποιήσεισ.

" τοῦ δ’ εἰπόντοσ, ἄνω ποταμῶν χωροῦσι παγαί, "εἰ δὲ ἰατρὸν ἐπρίω νοσῶν, οὐκ ἄν," ἔφη, "αὐτῷ ἐπείθου, ἀλλ’ εἶπεσ ἂν ὡσ ἄνω ποταμῶν χωροῦσι παγαί; ἤθελέ τισ παρ’ αὐτῷ φιλοσοφεῖν· ὁ δέ οἱ σαπέρδην δοὺσ ἐκέλευσεν ἀκολουθεῖν. ὡσ δ’ ὑπ’ αἰδοῦσ ῥίψασ ἀπῆλθε, μετὰ χρόνον ὑπαντήσασ αὐτῷ καὶ γελάσασ λέγει, "τὴν σὴν καὶ ἐμὴν φιλίαν σαπέρδησ διέλυσε. " Διοκλῆσ δ’ οὕτωσ ἀναγράφει. εἰπόντοσ τινὸσ αὐτῷ, "ἐπίταττε ἡμῖν, Διόγενεσ," ἀπαγαγὼν αὐτὸν ἡμιωβολίου τυρὸν ἐδίδου φέρειν· ἀρνησαμένου δέ, "τὴν σήν," ἔφη, "καὶ ἐμὴν φιλίαν ἡμιωβολίου τυρίδιον διαλέλυκε. Θεασάμενόσ ποτε παιδίον ταῖσ χερσὶ πῖνον ἐξέρριψε τῆσ πήρασ τὴν κοτύλην, εἰπών, "παιδίον με νενίκηκεν εὐτελείᾳ.

" ἐξέβαλε δὲ καὶ τὸ τρυβλίον, ὁμοίωσ παιδίον θεασάμενοσ, ἐπειδὴ κατέαξε τὸ σκεῦοσ, τῷ κοίλῳ τοῦ ψωμίου τὴν φακῆν ὑποδεχόμενον. συνελογίζετο δὲ καὶ οὕτωσ· τῶν θεῶν ἐστι πάντα· φίλοι δὲ οἱ σοφοὶ τοῖσ θεοῖσ· κοινὰ δὲ τὰ τῶν φίλων. πάντ’ ἄρα ἐστὶ τῶν σοφῶν. θεασάμενόσ ποτε γυναῖκα ἀσχημονέστερον τοῖσ θεοῖσ προσπίπτουσαν, βουλόμενοσ αὐτῆσ περιελεῖν τὴν δεισιδαιμονίαν, καθά φησι Ζωίλοσ ὁ Περγαῖοσ, προσελθὼν εἶπεν, "οὐκ εὐλαβῇ, ὦ γύναι, μή ποτε θεοῦ ὄπισθεν ἑστῶτοσ‐‐πάντα γάρ ἐστιν αὐτοῦ πλήρη‐‐ἀσχημονήσῃσ; τῷ Ἀσκληπιῷ ἀνέθηκε πλήκτην, ὃσ τοὺσ ἐπὶ στόμα πίπτοντασ ἐπιτρέχων συνέτριβεν.

Εἰώθει δὲ λέγειν τὰσ τραγικὰσ ἀρὰσ αὐτῷ συνηντηκέναι· εἶναι γοῦν ἄπολισ, ἀοίκοσ, πατρίδοσ ἐστερημένοσ, πτωχόσ, πλανήτησ, βίον ἔχων τοὐφ’ ἡμέραν. ἔφασκε δ’ ἀντιτιθέναι τύχῃ μὲν θάρσοσ, νόμῳ δὲ φύσιν, πάθει δὲ λόγον. ἐν τῷ Κρανείῳ ἡλιουμένῳ αὐτῷ Ἀλέξανδροσ ἐπιστάσ φησιν, "αἴτησόν με ὃ θέλεισ. " καὶ ὅσ, "ἀποσκότησόν μου," φησί. μακρά τινοσ ἀναγινώσκοντοσ καὶ πρὸσ τῷ τέλει τοῦ βιβλίου ἄγραφόν τι παραδείξαντοσ "θαρρεῖτε," ἔφη, "ἄνδρεσ· γῆν ὁρῶ. " πρὸσ τὸν συλλογισάμενον ὅτι κέρατα ἔχει, ἁψάμενοσ τοῦ μετώπου, "ἐγὼ μέν," ἔφη, "οὐχ ὁρῶ. ὁμοίωσ καὶ πρὸσ τὸν εἰπόντα ὅτι κίνησισ οὐκ ἔστιν, ἀναστὰσ περιεπάτει.

πρὸσ τὸν λέγοντα περὶ τῶν μετεώρων, "ποσταῖοσ," ἔφη, "πάρει ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ; εὐνούχου μοχθηροῦ ἐπιγράψαντοσ ἐπὶ τὴν οἰκίαν, "μηδὲν εἰσίτω κακόν," "ὁ οὖν κύριοσ," ἔφη, "τῆσ οἰκίασ ποῦ εἰσέλθῃ; τῷ μύρῳ τοὺσ πόδασ ἀλειψάμενοσ ἔφη ἀπὸ μὲν τῆσ κεφαλῆσ εἰσ τὸν ἀέρα ἀπιέναι τὸ μύρον, ἀπὸ δὲ τῶν ποδῶν εἰσ τὴν ὄσφρησιν. ἀξιούντων Ἀθηναίων μυηθῆναι αὐτὸν καὶ λεγόντων ὡσ ἐν ᾅδου προεδρίασ οἱ μεμυημένοι τυγχάνουσι, "γελοῖον," ἔφη, "εἰ Ἀγησίλαοσ μὲν καὶ Ἐπαμεινώνδασ ἐν τῷ βορβόρῳ διάξουσιν, εὐτελεῖσ δέ τινεσ μεμυημένοι ἐν ταῖσ μακάρων νήσοισ ἔσονται. Πρὸσ τοὺσ ἑρπύσαντασ ἐπὶ τὴν τράπεζαν μῦσ, "ἰδού," φησί, "καὶ Διογένησ παρασίτουσ τρέφει.

" Πλάτωνοσ εἰπόντοσ αὐτὸν κύνα, "ναί," ἔφη· "ἐγὼ γὰρ ἐπανῆλθον ἐπὶ τοὺσ πεπρακότασ. " ἐκ τοῦ βαλανείου ἐξιὼν τῷ μὲν πυθομένῳ εἰ πολλοὶ ἄνθρωποι λοῦνται, ἠρνήσατο· τῷ δ’, εἰ πολὺσ ὄχλοσ, ὡμολόγησε. Πλάτωνοσ ὁρισαμένου, Ἄνθρωπόσ ἐστι ζῷον δίπουν ἄπτερον, καὶ εὐδοκιμοῦντοσ, τίλασ ἀλεκτρυόνα εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰσ τὴν σχολὴν καί φησιν, "οὗτόσ ἐστιν ὁ Πλάτωνοσ ἄνθρωποσ. " ὅθεν τῷ ὁρ́ῳ προσετέθη τὸ πλατυώνυχον. πρὸσ τὸν πυθόμενον ποίᾳ ὡρ́ᾳ δεῖ ἀριστᾶν, "εἰ μὲν πλούσιοσ," ἔφη, "ὅταν θέλῃ· εἰ δὲ πένησ, ὅταν ἔχῃ. Ἐν Μεγάροισ ἰδὼν τὰ μὲν πρόβατα τοῖσ δέρμασιν ἐσκεπασμένα, τοὺσ δὲ παῖδασ αὐτῶν γυμνούσ, ἔφη, "λυσιτελέστερόν ἐστι Μεγαρέωσ κριὸν εἶναι ἢ υἱόν.

" πρὸσ τὸν ἐντινάξαντα αὐτῷ δοκόν, εἶτα εἰπόντα, "φύλαξαι," "πάλιν γάρ με," ἔφη, "παίειν μέλλεισ; ἔλεγε τοὺσ μὲν δημαγωγοὺσ ὄχλου διακόνουσ, τοὺσ δὲ στεφάνουσ δόξησ ἐξανθήματα. λύχνον μεθ’ ἡμέραν ἅψασ περιῄει λέγων "ἄνθρωπον ζητῶ. " εἱστήκει ποτε κατακρουνιζόμενοσ· τῶν δὲ περιεστώτων ἐλεούντων, παρὼν Πλάτων ἔφη, "εἰ βούλεσθ’ αὐτὸν ἐλεῆσαι, ἀπόστητε," ἐνδεικνύμενοσ φιλοδοξίαν αὐτοῦ. ἐντρίψαντοσ αὐτῷ κόνδυλόν τινοσ, "Ἡράκλεισ," ἔφη, "οἱο͂́ν με χρῆμ’ ἐλάνθανε τὸ μετὰ περικεφαλαίασ περιπατεῖν. ἀλλὰ καὶ Μειδίου κονδυλίσαντοσ αὐτὸν καὶ εἰπόντοσ, "τρισχίλιαί σοι κεῖνται ἐπὶ τῇ τραπέζῃ," τῇ ἑξῆσ πυκτικοὺσ λαβὼν ἱμάντασ καὶ καταλοήσασ αὐτὸν ἔφη, "τρισχίλιαί σοι κεῖνται ἐπὶ τῇ τραπέζῃ.

" Λυσίου τοῦ φαρμακοπώλου πυθομένου εἰ θεοὺσ νομίζει, "πῶσ δέ," εἶπεν, "οὐ νομίζω, ὅπου καὶ σὲ θεοῖσ ἐχθρὸν ὑπολαμβάνω; οἱ δὲ Θεόδωρον εἰπεῖν τοῦτο. ἰδών τινα περιρραινόμενον ἐπεῖπεν, "ὦ κακόδαιμον, οὐκ ἐπίστασαι ὅτι ὥσπερ τῶν ἐν γραμματικῇ ἁμαρτημάτων περιρραινόμενοσ οὐκ ἂν ἀπαλλαγείησ, οὕτωσ οὐδὲ τῶν ἐν τῷ βίῳ; ἐνεκάλει τοῖσ ἀνθρώποισ περὶ τῆσ εὐχῆσ, αἰτεῖσθαι λέγων αὐτοὺσ ἀγαθὰ τὰ αὐτοῖσ δοκοῦντα καὶ οὐ τὰ κατ’ ἀλήθειαν. πρὸσ δὲ τοὺσ περὶ τὰ ὀνείρατα ἐπτοημένουσ ἔλεγεν ὡσ ὑπὲρ ὧν μὲν πράττουσιν ὕπαρ, οὐκ ἐπιστρέφονται, ὑπὲρ ὧν δὲ καθεύδοντεσ φαντασιοῦνται, πολυπραγμονοῦσιν.

Ὀλυμπίασι τοῦ κήρυκοσ ἀνειπόντοσ, "νικᾷ Διώξιπποσ ἄνδρασ," "οὗτοσ μὲν δὴ ἀνδράποδα, ἄνδρασ δ’ ἐγώ. " Ἠγαπᾶτο δὲ καὶ πρὸσ Ἀθηναίων· μειρακίου γοῦν τὸν πίθον αὐτοῦ συντρίψαντοσ, τῷ μὲν πληγὰσ ἔδοσαν, ἐκείνῳ δὲ ἄλλον παρέσχον. φησὶ δὲ Διονύσιοσ ὁ στωικὸσ ὡσ μετὰ Χαιρώνειαν συλληφθεὶσ ἀπήχθη πρὸσ Φίλιππον· καὶ ἐρωτηθεὶσ ὅστισ εἰή, ἀπεκρίνατο, "κατάσκοποσ τῆσ σῆσ ἀπληστίασ· ὅθεν θαυμασθεὶσ ἀφείθη. Ἀλεξάνδρου ποτὲ πέμψαντοσ ἐπιστολὴν πρὸσ Ἀντίπατρον εἰσ Ἀθήνασ διά τινοσ Ἀθλίου, παρὼν ἔφη·

ἄθλιοσ παρ’ ἀθλίου δι’ ἀθλίου πρὸσ ἄθλιον. Περδίκκου ἀπειλήσαντοσ, εἰ μὴ ἔλθοι πρὸσ αὐτόν, ἀποκτενεῖν, ἔφη, "οὐδὲν μέγα· καὶ γὰρ κάνθαροσ καὶ φαλάγγιον τοῦτ’ ἂν πράξειεν· ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἀπειλεῖν ἠξίου ὡσ "εἰ καὶ χωρὶσ ἐμοῦ ζήσαι, εὐδαιμόνωσ ζήσοιτο. " ἐβόα πολλάκισ λέγων τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν θεῶν δεδόσθαι, ἀποκεκρύφθαι δ’ αὐτῶν ζητούντων μελίπηκτα καὶ μύρα καὶ τὰ παραπλήσια. ὅθεν πρὸσ τὸν ὑπὸ τοῦ οἰκέτου ὑποδούμενον, "οὔπω," εἶπε, "μακάριοσ εἶ, ἂν μή σε καὶ ἀπομύξῃ· τοῦτο δ’ ἔσται πηρωθέντι σοι τὰσ χεῖρασ. Θεασάμενόσ ποτε τοὺσ ἱερομνήμονασ τῶν ταμιῶν τινα φιάλην ὑφῃρημένον ἀπάγοντασ ἔφη, "οἱ μεγάλοι κλέπται τὸν μικρὸν ἀπάγουσι.

" θεασάμενόσ ποτε μειράκιον λίθουσ βάλλον ἐπὶ σταυρόν, "εὖγε," εἶπε, "τεύξῃ γὰρ τοῦ σκοποῦ. " πρὸσ τὰ περιστάντα μειράκια καὶ εἰπόντα, "βλέπωμεν μὴ δάκῃ ἡμᾶσ," "θαρρεῖτε," ἔφη, "παιδία· κύων τευτλία οὐκ ἐσθίει. " πρὸσ τὸν ἐπὶ τῇ λεοντῇ θρυπτόμενον, "παῦσαι," ἔφη, "τὰ τῆσ ἀρετῆσ στρώματα καταισχύνων. " πρὸσ τὸν μακαρίζοντα Καλλισθένην καὶ λέγοντα ὡσ πολυτελῶν παρ’ Ἀλεξάνδρῳ μετέχει, "κακοδαίμων μὲν οὖν ἐστιν," εἶπεν, "ὃσ καὶ ἀριστᾷ καὶ δειπνεῖ ὅταν Ἀλεξάνδρῳ δόξῃ. Χρημάτων δεόμενοσ ἀπαιτεῖν ἔλεγε τοὺσ φίλουσ, οὐκ αἰτεῖν.

ἐπ’ ἀγορᾶσ ποτε χειρουργῶν, "εἴθε," ἔφη, "καὶ τὴν κοιλίαν ἦν παρατρίψαντα μὴ πεινῆν. " μειράκιον θεασάμενοσ μετὰ σατραπῶν ἐπὶ δεῖπνον ἀπιόν, ἀποσπάσασ πρὸσ τοὺσ οἰκείουσ ἀπήγαγε καὶ ἐκέλευσε τηρεῖν. πρὸσ τὸ κεκοσμημένον μειράκιον πυθόμενόν τι ἔφη οὐ πρότερον λέξειν αὐτῷ, εἰ μὴ ἀνασυράμενοσ δείξειε πότερον γυνή ἐστιν ἢ ἀνήρ. πρὸσ τὸ κοτταβίζον ἐν τῷ βαλανείῳ μειράκιόν φησιν, "ὅσῳ βέλτιον, τοσούτῳ χεῖρον. " ἐν δείπνῳ προσερρίπτουν αὐτῷ τινεσ ὀστάρια ὡσ κυνί· καὶ ὃσ ἀπαλλαττόμενοσ προσεούρησεν αὐτοῖσ ὡσ κύων. Τοὺσ ῥήτορασ καὶ πάντασ τοὺσ ἐνδοξολογοῦντασ τρισανθρώπουσ ἀπεκάλει ἀντὶ τοῦ τρισαθλίουσ.

τὸν ἀμαθῆ πλούσιον πρόβατον εἶπε χρυσόμαλλον. θεασάμενοσ ἐπὶ ἀσώτου οἰκίᾳ ἐπιγεγραμμένον, "πράσιμοσ," "ᾔδειν," εἶπεν, "ὅτι οὕτω κραιπαλῶσα ῥᾳδίωσ ἐξεμέσοισ τὸν κεκτημένον. " πρὸσ τὸ καταιτιώμενον μειράκιον τὸ πλῆθοσ τῶν ἐνοχλούντων, "παῦσαι γάρ," ἔφη, "καὶ σὺ τὰ δείγματα τοῦ πασχητιῶντοσ περιφέρων. " πρὸσ τὸ ῥυπαρὸν βαλανεῖον, "οἱ ἐνθάδε," ἔφη, "λουσάμενοι ποῦ λοῦνται; παχέοσ κιθαρῳδοῦ πρὸσ πάντων μεμφομένου αὐτὸσ μόνοσ ἐπῄνει· ἐρωτηθεὶσ δὲ διὰ τί, ἔφη, "ὅτι τηλικοῦτοσ ὢν κιθαρῳδεῖ καὶ οὐ λῃστεύει. Τὸν κιθαρῳδὸν ἀεὶ καταλειπόμενον ὑπὸ τῶν ἀκροατῶν ἠσπάσατο, "χαῖρε ἀλέκτορ"·

τοῦ δὲ εἰπόντοσ, "διὰ τί; "ὅτι," ἔφη, "ᾅδων πάντασ ἐγείρεισ. " μειρακίου ἐπιδεικνυμένου πληρώσασ τὸ προκόλπιον θέρμων ἀντικρὺ ἔκαπτε· τοῦ δὲ πλήθουσ εἰσ αὐτὸν ἀφορῶντοσ θαυμάζειν ἔφη πῶσ ἐκεῖνον ἀφέντεσ εἰσ αὐτὸν ὁρῶσι. λέγοντοσ δ’ αὐτῷ τινοσ ἰσχυρῶσ δεισιδαίμονοσ, "μιᾷ πληγῇ τὴν κεφαλήν σου διαρρήξω," "ἐγὼ δέ γε," εἶπε, "πταρὼν ἐξ ἀριστερῶν τρέμειν σε ποιήσω. " Ἡγησίου παρακαλοῦντοσ χρῆσαί τι αὐτῷ τῶν συγγραμμάτων, "μάταιοσ," ἔφη, "τυγχάνεισ, ὦ Ἡγησία, ὃσ ἰσχάδασ μὲν γραπτὰσ οὐχ αἱρῇ, ἀλλὰ τὰσ ἀληθινάσ· ἄσκησιν δὲ παριδὼν τὴν ἀληθινὴν ἐπὶ τὴν γεγραμμένην ὁρμᾷσ. Πρόσ τε τὸν ὀνειδίσαντα αὐτῷ τὴν φυγήν, "ἀλλὰ τούτου γ’ ἕνεκεν," εἶπεν, "ὦ κακόδαιμον, ἐφιλοσόφησα.

" καὶ πάλιν εἰπόντοσ τινόσ, "Σινωπεῖσ σου φυγὴν κατέγνωσαν," "ἐγὼ δέ γε," εἶπεν, "ἐκείνων μονήν. " ἰδών ποτ’ Ὀλυμπιονίκην πρόβατα νέμοντα, "ταχέωσ," εἶπεν, "ὦ βέλτιστε, μετέβησ ἀπὸ τῶν Ὀλυμπίων ἐπὶ τὰ Νέμεα. " ἐρωτηθεὶσ διὰ τί οἱ ἀθληταὶ ἀναίσθητοί εἰσιν, ἔφη, "ὅτι κρέασιν ὑείοισ καὶ βοείοισ ἀνῳκοδόμηνται. " ᾔτει ποτὲ ἀνδριάντα· ἐρωτηθεὶσ δὲ διὰ τί τοῦτο ποιεῖ, "μελετῶ," εἶπεν, "ἀποτυγχάνειν. " αἰτῶν τινα‐‐καὶ γὰρ τοῦτο πρῶτον ἐποίει διὰ τὴν ἀπορίαν ‐‐ἔφη, "εἰ μὲν καὶ ἄλλῳ δέδωκασ, δὸσ κἀμοί· εἰ δὲ μή, ἀπ’ ἐμοῦ ἄρξαι. Ἐρωτηθείσ ποτε ὑπὸ τυράννου ποῖοσ εἰή ἀμείνων χαλκὸσ εἰσ ἀνδριάντα, ἔφη, "ἀφ’ οὗ Ἁρμόδιοσ καὶ Ἀριστογείτων ἐχαλκεύθησαν.

" ἐρωτηθεὶσ πῶσ χρῆται Διονύσιοσ τοῖσ φίλοισ, ἔφη, "ὡσ θυλάκοισ, τοὺσ μὲν πλήρεισ κρημνῶν, τοὺσ δὲ κενοὺσ ῥίπτων. " νεογάμου ἐπιγράψαντοσ ἐπὶ τὴν οἰκίαν, ὁ τοῦ Διὸσ παῖσ καλλίνικοσ Ἡρακλῆσ ἐνθάδε κατοικεῖ. μηδὲν εἰσίτω κακόν· ἐπέγραψε· "μετὰ τὸν πόλεμον ἡ συμμαχία. " τὴν φιλαργυρίαν εἶπε μητρόπολιν πάντων τῶν κακῶν. ἄσωτον θεασάμενοσ ἐν πανδοκείῳ ἐλάασ ἐσθίοντ’ ἔφη, "εἰ οὕτωσ ἠρίστασ, οὐκ ἂν οὕτωσ ἐδείπνεισ. Τοὺσ ἀγαθοὺσ ἄνδρασ θεῶν εἰκόνασ εἶναι·

τὸν ἔρωτα σχολαζόντων ἀσχολίαν. ἐρωτηθεὶσ τί ἄθλιον ἐν βίῳ, ἔφη, "γέρων ἄποροσ. " ἐρωτηθεὶσ τί τῶν θηρίων κάκιστα δάκνει, ἔφη, "τῶν μὲν ἀγρίων συκοφάντησ, τῶν δὲ ἡμέρων κόλαξ. " ἰδών ποτε δύο κενταύρουσ κάκιστα ἐζωγραφημένουσ ἔφη· "πότεροσ τούτων Χείρων ἐστί; τὸν πρὸσ χάριν λόγον ἔφη μελιτίνην ἀγχόνην εἶναι. τὴν γαστέρα Χάρυβδιν ἔλεγε τοῦ βίου. ἀκούσασ ποτὲ ὅτι Διδύμων ὁ αὐλητὴσ μοιχὸσ ἑάλω, "ἄξιοσ," ἔφη, "ἐκ τοῦ ὀνόματοσ κρέμασθαι. " ἐρωτηθεὶσ διὰ τί τὸ χρυσίον χλωρόν ἐστιν, ἔφη, "ὅτι πολλοὺσ ἔχει τοὺσ ἐπιβουλεύοντασ. " ἰδὼν γυναῖκα ἐν φορείῳ, "οὐ κατὰ τὸ θηρίον," ἔφη, "ἡ γαλεάγρα. Ἰδών ποτε δραπέτην ἐπὶ φρέατι καθήμενον ἔφη, "μειράκιον, βλέπε μὴ ἐμπέσῃσ.

" ἰδὼν [μειρακύλλιον] ἱματιοκλέπτην ἐν τῷ βαλανείῳ ἔφη, "ἐπ’ ἀλειμμάτιον ἢ ἐπ’ ἄλλ’ ἱμάτιον; ἰδών ποτε γυναῖκασ ἀπ’ ἐλαίασ ἀπηγχονισμένασ, "εἴθε γάρ," ἔφη, "πάντα τὰ δένδρα τοιοῦτον καρπὸν ἤνεγκεν. " ἰδὼν λωποδύτην ἔφη, τἰπτε σὺ ὧδε, φέριστε; ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων; ἐρωτηθεὶσ εἰ παιδισκάριον ἢ παιδάριον ἔχοι, ἔφη, "οὔ· τοῦ δὲ εἰπόντοσ, "ἐὰν οὖν ἀποθάνῃσ, τίσ σε ἐξοίσει; ἔφη, "ὁ χρῄζων τῆσ οἰκίασ. Μειράκιον εὔμορφον ἀφυλάκτωσ ἰδὼν κοιμώμενον, νύξασ, "ἐπέγειραι," ἔφη, μή τίσ τοι εὕδοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξῃ.

πρὸσ τὸν πολυτελῶσ ὀψωνοῦντα, ὠκύμοροσ δή μοι, τέκοσ, ἔσσεαι, οἷ’ ἀγοράζεισ; Πλάτωνοσ περὶ ἰδεῶν διαλεγομένου καὶ ὀνομάζοντοσ τραπεζότητα καὶ κυαθότητα, "ἐγώ," εἶπεν, "ὦ Πλάτων, τράπεζαν μὲν καὶ κύαθον ὁρῶ· τραπεζότητα δὲ καὶ κυαθότητα οὐδαμῶσ· καὶ ὅσ, "κατὰ λόγον," ἔφη· "οἷσ μὲν γὰρ κύαθοσ καὶ τράπεζα θεωρεῖται, ὀφθαλμοὺσ ἔχεισ· ᾧ δὲ τραπεζότησ καὶ κυαθότησ βλέπεται, νοῦν οὐκ ἔχεισ. Ἐρωτηθεὶσ ὑπό τινοσ, "ποῖόσ τίσ σοι Διογένησ δοκεῖ ;

"Σωκράτησ," εἶπε, "μαινόμενοσ. " ἐρωτηθεὶσ ποίῳ καιρῷ δεῖ γαμεῖν, ἔφη, "τοὺσ μὲν νέουσ μηδέπω, τοὺσ δὲ πρεσβυτέρουσ μηδεπώποτε. " ἐρωτηθεὶσ τί θέλοι κονδύλου λαβεῖν, "περικεφαλαίαν," ἔφη. μειράκιον ἰδὼν καλλωπιζόμενον ἔφη, "εἰ μὲν πρὸσ ἄνδρασ, ἀτυχεῖσ· εἰ δὲ πρὸσ γυναῖκασ, ἀδικεῖσ. " ἰδών ποτε μειράκιον ἐρυθριῶν, "θάρρει," ἔφη· "τοιοῦτόν ἐστι τῆσ ἀρετῆσ τὸ χρῶμα. " δυοῖν ποτε νομικοῖν ἀκούσασ τοὺσ δύο κατέκρινεν, εἰπὼν τὸν μὲν κεκλοφέναι, τὸν δὲ μὴ ἀπολωλεκέναι. ἐρωτηθεὶσ ποῖον οἶνον ἡδέωσ πίνει, ἔφη, "τὸν ἀλλότριον. " πρὸσ τὸν εἰπόντα, "πολλοί σου καταγελῶσιν," "ἀλλ’ ἐγώ," ἔφη, "οὐ καταγελῶμαι. Πρὸσ τὸν εἰπόντα κακὸν εἶναι τὸ ζῆν, "οὐ τὸ ζῆν," εἶπεν, "ἀλλὰ τὸ κακῶσ ζῆν.

" πρὸσ τοὺσ συμβουλεύοντασ τὸν ἀποδράντα αὐτοῦ δοῦλον ζητεῖν, "γελοῖον," ἔφη, "εἰ Μάνησ μὲν χωρὶσ Διογένουσ ζῇ, Διογένησ δὲ χωρὶσ Μάνου οὐ δυνήσεται. " ἀριστῶν ἐλάασ, πλακοῦντοσ ἐπεισενεχθέντοσ, ῥίψασ φησίν, ὦ ξένε, τυράννοισ ἐκποδὼν μεθίστασο· καὶ ἄλλοτε, μάστιξεν δ’ ἐλάαν. ἐρωτηθεὶσ ποταπὸσ εἰή κύων; ἔφη "πεινῶν μὲν Μελιταῖοσ, χορτασθεὶσ δὲ Μολοττικόσ, τούτων οὓσ ἐπαινοῦντεσ οἱ πολλοὶ οὐ τολμῶσι διὰ τὸν πόνον συνεξιέναι αὐτοῖσ ἐπὶ τὴν θήραν· οὕτωσ οὐδ’ ἐμοὶ δύνασθε συμβιοῦν διὰ τὸν φόβον τῶν ἀλγηδόνων. Ἐρωτηθεὶσ εἰ οἱ σοφοὶ πλακοῦντα ἐσθίουσι, "πάντα," εἶπεν, "ὡσ καὶ οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι.

" ἐρωτηθεὶσ διὰ τί προσαίταισ μὲν ἐπιδιδόασι, φιλοσόφοισ δὲ οὔ, ἔφη, "ὅτι χωλοὶ μὲν καὶ τυφλοὶ γενέσθαι ἐλπίζουσι, φιλοσοφῆσαι δ’ οὐδέποτε. " φιλάργυρον ᾔτει· τοῦ δὲ βραδύνοντοσ, "ἄνθρωπε," εἶπεν, "εἰσ τροφήν σε αἰτῶ, οὐκ εἰσ ταφήν. " ὀνειδιζόμενόσ ποτε ἐπὶ τῷ παραχαράξαι τὸ νόμισμα ἔφη, "ἦν ποτε χρόνοσ ἐκεῖνοσ ὅτ’ ἤμην ἐγὼ τοιοῦτοσ ὁποῖοσ σὺ νῦν· ὁποῖοσ δ’ ἐγὼ νῦν, σὺ οὐδέποτε. " καὶ πρὸσ ἄλλον ἐπὶ τῷ αὐτῷ ὀνειδίσαντα, "καὶ γὰρ ἐνεούρουν θᾶττον, ἀλλὰ νῦν οὔ. Εἰσ Μύνδον ἐλθὼν καὶ θεασάμενοσ μεγάλασ τὰσ πύλασ, μικρὰν δὲ τὴν πόλιν, "ἄνδρεσ Μύνδιοι," ἔφη, "κλείσατε τὰσ πύλασ, μὴ ἡ πόλισ ὑμῶν ἐξέλθῃ.

" θεασάμενόσ ποτε πορφυροκλέπτην πεφωραμένον ἔφη, ἔλλαβε πορφύρεοσ θάνατοσ καὶ Μοῖρα κραταιή. Κρατέρου ἀξιοῦντοσ πρὸσ αὐτὸν ἀπιέναι, "ἀλλὰ βούλομαι," ἔφη, "ἐν Ἀθήναισ ἅλα λείχειν ἢ παρὰ Κρατέρῳ τῆσ πολυτελοῦσ τραπέζησ ἀπολαύειν. " Ἀναξιμένει τῷ ῥήτορι παχεῖ ὄντι προσελθών, "ἐπίδοσ καὶ ἡμῖν," ἔφη, "τοῖσ πτωχοῖσ τῆσ γαστρόσ· καὶ γὰρ αὐτὸσ κουφισθήσῃ καὶ ἡμᾶσ ὠφελήσεισ. " διαλεγομένου ποτὲ τοῦ αὐτοῦ τάριχοσ προτείνασ περιέσπασε τοὺσ ἀκροατάσ· ἀγανακτοῦντοσ δέ, "τὴν Ἀναξιμένουσ," ἔφη, "διάλεξιν ὀβολοῦ τάριχοσ διαλέλυκεν. Ὀνειδιζόμενόσ ποτε ὅτι ἐν ἀγορᾷ ἔφαγεν, "ἐν ἀγορᾷ γάρ," ἔφη, "καὶ ἐπείνησα.

" ἔνιοι δὲ τούτου φασὶν εἶναι κἀκεῖνο, ὅτι Πλάτων θεασάμενοσ αὐτὸν λάχανα πλύνοντα, προσελθὼν ἡσυχῆ εἴποι αὐτῷ· "εἰ Διονύσιον ἐθεράπευεσ, οὐκ ἂν λάχανα ἔπλυνεσ· τὸν δ’ ἀποκρίνασθαι ὁμοίωσ ἡσυχῆ, "καὶ σὺ εἰ λάχανα ἔπλυνεσ, οὐκ ἂν Διονύσιον ἐθεράπευεσ. " πρὸσ τὸν εἰπόντα, "οἱ πλείουσ σου καταγελῶσι," "κἀκείνων τυχόν," εἶπεν, "οἱ ὄνοι· ἀλλ’ οὔτ’ ἐκεῖνοι τῶν ὄνων ἐπιστρέφονται, οὔτ’ ἐγὼ ἐκείνων. " θεασάμενόσ ποτε μειράκιον φιλοσοφοῦν, "εὖγε," εἶπεν, "ὅτι τοὺσ τοῦ σώματοσ ἐραστὰσ ἐπὶ τὸ τῆσ ψυχῆσ κάλλοσ μετάγεισ. Θαυμάζοντόσ τινοσ τὰ ἐν Σαμοθράκῃ ἀναθήματα, ἔφη, "πολλῷ ἂν ἦν πλείω εἰ καὶ οἱ μὴ σωθέντεσ ἀνετίθεσαν·

"ἐκ τῆσ ἀνδρωνίτιδοσ," εἶπεν, "εἰσ τὴν γυναικωνῖτιν. οἱ δὲ τοῦτο Διαγόρου φασὶ τοῦ Μηλίου. εὐμόρφῳ μειρακίῳ ἀπιόντι εἰσ συμπόσιον ἔφη, "χείρων ἐπανήξεισ· τοῦ δ’ ἐπανελθόντοσ καὶ τῇ ἑξῆσ εἰπόντοσ, "καὶ ἀπῆλθον καὶ χείρων οὐκ ἐγενόμην," ἔφη, "Χείρων μὲν οὔ, Εὐρυτίων δέ. " δύσκολον ᾔτει· τοῦ δ’ εἰπόντοσ, "ἐάν με πείσῃσ· ἔφη, "εἴ σε ἐδυνάμην πεῖσαι, ἔπεισα ἄν σε ἀπάγξασθαι. " ἐπανήρχετο ἐκ Λακεδαίμονοσ εἰσ Ἀθήνασ· πρὸσ οὖν τὸν πυθόμενον, "ποῖ καὶ πόθεν; Ἐπανῄει ἀπ’ Ὀλυμπίων·

πρὸσ οὖν τὸν πυθόμενον εἰ ὄχλοσ εἰή πολύσ, "πολὺσ μέν," εἶπεν, "ὁ ὄχλοσ, ὀλίγοι δ’ οἱ ἄνθρωποι. " τοὺσ ἀσώτουσ εἶπε παραπλησίουσ εἶναι συκαῖσ ἐπὶ κρημνῷ πεφυκυίαισ, ὧν τοῦ καρποῦ ἄνθρωποσ μὲν οὐκ ἀπογεύεται, κόρακεσ δὲ καὶ γῦπεσ ἐσθίουσι. Φρύνησ Ἀφροδίτην χρυσῆν ἀναθείσησ ἐν Δελφοῖσ φασὶ τοῦτον ἐπιγράψαι, "ἀπὸ τῆσ τῶν Ἑλ‐ λήνων ἀκρασίασ. " Ἀλεξάνδρου ποτὲ ἐπιστάντοσ αὐτῷ καὶ εἰπόντοσ, "ἐγώ εἰμι Ἀλέξανδροσ ὁ μέγασ βασιλεύσ," "κἀγώ," φησί, "Διογένησ ὁ κύων. " ἐρωτηθεὶσ τί ποιῶν κύων καλεῖται, ἔφη, "τοὺσ μὲν διδόντασ σαίνων, τοὺσ δὲ μὴ διδόντασ ὑλακτῶν, τοὺσ δὲ πονηροὺσ δάκνων. Ἀπὸ συκῆσ ὠπώριζε·

τοῦ δὲ φυλάττοντοσ εἰπόντοσ, "αὐτόθεν πρῴην ἄνθρωποσ ἀπήγξατο," "ἐγὼ οὖν," φησίν, "αὐτὴν καθαρῶ. " ἰδὼν Ὀλυμπιονίκην εἰσ ἑταίραν πυκνότερον ἀτενίζοντα, "ἴδε," ἔφη, "κριὸν Ἀρειμάνιον ὡσ ὑπὸ τοῦ τυχόντοσ κορασίου τραχηλίζεται. " τὰσ εὐπρεπεῖσ ἑταίρασ ἔλεγε θανασίμῳ μελικράτῳ παραπλησίασ εἶναι. ἀριστῶντι αὐτῷ ἐν ἀγορᾷ οἱ περιεστῶτεσ συνεχὲσ ἔλεγον, "κύον· ὁ δέ, "ὑμεῖσ," εἶπεν, "ἐστὲ κύνεσ, οἵ με ἀριστῶντα περιεστήκατε. " δύο μαλακῶν περικρυπτομένων αὐτὸν ἔφη, "μὴ εὐλαβεῖσθε· κύων τευτλία οὐ τρώγει. " περὶ παιδὸσ πεπορνευκότοσ ἐρωτηθεὶσ πόθεν εἰή, "Τεγεάτησ," ἔφη. ἀφυῆ παλαιστὴν θεασάμενοσ ἰατρεύοντα ἔφη, "τί τοῦτο;

ἢ ἵνα τούσ ποτέ σε νικήσαντασ νῦν καταβάλῃσ; θεασάμενοσ υἱὸν ἑταίρασ λίθον εἰσ ὄχλον βάλλοντα, "πρόσεχε," ἔφη, "μὴ τὸν πατέρα πλήξῃσ. " Δείξαντοσ αὐτῷ παιδαρίου μάχαιραν ἣν εἰλήφει παρ’ ἐραστοῦ, "ἡ μὲν μάχαιρα," ἔφη, "καλή, ἡ δὲ λαβὴ αἰσχρά· ἐπαινούντων τινῶν τὸν ἐπιδόντα αὐτῷ ἔφη, "ἐμὲ δ’ οὐκ ἐπαινεῖτε τὸν ἄξιον λαβεῖν. " ἀπαιτούμενοσ ὑπό τινοσ τρίβωνα ἔφη, "εἰ μὲν ἐχαρίσω, ἔχω· εἰ δ’ ἔχρησασ, χρῶμαι. " ὑποβολιμαίου τινὸσ εἰπόντοσ αὐτῷ ὅτι χρυσὸν ἔχοι ἐν τῷ ἱματίῳ, "ναί," ἔφη, "διὰ τοῦτο αὐτὸ ὑποβεβλημένοσ κοιμᾷ. ἐρωτηθεὶσ τί αὐτῷ περιγέγονεν ἐκ φιλοσοφίασ, ἔφη, "εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο, τὸ γοῦν πρὸσ πᾶσαν τύχην παρεσκευάσθαι.

" ἐρωτηθεὶσ πόθεν εἰή, "κοσμοπολίτησ," ἔφη. θυόντων τινῶν τοῖσ θεοῖσ ἐπὶ τῷ υἱὸν γενέσθαι, ἔφη, "περὶ δὲ τοῦ ποδαπὸσ ἐκβῇ οὐ θύετε; ἔρανόν ποτ’ ἀπαιτούμενοσ πρὸσ τὸν ἐρανάρχην ἔφη, τοὺσ ἄλλουσ ἐράνιζ’, ἀπὸ δ’ Ἕκτοροσ ἴσχεο χεῖρασ. Τὰσ ἑταίρασ ἔφη βασιλέων εἶναι βασιλίσσασ· πράττειν γὰρ ὅ τι ἂν δόξῃ αὐταῖσ. ψηφισαμένων Ἀθηναίων Ἀλέξανδρον Διόνυσον, "κἀμέ," ἔφη, "Σάραπιν ποιήσατε. " πρὸσ τὸν ὀνειδίζοντα ὅτι εἰσ τόπουσ ἀκαθάρτουσ εἰσίοι, "καὶ γὰρ ὁ ἥλιοσ," ἔφη, "εἰσ τοὺσ ἀποπάτουσ, ἀλλ’ οὐ μιαίνεται. Ἐν ἱερῷ δειπνῶν, μεταξὺ ῥυπαρῶν ἄρτων παρατεθέντων, ἄρασ αὐτοὺσ ἔρριψεν, εἰπὼν εἰσ ἱερὸν μηδὲν δεῖν ῥυπαρὸν εἰσιέναι.

πρὸσ τὸν εἰπόντα, "οὐδὲν εἰδὼσ φιλοσοφεῖσ," ἔφη, "εἰ καὶ προσ‐ ποιοῦμαι σοφίαν, καὶ τοῦτο φιλοσοφεῖν ἐστι. " πρὸσ τὸν συνιστάντα τὸν παῖδα καὶ λέγοντα ὡσ εὐφυέστατόσ ἐστι καὶ τὰ ἤθη κράτιστοσ, "τί οὖν," εἶπεν, "ἐμοῦ χρῄζει; τοὺσ λέγοντασ μὲν τὰ σπουδαῖα, μὴ ποιοῦντασ δέ, ἔλεγε μηδὲν διαφέρειν κιθάρασ· καὶ γὰρ ταύτην μήτ’ ἀκούειν μήτ’ αἰσθάνεσθαι. εἰσ θέατρον εἰσῄει ἐναντίοσ τοῖσ ἐξιοῦσιν· ἐρωτηθεὶσ δὲ διὰ τί, "τοῦτο," ἔφη, "ἐν παντὶ τῷ βίῳ ἐπιτηδεύω ποιεῖν. Ἰδών ποτε νεανίσκον θηλυνόμενον, "οὐκ αἰσχύνῃ," ἔφη, "χείρονα τῆσ φύσεωσ περὶ σεαυτοῦ βουλευόμενοσ;

ἡ μὲν γάρ σε ἄνδρα ἐποίησε, σὺ δὲ σεαυτὸν βιάζῃ γυναῖκα εἶναι. " ἰδὼν ἄφρονα ψαλτήριον ἁρμοζόμενον "οὐκ αἰσχύνῃ," ἔφη, "τοὺσ μὲν φθόγγουσ τῷ ξύλῳ προσαρμόττων, τὴν δὲ ψυχὴν εἰσ τὸν βίον μὴ ἁρμόττων; πρὸσ τὸν εἰπόντα, "ἀνεπιτήδειόσ εἰμι πρὸσ φιλοσοφίαν," "τί οὖν," ἔφη, "ζῇσ, εἰ τοῦ καλῶσ ζῆν μὴ μέλει σοι; πρὸσ τὸν καταφρονοῦντα τοῦ πατρόσ, "οὐκ αἰσχύνῃ," ἔφη, "καταφρονῶν τούτου δι’ ὃν μέγα φρονεῖσ; ἰδὼν εὐπρεπῆ νεανίσκον ἀπρεπῶσ λαλοῦντα, "οὐκ αἰσχύνῃ," ἔφη, "ἐξ ἐλεφαντίνου κολεοῦ μολυβδίνην ἕλκων μάχαιραν; Ὀνειδιζόμενοσ ὅτι ἐν καπηλείῳ πίνει, "καὶ γὰρ ἐν κουρείῳ," φησί, "κείρομαι.

" ὀνειδιζόμενοσ ὅτι παρ’ Ἀντιπάτρου τριβώνιον ἔλαβεν, ἔφη, οὔτοι ἀπόβλητ’ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα. Πρὸσ τὸν ἐνσείσαντα αὐτῷ δοκόν, εἶτα εἰπόντα, "φύλαξαι," πλήξασ αὐτὸν τῇ βακτηρίᾳ εἶπε, "φύλαξαι. " πρὸσ τὸν λιπαροῦντα τὴν ἑταίραν, "τί θέλεισ," ἔφη, "τυχεῖν, ὦ ταλαίπωρε, οὗ τὸ ἀποτυχεῖν ἄμεινόν ἐστι; πρὸσ τὸν μυριζόμενον, "βλέπε," εἶπε, "μὴ ἡ τῆσ κεφαλῆσ σου εὐωδία δυσωδίαν σου τῷ βίῳ παράσχῃ. " τοὺσ μὲν οἰκέτασ ἔφη τοῖσ δεσπόταισ, τοὺσ δὲ φαύλουσ ταῖσ ἐπιθυμίαισ δουλεύειν. Ἐρωτηθεὶσ διὰ τί ἀνδράποδα ἐκλήθη, "ὅτι," φησί, "τοὺσ πόδασ ἀνδρῶν εἶχον, τὴν δὲ ψυχὴν ὁποίαν σὺ νῦν ὁ ἐξετάζων.

" ἄσωτον ᾔτει μνᾶν· πυθομένου δὲ διὰ τί τοὺσ μὲν ἄλλουσ ὀβολὸν αἰτεῖ, αὐτὸν δὲ μνᾶν, "ὅτι," εἶπε, "παρὰ μὲν τῶν ἄλλων πάλιν ἐλπίζω λαβεῖν, παρὰ δὲ σοῦ θεῶν ἐν γούνασι κεῖται εἰ πάλιν λήψομαι. " ὀνειδιζόμενοσ ὅτι αὐτὸσ αἰτεῖ, Πλάτωνοσ μὴ αἰτοῦντοσ, "κἀκεῖνοσ," εἶπεν, "αἰτεῖ, ἀλλ’ ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθ’ οἱ ἄλλοι. " ἰδὼν τοξότην ἀφυῆ παρὰ τὸν σκοπὸν ἐκάθισεν, εἰπών, "ἵνα μὴ πληγῶ" τοὺσ ἐρῶντασ ἔφη πρὸσ ἡδονὴν ἀτυχεῖν. Ἐρωτηθεὶσ εἰ κακὸν ὁ θάνατοσ, "πῶσ," εἶπε, "κακόσ, οὗ παρόντοσ οὐκ αἰσθανόμεθα;

πρὸσ Ἀλέξανδρον ἐπιστάντα καὶ εἰπόντα, "οὐ φοβῇ με; "τί γάρ," εἶπεν, "εἶ; ἀγαθὸν ἢ κακόν; τοῦ δὲ εἰπόντοσ, "ἀγαθόν," "τίσ οὖν," εἶπε, "τὸ ἀγαθὸν φοβεῖται; τὴν παιδείαν εἶπε τοῖσ μὲν νέοισ σωφροσύνην, τοῖσ δὲ πρεσβυτέροισ παραμυθίαν, τοῖσ δὲ πένησι πλοῦτον, τοῖσ δὲ πλουσίοισ κόσμον εἶναι. πρὸσ Διδύμωνα τὸν μοιχὸν ἰατρεύοντά ποτε κόρησ ὀφθαλμόν, "ὁρ́α," φησί, "μὴ τὸν ὀφθαλμὸν τῆσ παρθένου θεραπεύων τὴν κόρην φθείρῃσ. " εἰπόντοσ τινὸσ ὅτι ὑπὸ τῶν φίλων ἐπιβουλεύεται, "καὶ τί δεῖ πράττειν," ἔφη, "εἰ δεήσει τοῖσ φίλοισ καὶ τοῖσ ἐχθροῖσ ὁμοίωσ χρῆσθαι; Ἐρωτηθεὶσ τί κάλλιστον ἐν ἀνθρώποισ, ἔφη, "παρρησία.

" εἰσελθὼν εἰσ διδασκάλου καὶ Μούσασ μὲν ἰδὼν πολλάσ, μαθητὰσ δὲ ὀλίγουσ, "σὺν θεοῖσ," ἔφη, "διδάσκαλε, πολλοὺσ μαθητὰσ ἔχεισ. " εἰώθει δὲ πάντα ποιεῖν ἐν τῷ μέσῳ, καὶ τὰ Δήμητροσ καὶ τὰ Ἀφροδίτησ. καὶ τοιούτουσ τινὰσ ἠρώτα λόγουσ· εἰ τὸ ἀριστᾶν μηδέν ἐστιν ἄτοπον, οὐδ’ ἐν ἀγορᾷ ἐστιν ἄτοπον· οὐκ ἔστι δ’ ἄτοπον τὸ ἀριστᾶν· οὐδ’ ἐν ἀγορᾷ ἄρα ἐστὶν ἄτοπον. χειρουργῶν τ’ ἐν τῷ μέσῳ συνεχέσ, "εἴθε ἦν," ἔλεγε, "καὶ τὴν κοιλίαν παρατριψάμενον τοῦ λιμοῦ παύσασθαι· ἀναφέρεται δὲ καὶ ἄλλα εἰσ αὐτόν, ἃ μακρὸν ἂν εἰή καταλέγειν πολλὰ ὄντα. Διττὴν δ’ ἔλεγεν εἶναι τὴν ἄσκησιν, τὴν μὲν ψυχικήν, τὴν δὲ σωματικήν·

ταύτην καθ’ ἣν ἐν γυμνασίᾳ συνεχεῖ γινόμεναι φαντασίαι εὐλυσίαν πρὸσ τὰ τῆσ ἀρετῆσ ἔργα παρέχονται. εἶναι δ’ ἀτελῆ τὴν ἑτέραν χωρὶσ τῆσ ἑτέρασ, οὐδὲν ἧττον εὐεξίασ καὶ ἰσχύοσ ἐν τοῖσ προσήκουσι γενομένησ, ὡσ περὶ τὴν ψυχὴν καὶ περὶ τὸ σῶμα. παρετίθετο δὲ τεκμήρια τοῦ ῥᾳδίωσ ἀπὸ τῆσ γυμνασίασ ἐν τῇ ἀρετῇ καταγίνεσθαι· ὁρᾶν τε γὰρ ἔν τε ταῖσ τέχναισ ταῖσ βαναύσοισ καὶ ταῖσ ἄλλαισ οὐ τὴν τυχοῦσαν ὀξυχειρίαν τοὺσ τεχνίτασ ἀπὸ τῆσ μελέτησ περιπεποιημένουσ τούσ τ’ αὐλητὰσ καὶ τοὺσ ἀθλητὰσ ὅσον ὑπερφέρουσιν ἑκάτεροι τῇ ἰδίᾳ πονήσει τῇ συνεχεῖ, καὶ ὡσ οὗτοι εἰ μετήνεγκαν τὴν ἄσκησιν καὶ ἐπὶ τὴν ψυχήν, οὐκ ἂν ἀνωφελῶσ καὶ ἀτελῶσ ἐμόχθουν. Οὐδέν γε μὴν ἔλεγε τὸ παράπαν ἐν τῷ βίῳ χωρὶσ ἀσκήσεωσ κατορθοῦσθαι, δυνατὴν δὲ ταύτην πᾶν ἐκνικῆσαι.

δέον οὖν ἀντὶ τῶν ἀχρήστων πόνων τοὺσ κατὰ φύσιν ἑλομένουσ ζῆν εὐδαιμόνωσ, παρὰ τὴν ἄνοιαν κακοδαιμονοῦσι. καὶ γὰρ αὐτὴ τῆσ ἡδονῆσ ἡ καταφρόνησισ ἡδυτάτη προμελετηθεῖσα, καὶ ὥσπερ οἱ συνεθισθέντεσ ἡδέωσ ζῆν, ἀηδῶσ ἐπὶ τοὐναντίον μετίασιν, οὕτωσ οἱ τοὐναντίον ἀσκηθέντεσ ἥδιον αὐτῶν τῶν ἡδονῶν καταφρονοῦσι. τοιαῦτα διελέγετο καὶ ποιῶν ἐφαίνετο, ὄντωσ νόμισμα παραχαράττων, μηδὲν οὕτω τοῖσ κατὰ νόμον ὡσ τοῖσ κατὰ φύσιν διδούσ· τὸν αὐτὸν χαρακτῆρα τοῦ βίου λέγων διεξάγειν ὅνπερ καὶ Ἡρακλῆσ, μηδὲν ἐλευθερίασ προκρίνων. Πάντα τῶν σοφῶν εἶναι λέγων καὶ τοιούτουσ λόγουσ ἐρωτῶν οἱούσ ἄνω προειρήκαμεν·

πάντα τῶν θεῶν ἐστι· φίλοι δὲ τοῖσ σοφοῖσ οἱ θεοί· κοινὰ δὲ τὰ τῶν φίλων. πάντα ἄρα τῶν σοφῶν. περί τε τοῦ νόμου ὅτι χωρὶσ αὐτοῦ οὐχ οἱο͂́ν τε πολιτεύεσθαι· οὐ γάρ φησιν ἄνευ πόλεωσ ὄφελόσ τι εἶναι ἀστείου· ἀστεῖον δὲ ἡ πόλισ· νόμου δὲ ἄνευ πόλεωσ οὐδὲν ὄφελοσ· ἀστεῖον ἄρα ὁ νόμοσ. εὐγενείασ δὲ καὶ δόξασ καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα διέπαιζε, προκοσμήματα κακίασ εἶναι λέγων· μόνην τε ὀρθὴν πολιτείαν εἶναι τὴν ἐν κόσμῳ. ἔλεγε δὲ καὶ κοινὰσ εἶναι δεῖν τὰσ γυναῖκασ, γάμον μηδένα νομίζων, ἀλλὰ τὸν πείσαντα τῇ πεισθείσῃ συνεῖναι· κοινοὺσ δὲ διὰ τοῦτο καὶ τοὺσ υἱέασ. Μηδέν τε ἄτοπον εἶναι ἐξ ἱεροῦ τι λαβεῖν ἢ τῶν ζῴων τινὸσ γεύσασθαι·

μηδ’ ἀνόσιον εἶναι τὸ καὶ τῶν ἀνθρωπείων κρεῶν ἅψασθαι, ὡσ δῆλον ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐθῶν· καὶ τῷ ὀρθῷ λόγῳ πάντ’ ἐν πᾶσι καὶ διὰ πάντων εἶναι λέγων. καὶ γὰρ ἐν τῷ ἄρτῳ κρέασ εἶναι καὶ ἐν τῷ λαχάνῳ ἄρτον, καὶ τῶν σωμάτων τῶν λοιπῶν ἐν πᾶσι διά τινων ἀδήλων πόρων [καὶ] ὄγκων εἰσκρινομένων καὶ συνατμιζομένων, ὡσ δῆλον ἐν τῷ Πυέστῃ ποιεῖ, εἴ γ’ αὐτοῦ αἱ τραγῳδίαι καὶ μὴ Φιλίσκου τοῦ Αἰγινήτου ἐκείνου γνωρίμου ἢ Πασιφῶντοσ τοῦ Λουκιανοῦ, ὅν φησι Φαβωρῖνοσ ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ συγγράψαι. μουσικῆσ τε καὶ γεωμετρικῆσ καὶ ἀστρολογίασ καὶ τῶν τοιούτων ἀμελεῖν, ὡσ ἀχρήστων καὶ οὐκ ἀναγκαίων. Εὐστοχώτατοσ δ’ ἐγένετο ἐν ταῖσ ἀπαντήσεσι τῶν λόγων, ὡσ δῆλον ἐξ ὧν προειρήκαμεν.

Καὶ πρᾶσιν ἤνεγκε γενναιότατα· πλέων γὰρ εἰσ Αἴγιναν καὶ πειραταῖσ ἁλοὺσ ὧν ἦρχε Σκίρπαλοσ, εἰσ Κρήτην ἀπαχθεὶσ ἐπιπράσκετο· καὶ τοῦ κήρυκοσ ἐρωτῶντοσ τί οἶδε ποιεῖν, ἔφη, "ἀνθρώπων ἄρχειν. " ὅτε καὶ δείξασ τινὰ Κορίνθιον εὐπάρυφον, τὸν προειρημένον Ξενιάδην, ἔφη, "τούτῳ με πώλει· οὗτοσ δεσπότου χρῄζει. " ὠνεῖται δὴ αὐτὸν ὁ Ξενιάδησ καὶ ἀπαγαγὼν εἰσ τὴν Κόρινθον ἐπέστησε τοῖσ ἑαυτοῦ παιδίοισ καὶ πᾶσαν ἐνεχείρισε τὴν οἰκίαν. ὁ δὲ οὕτωσ αὐτὴν ἐν πᾶσι διετίθει, ὥστε ἐκεῖνοσ περιιὼν ἔλεγεν· "ἀγαθὸσ δαίμων εἰσ τὴν οἰκίαν μου εἰσελήλυθε. Φησὶ δὲ Κλεομένησ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Παιδαγωγικῷ τοὺσ γνωρίμουσ λυτρώσασθαι αὐτὸν θελῆσαι, τὸν δ’ εὐήθεισ αὐτοὺσ εἰπεῖν·

οὐδὲ γὰρ τοὺσ λέοντασ δούλουσ εἶναι τῶν τρεφόντων, ἀλλὰ τοὺσ τρέφοντασ τῶν λεόντων. δούλου γὰρ τὸ φοβεῖσθαι, τὰ δὲ θηρία φοβερὰ τοῖσ ἀνθρώποισ εἶναι. θαυμαστὴ δέ τισ ἦν περὶ τὸν ἄνδρα πειθώ, ὥστε πάνθ’ ὁντινοῦν ῥᾳδίωσ αἱρεῖν τοῖσ λόγοισ. λέγεται γοῦν Ὀνησίκριτον́ τινα Αἰγινήτην πέμψαι εἰσ τὰσ Ἀθήνασ δυοῖν ὄντοιν υἱοῖν τὸν ἕτερον Ἀνδροσθένην, ὃν ἀκούσαντα τοῦ Διογένουσ αὐτόθι προσμεῖναι· τὸν δ’ ἐπ’ αὐτὸν καὶ τὸν ἕτερον ἀποστεῖλαι τὸν πρεσβύτερον Φιλίσκον τὸν προειρημένον, ὁμοίωσ δὲ καὶ τὸν Φιλίσκον κατασχεθῆναι· τὸ τρίτον αὐτὸν ἀφιγμένον μηδὲν ἧττον συνεῖναι τοῖσ παισὶ συμφιλοσοφοῦντα.

τοιαύτη τισ προσῆν ἰύγξ τοῖσ Διογένουσ λόγοισ. ἤκουσε δ’ αὐτοῦ καὶ Φωκίων ὁ ἐπίκλην χρηστὸσ καὶ Στίλπων ὁ Μεγαρεὺσ καὶ ἄλλοι πλείουσ ἄνδρεσ πολιτικοί. Λέγεται δὲ πρὸσ τὰ ἐνενήκοντα ἔτη βιοὺσ τελευτῆσαι. περὶ δὲ τοῦ θανάτου διάφοροι λέγονται λόγοι· οἱ μὲν γὰρ πολύποδα φαγόντα ὠμὸν χολερικῇ ληφθῆναι καὶ ὧδε τελευτῆσαι· οἱ δὲ τὸ πνεῦμα συγκρατήσαντα, ὧν ἐστι καὶ Κερκιδᾶσ ὁ Μεγαλοπολίτησ [ἢ Κρήσ], λέγων ἐν τοῖσ μελιάμβοισ οὕτωσ· οὐ μὰν ὁ πάροσ γε Σινωπεὺσ τῆνοσ ὁ βακτροφόρασ, διπλοείματοσ, αἰθεριβόσκασ, ἀλλ’ ἀνέβα χεῖλοσ ποτ’ ὀδόντασ ἐρείσασ [καὶ τὸ πνεῦμα συνδακών]. ἦσ γὰρ ἀλαθέωσ Διογένησ Ζανὸσ γόνοσ οὐράνιόσ τε κύων. Ἄλλοι φασὶ πολύπουν κυσὶ συμμερίσασθαι βουλόμενον οὕτω δηχθῆναι τοῦ ποδὸσ τὸν τένοντα καὶ καταστρέψαι.

οἱ μέντοι γνώριμοι αὐτοῦ, καθά φησιν Ἀντισθένησ ἐν Διαδοχαῖσ, εἴκαζον τὴν τοῦ πνεύματοσ συγκράτησιν. ἐτύγχανε μὲν γὰρ διάγων ἐν τῷ Κρανείῳ τῷ πρὸ τῆσ Κορίνθου γυμνασίῳ· κατὰ δὲ τὸ ἔθοσ ἧκον οἱ γνώριμοι καὶ αὐτὸν καταλαμβάνουσιν ἐγκεκαλυμμένον καὶ εἴκασαν αὐτὸν κοιμᾶσθαι· οὐδὲ γὰρ ἦν τισ νυσταλέοσ καὶ ὑπνηλόσ. ὅθεν, ἀποπετάσαντεσ τὸν τρίβωνα ἔκ‐ πνουν αὐτὸν καταλαμβάνουσι καὶ ὑπέλαβον τοῦτο πρᾶξαι βουλόμενον λοιπὸν ὑπεξελθεῖν τοῦ βίου. Ἔνθα καὶ στάσισ, ὥσ φασιν, ἐγένετο τῶν γνωρίμων, τίνεσ αὐτὸν θάψουσιν·

ἀλλὰ καὶ μέχρι χειρῶν ἦλθον. ἀφικομένων δὲ τῶν πατέρων καὶ τῶν ὑπερεχόντων, ὑπὸ τούτοισ ταφῆναι τὸν ἄνδρα παρὰ τῇ πύλῃ τῇ φερούσῃ εἰσ τὸν Ἰσθμόν. ἐπέστησάν τ’ αὐτῷ κίονα καὶ ἐπ’ αὐτῷ λίθου Παρίου κύνα. ὕστερον δὲ καὶ οἱ πολῖται αὐτοῦ χαλκαῖσ εἰκόσιν ἐτίμησαν αὐτὸν καὶ ἐπέγραψαν οὕτω· γηράσκει καὶ χαλκὸσ ὑπὸ χρόνου, ἀλλὰ σὸν οὔτι κῦδοσ ὁ πᾶσ αἰών, Διόγενεσ, καθελεῖ· μοῦνοσ ἐπεὶ βιοτᾶσ αὐτάρκεα δόξαν ἔδειξασ θνατοῖσ καὶ ζωᾶσ οἶμον ἐλαφροτάταν. Ἔστι καὶ ἡμῶν ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ·

α. Διόγενεσ, ἄγε λέγε τίσ ἔλαβέ σε μόροσ ἐσ Αἴ̈δοσ. Δ. ἔλαβέ με κυνὸσ ἄγριον ὀδάξ. Ἔνιοι δέ φασι τελευτῶντα αὐτὸν [καὶ] ἐντείλασθαι ἄταφον ῥῖψαι ὡσ πᾶν θηρίον αὐτοῦ μετάσχοι, ἢ εἴσ γε βόθρον συνῶσαι καὶ ὀλίγην κόνιν ἐπαμῆσαι· οἱ δέ, εἰσ τὸν Ἰλισσὸν ἐμβαλεῖν, ἵνα τοῖσ ἀδελφοῖσ χρήσιμοσ γένηται. Δημήτριοσ δ’ ἐν τοῖσ Ὁμωνύμοισ φησὶ τῆσ αὐτῆσ ἡμέρασ Ἀλέξανδρον μὲν ἐν Βαβυλῶνι, Διογένην δ’ ἐν Κορίνθῳ τελευτῆσαι. ἦν δὲ γέρων κατὰ τὴν τρίτην καὶ δεκάτην καὶ ἑκατοστὴν Ὀλυμπιάδα. Φέρεται δ’ αὐτοῦ βιβλία τάδε·

διάλογοι· Κεφαλίων. Ἰχθύασ. Κολοιόσ. Πόρδαλοσ. Δῆμοσ Ἀθηναίων. Πολιτεία. Τέχνη ἠθική. Περὶ πλούτου. Ἐρωτικόσ. Θεόδωροσ. Ὑψίασ. Ἀρίσταρχοσ. Περὶ θανάτου. Ἐπιστολαί. Τραγῳδίαι ἑπτά· Ἑλένη. Θυέστησ. Ἡρακλῆσ. Ἀχιλλεύσ. Μήδεια. Χρύσιπποσ. Οἰδίπουσ. Σωσικράτησ δ’ ἐν τῷ πρώτῳ τῆσ Διαδοχῆσ καὶ Σάτυροσ ἐν τῷ τετάρτῳ τῶν Βίων οὐδὲν εἶναι Διογένουσ φασί· τά τε τραγῳδάριά φησιν ὁ Σάτυροσ Φιλίσκου εἶναι τοῦ Αἰγινήτου, γνωρίμου τοῦ Διογένουσ. Σωτίων δ’ ἐν τῷ ἑβδόμῳ ταῦτα μόνα φησὶ Διογένουσ εἶναι, Περὶ ἀρετῆσ, Περὶ ἀγαθοῦ, Ἐρωτικόν, Πτωχόν, Τολμαῖον, Πόρδαλον, Κάσανδρον, Κεφαλίωνα, Φιλίσκον, Ἀρίσταρχον, Σίσυφον, Γανυμήδην, Χρείασ, Ἐπιστολάσ. Γεγόνασι δὲ Διογένεισ πέντε·

πρῶτοσ Ἀπολ‐ λωνιάτησ, φυσικόσ· ἀρχὴ δ’ αὐτῷ τοῦ συγγράμματοσ ἥδε· "Λόγου παντὸσ ἀρχόμενον δοκέει μοι χρεὼν εἶναι τὴν ἀρχὴν ἀναμφισβήτητον παρέχεσθαι. " δεύτεροσ Σικυώνιοσ, ὁ γράψασ τὰ περὶ Πελοπόννησον· τρίτοσ αὐτὸσ οὗτοσ· τέταρτοσ στωικόσ, γένοσ Σελευκεύσ, ὁ καὶ Βαβυλώνιοσ καλούμενοσ διὰ τὴν γειτονίαν· πέμπτοσ Ταρσεύσ, γεγραφὼσ περὶ ποιητικῶν ζητημάτων ἃ λύειν ἐπιχειρεῖ. Τὸν δὴ φιλόσοφον Ἀθηνόδωρόσ φησιν ἐν ὀγδόῃ Περιπάτων ἀεὶ στιλπνὸν φαίνεσθαι διὰ τὸ ἀλείφεσθαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION