Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. a'. ANTISQENHS

(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΕΚΤΟΝ, Kef. a'. ANTISQENHS)

Ἀντισθένησ Ἀντισθένουσ Ἀθηναῖοσ. ἐλέγετο δ’ οὐκ εἶναι ἰθαγενήσ· ὅθεν καὶ πρὸσ τὸν ὀνειδίζοντα εἰπεῖν, "καὶ ἡ μήτηρ τῶν θεῶν Φρυγία ἐστίν. " ἐδόκει γὰρ εἶναι Θρᾴττησ μητρόσ· ὅθεν καὶ ἐν Τανάγρᾳ κατὰ τὴν μάχην εὐδοκιμήσασ ἔδωκε λέγειν Σωκράτει ὡσ οὐκ ἂν ἐκ δυοῖν Ἀθηναίων οὕτω γεγόνοι γενναῖοσ. καὶ αὐτὸσ δὲ τοὺσ Ἀθηναίουσ ἐπὶ τῷ γηγενεῖσ εἶναι σεμνυνομένουσ ἐκφαυλίζων ἔλεγε μηδὲν εἶναι κοχλιῶν καὶ ἀττελέβων εὐγενεστέρουσ. Οὗτοσ κατ’ ἀρχὰσ μὲν ἤκουσε Γοργίου τοῦ ῥήτοροσ· ὅθεν τὸ ῥητορικὸν εἶδοσ ἐν τοῖσ διαλόγοισ ἐπιφέρει καὶ μάλιστα ἐν τῇ Ἀληθείᾳ καὶ τοῖσ Προτρεπτικοῖσ. φησὶ δ’ Ἕρμιπποσ ὅτι προείλετο ἐν τῇ τῶν Ἰσθμίων πανηγύρει ψέξαι τε καὶ ἐπαινέσαι Ἀθηναίουσ, Θηβαίουσ, Λακεδαιμονίουσ·

εἶτα μέντοι παραιτήσασθαι ἰδόντα πλείουσ ἐκ τῶν πόλεων ἀφιγμένουσ. Ὕστερον δὲ παρέβαλε Σωκράτει, καὶ τοσοῦτον ὤνατο αὐτοῦ, ὥστε παρῄνει τοῖσ μαθηταῖσ γενέσθαι αὐτῷ πρὸσ Σωκράτην συμμαθητάσ. οἰκῶν τ’ ἐν Πειραιεῖ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τοὺσ τετταράκοντα σταδίουσ ἀνιὼν ἤκουε Σωκράτουσ, παρ’ οὗ καὶ τὸ καρτερικὸν λαβὼν καὶ τὸ ἀπαθὲσ ζηλώσασ κατῆρξε πρῶτοσ τοῦ κυνισμοῦ. καὶ ὅτι ὁ πόνοσ ἀγαθὸν συνέστησε διὰ τοῦ μεγάλου Ἡρακλέουσ καὶ τοῦ Κύρου, τὸ μὲν ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων, τὸ δὲ ἀπὸ τῶν βαρβάρων ἑλκύσασ. Πρῶτόσ τε ὡρίσατο λόγον εἰπών, "λόγοσ ἐστὶν ὁ τὸ τί ἦν ἢ ἔστι δηλῶν.

" ἔλεγέ τε συνεχέσ, "μανείην μᾶλλον ἢ ἡσθείην"· καὶ "χρὴ τοιαύταισ πλησιάζειν γυναιξὶν αἳ χάριν εἴσονται. " πρόσ τε τὸ Ποντικὸν μειράκιον μέλλον φοιτᾶν αὐτῷ καὶ πυθόμενον τίνων αὐτῷ δεῖ, φησί, "βιβλιαρίου καινοῦ καὶ γραφείου καινοῦ καὶ πινακιδίου καινοῦ," τὸν νοῦν παρεμφαίνων. πρὸσ δὲ τὸν ἐρόμενον ποδαπὴν γήμαι, ἔφη, "ἂν μὲν καλήν, ἕξεισ κοινήν, ἂν δὲ αἰσχράν, ἕξεισ ποινήν. " ἀκούσασ ποτὲ ὅτι Πλάτων αὐτὸν κακῶσ λέγει, "βασιλικόν," ἔφη, "καλῶσ ποιοῦντα κακῶσ ἀκούειν. Μυούμενόσ ποτε τὰ Ὀρφικά, τοῦ ἱερέωσ εἰπόντοσ ὅτι οἱ ταῦτα μυούμενοι πολλῶν ἐν ᾅδου ἀγαθῶν μετίσχουσι, "τί οὖν," ἔφη, "οὐκ ἀποθνήσκεισ;

ὀνειδιζόμενόσ ποτε ὡσ οὐκ εἰή ἐκ δύο ἐλευθέρων, "οὐδὲ γὰρ ἐκ δύο," ἔφη, "παλαιστικῶν, ἀλλὰ παλαιστικόσ εἰμι. " ἐρωτώμενοσ διὰ τί ὀλίγουσ ἔχει μαθητάσ, ἔφη, "ὅτι ἀργυρέᾳ αὐτοὺσ ἐκβάλλω ῥάβδῳ. " ἐρωτηθεὶσ διὰ τί πικρῶσ τοῖσ μαθηταῖσ ἐπιπλήττει, "καὶ οἱ ἰατροί," φησί, "τοῖσ κάμνουσιν. " ἰδών ποτε μοιχὸν φεύγοντα, "ὦ δυστυχήσ," εἶπε, "πηλίκον κίνδυνον ὀβολοῦ διαφυγεῖν ἴσχυεσ. " κρεῖττον ἔλεγε, καθά φησιν Ἑκάτων ἐν ταῖσ Χρείαισ, εἰσ κόρακασ ἢ εἰσ κόλακασ ἐμπεσεῖν· οἱ μὲν γὰρ νεκρούσ, οἱ δὲ ζῶντασ ἐσθίουσιν. Ἐρωτηθεὶσ τί μακαριώτατον ἐν ἀνθρώποισ, ἔφη, "τὸ εὐτυχοῦντα ἀποθανεῖν.

" γνωρίμου ποτὲ πρὸσ αὐτὸν ἀποδυρομένου ὡσ εἰή τὰ ὑπομνήματα ἀπολωλεκώσ, "ἔδει γάρ," ἔφη, "ἐν τῇ ψυχῇ αὐτὰ καὶ μὴ ἐν τοῖσ χαρτίοισ καταγράφειν. " ὥσπερ ὑπὸ τοῦ ἰοῦ τὸν σίδηρον, οὕτωσ ἔλεγε τοὺσ φθονεροὺσ ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἤθουσ κατεσθίεσθαι. τοὺσ βουλομένουσ ἀθανάτουσ εἶναι ἔφη δεῖν εὐσεβῶσ καὶ δικαίωσ ζῆν. τότ’ ἔφη τὰσ πόλεισ ἀπόλλυσθαι, ὅταν μὴ δύνωνται τοὺσ φαύλουσ ἀπὸ τῶν σπουδαίων διακρίνειν. ἐπαινούμενόσ ποτε ὑπὸ πονηρῶν, ἔφη, "ἀγωνιῶ μή τι κακὸν εἴργασμαι. Ὁμονοούντων ἀδελφῶν συμβίωσιν παντὸσ ἔφη τείχουσ ἰσχυροτέραν εἶναι.

τοιαῦτ’ ἔφη δεῖν ποιεῖσθαι ἐφόδια ἃ καὶ ναυαγήσαντι συγκολυμβήσει. ὀνειδιζόμενόσ ποτ’ ἐπὶ τῷ πονηροῖσ συγγενέσθαι, "καὶ οἱ ἰατροί," φησί, "μετὰ τῶν νοσούντων εἰσίν, ἀλλ’ οὐ πυρέττουσιν. " ἄτοπον ἔφη τοῦ μὲν σίτου τὰσ αἴρασ ἐκλέγειν καὶ ἐν τῷ πολέμῳ τοὺσ ἀχρείουσ, ἐν δὲ πολιτείᾳ τοὺσ πονηροὺσ μὴ παραιτεῖσθαι. ἐρωτηθεὶσ τί αὐτῷ περιγέγονεν ἐκ φιλοσοφίασ, ἔφη, "τὸ δύνασθαι ἑαυτῷ ὁμιλεῖν. " εἰπόντοσ αὐτῷ τινοσ παρὰ πότον, "ᾆσον," "σὺ δέ μοι," φησίν, "αὔλησον. " Διογένει χιτῶνα αἰτοῦντι πτύξαι προσέταξε θοιμάτιον. ἐρωτηθεὶσ τί τῶν μαθημάτων ἀναγκαιότατον, "τὸ περιαιρεῖν," ἔφη, "τὸ ἀπομανθάνειν.

" παρεκελεύετό τε κακῶσ ἀκούοντασ καρτερεῖν μᾶλλον ἢ εἰ λίθοισ τισ βάλλοιτο. Ἔσκωπτέ τε Πλάτωνα ὡσ τετυφωμένον. πομπῆσ γοῦν γενομένησ ἵππον θεασάμενοσ φρυακτήν φησι πρὸσ τὸν Πλάτωνα, "ἐδόκεισ μοι καὶ σὺ ἵπποσ ἂν εἶναι λαμπρυντήσ· τοῦτο δὲ ἐπεὶ καὶ συνεχὲσ ὁ Πλάτων ἵππον ἐπῄνει. καί ποτ’ ἐλθὼν πρὸσ αὐτὸν νοσοῦντα καὶ θεασάμενοσ λεκάνην ἔνθα ὁ Πλάτων ἐμημέκει ἔφη, "χολὴν μὲν ὁρῶ ἐνταῦθα, τῦφον δὲ οὐχ ὁρῶ. συνεβούλευεν Ἀθηναίοισ τοὺσ ὄνουσ ἵππουσ ψηφίσασθαι·

ἄλογον δὲ ἡγουμένων, "ἀλλὰ μὴν καὶ στρατηγοί," φησί, "φαίνονται παρ’ ὑμῖν μηδὲν μαθόντεσ, μόνον δὲ χειροτονηθέντεσ. " πρὸσ τὸν εἰπόντα, "πολλοί σε ἐπαινοῦσι," "τί γάρ," ἔφη, "κακὸν πεποίηκα; στρέψαντοσ αὐτοῦ τὸ διερρωγὸσ τοῦ τρίβωνοσ εἰσ τὸ προφανέσ, Σωκράτησ ἰδών φησιν, "ὁρῶ σου διὰ τοῦ τρίβωνοσ τὴν φιλοδοξίαν. " ἐρωτηθεὶσ ὑπό του, καθά φησι Φανίασ ἐν τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν, τί ποιῶν καλὸσ κἀγαθὸσ ἔσοιτο, ἔφη, "εἰ τὰ κακὰ ἃ ἔχεισ ὅτι φευκτά ἐστι μάθοισ παρὰ τὼν εἰδότων. " πρὸσ τὸν ἐπαινοῦντα τρυφήν, "ἐχθρῶν παῖδεσ," ἔφη, "τρυφήσειαν. Πρὸσ τὸ παρασχηματίζον αὑτὸ τῷ πλάστῃ μειράκιον, "εἰπέ μοι," φησίν, "εἰ φωνὴν λάβοι ὁ χαλκόσ, ἐπὶ τίνι ἂν οἰεί σεμνυνθῆναι;

τοῦ δ’ εἰπόντοσ, "ἐπὶ κάλλει," "οὐκ αἰσχύνῃ οὖν," ἔφη, "τὰ ὅμοια γεγηθὼσ ἀψύχῳ; Ποντικοῦ νε ανίσκου πολυωρήσειν αὐτοῦ ἐπαγγελλομένου, εἰ τὸ πλοῖον ἀφίκοιτο τῶν ταρίχων, λαβὼν αὐτὸν καὶ θύλακον κενὸν πρὸσ ἀλφιτόπωλιν ἧκε καὶ σαξάμενοσ ἀπῄει· τῆσ δὲ αἰτούσησ τὸ διάφορον, "ὁ νεανίσκοσ," ἔφη, "δώσει ἐὰν τὸ πλοῖον αὐτοῦ τῶν ταρίχων ἀφίκηται. " Αὐτὸσ δὲ καὶ Ἀνύτῳ τῆσ φυγῆσ αἴτιοσ γενέσθαι δοκεῖ καὶ Μελήτῳ τοῦ θανάτου. Ποντικοῖσ γὰρ νεανίσκοισ κατὰ κλέοσ τοῦ Σωκράτουσ ἀφιγμένοισ περιτυχὼν ἀπήγαγεν αὐτοὺσ πρὸσ τὸν Ἄνυτον, εἰπὼν ἐν ἤθει σοφώτερον εἶναι τοῦ Σωκράτουσ·

ἐφ’ ᾧ διαγανακτήσαντασ τοὺσ περιεστῶτασ ἐκδιῶξαι αὐτόν. εἰ δέ ποθι θεάσαιτο γύναιον κεκοσμημένον, ἀπῄει ἐπὶ τὴν οἰκίαν αὐτῆσ καὶ ἐκέλευε τὸν ἄνδρα ἐξαγαγεῖν ἵππον καὶ ὅπλα, ὥστ’ εἰ μὲν ἔχοι ταῦτα, ἐᾶν τρυφᾶν· ἀμυνεῖσθαι γὰρ τούτοισ· εἰ δὲ μή, περιαιρεῖν τὸν κόσμον. Ἤρεσκεν αὐτῷ καὶ τάδε. διδακτὴν ἀπεδείκνυε τὴν ἀρετήν. τοὺσ αὐτοὺσ εὐγενεῖσ [τ]οὺσ καὶ ἐναρέτουσ· αὐτάρκη δὲ τὴν ἀρετὴν πρὸσ εὐδαιμονίαν, μηδενὸσ προσδεομένην ὅτι μὴ Σωκρατικῆσ ἰσχύοσ.

τήν τ’ ἀρετὴν τῶν ἔργων εἶναι, μήτε λόγων πλείστων δεομένην μήτε μαθημάτων. αὐτάρκη τ’ εἶναι τὸν σοφόν· πάντα γὰρ αὐτοῦ εἶναι τὰ τῶν ἄλλων. τήν τ’ ἀδοξίαν ἀγαθὸν καὶ ἴσον τῷ πόνῳ. καὶ τὸν σοφὸν οὐ κατὰ τοὺσ κειμένουσ νόμουσ πολιτεύσεσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆσ ἀρετῆσ. γαμήσειν τε τεκνοποιίασ χάριν, ταῖσ εὐφυεστάταισ συνιόντα γυναιξί. καὶ ἐρασθήσεσθαι δέ· μόνον γὰρ εἰδέναι τὸν σοφὸν τίνων χρὴ ἐρᾶν. Ἀναγράφει δ’ αὐτοῦ καὶ Διοκλῆσ ταυτί.

τῷ σοφῷ ξένον οὐδὲν οὐδ’ ἄπορον. ἀξιέραστοσ ὁ ἀγαθόσ· οἱ σπουδαῖοι φίλοι· συμμάχουσ ποιεῖσθαι τοὺσ εὐψύχουσ ἅμα καὶ δικαίουσ· ἀναφαίρετον ὅπλον ἡ ἀρετή· κρεῖττόν ἐστι μετ’ ὀλίγων ἀγαθῶν πρὸσ ἅπαντασ τοὺσ κακοὺσ ἢ μετὰ πολλῶν κακῶν πρὸσ ὀλίγουσ ἀγαθοὺσ μάχεσθαι. προσέχειν τοῖσ ἐχθροῖσ· πρῶτοι γὰρ τῶν ἁμαρτημάτων αἰσθάνονται. τὸν δίκαιον περὶ πλείονοσ ποιεῖσθαι τοῦ συγγενοῦσ· ἀνδρὸσ καὶ γυναικὸσ ἡ αὐτὴ ἀρετή· τἀγαθὰ καλά, τὰ κακὰ αἰσχρά· τὰ πονηρὰ νόμιζε πάντα ξενικά. Τεῖχοσ ἀσφαλέστατον φρόνησιν·

Σωσικράτησ δ’ ἐν τρίτῃ Διαδοχῶν Διόδωρον τὸν Ἀσπένδιον, καὶ πώγωνα καθεῖναι καὶ πήρᾳ καὶ βάκτρῳ χρῆσθαι. μήτε γὰρ καταρρεῖν μήτε προδίδοσθαι. τείχη κατασκευαστέον ἐν τοῖσ αὑτῶν ἀναλώτοισ λογισμοῖσ. διελέγετο δ’ ἐν τῷ Κυνοσάργει γυμνασίῳ μικρὸν ἄποθεν τῶν πυλῶν· ὅθεν τινὲσ καὶ τὴν κυνικὴν ἐντεῦθεν ὀνο‐ μασθῆναι. αὐτόσ τ’ ἐπεκαλεῖτο Ἁπλοκύων. καὶ πρῶτοσ ἐδίπλωσε τὸν τρίβωνα, καθά φησι Διοκλῆσ, καὶ μόνῳ αὐτῷ ἐχρῆτο· βάκτρον τ’ ἀνέλαβε καὶ πήραν. πρῶτον δὲ καὶ Νεάνθησ φησὶ διπλῶσαι θοιμάτιον. Τοῦτον μόνον ἐκ πάντων Σωκρατικῶν Θεόπομποσ ἐπαινεῖ καί φησι δεινόν τ’ εἶναι καὶ δι’ ὁμιλίασ ἐμμελοῦσ ὑπαγαγέσθαι πάνθ’ ὁντινοῦν.

δῆλον δ’ ἐκ τῶν συγγραμμάτων κἀκ τοῦ Ξενοφῶντοσ Συμποσίου. δοκεῖ δὲ καὶ τῆσ ἀνδρωδεστάτησ Στωικῆσ κατάρξαι· ὅθεν καὶ Ἀθήναιοσ ὁ ἐπιγραμματοποιὸσ περὶ αὐτῶν φησὶν οὕτωσ· ὦ στωικῶν μύθων εἰδήμονεσ, ὦ πανάριστα δόγματα ταῖσ ἱεραῖσ ἐνθέμενοι σελίσιν, τὰν ἀρετὰν ψυχᾶσ ἀγαθὸν μόνον· ἅδε γὰρ ἀνδρῶν μούνα καὶ βιοτὰν ῥύσατο καὶ πόλιασ. σαρκὸσ δ’ ἡδυπάθημα, φίλον τέλοσ ἀνδράσιν ἄλλοισ, ἡ μία τῶν Μνήμησ ἤνυσε θυγατέρων. Οὗτοσ ἡγήσατο καὶ τῆσ Διογένουσ ἀπαθείασ καὶ τῆσ Κράτητοσ ἐγκρατείασ καὶ τῆσ Ζήνωνοσ καρτερίασ, αὐτὸσ ὑποθέμενοσ τῇ πολιτείᾳ τὰ θεμέλια.

Τόμοσ δεύτεροσ ἐν ᾧ Περὶ ζῴων φύσεωσ. ὁ δὲ Ξενοφῶν ἥδιστον μὲν εἶναι περὶ τὰσ ὁμιλίασ φησὶν αὐτόν, ἐγκρατέστατον δὲ περὶ τἄλλα. Φέρονται δ’ αὐτοῦ συγγράμματα τόμοι δέκα· πρῶτοσ ἐν ᾧ Περὶ λέξεωσ ἢ περὶ χαρακτήρων. Αἰάσ ἢ Αἰάντοσ λόγοσ. Ὀδυσσεὺσ ἢ περὶ Ὀδυσσέωσ. Ορέστου ἀπολογία ἢ περὶ τῶν δικογράφων. Ἰσογραφὴ ἢ Λυσίασ καὶ Ἰσοκράτησ. Πρὸσ τὸν Ἰσοκράτουσ Ἀμάρτυρον. Περὶ παιδοποιίασ ἢ περὶ γάμου ἐρωτικόσ.

Περὶ τῶν σοφιστῶν φυσιογνωμονικόσ. Περὶ δικαιοσύνησ καὶ ἀνδρείασ προτρεπτικὸσ πρῶτοσ, δεύτεροσ, τρίτοσ. Περὶ Θεόγνιδοσ δ’ ε’. Τόμοσ τρίτοσ ἐν ᾧ Περὶ ἀγαθοῦ. Περὶ ἀνδρείασ. Περὶ νόμου ἢ περὶ πολιτείασ. Περὶ νόμου ἢ περὶ καλοῦ καὶ δικαίου. Περὶ ἐλευθερίασ καὶ δουλείασ. Περὶ πίστεωσ. Περὶ ἐπιτρόπου ἢ περὶ τοῦ πείθεσθαι. Περὶ νίκησ οἰκονομικόσ. Τόμοσ τέταρτοσ ἐν ᾧ Κῦροσ. Ἡρακλῆσ ὁ μείζων ἢ περὶ ἰσχύοσ. Τόμοσ πέμπτοσ ἐν ᾧ Κῦροσ ἢ περὶ βασιλείασ. Ἀσπασία. Τόμοσ ἕκτοσ ἐν ᾧ Ἀλήθεια. Περὶ τοῦ διαλέγεσθαι ἀντιλογικόσ. Σάθων ἢ περὶ τοῦ ἀντιλέγειν α’ β’ γ’. Περὶ διαλέκτου. Τόμοσ ἕβδομοσ ἐν ᾧ Περὶ παιδείασ ἢ ὀνομάτων α’ β’ γ’ δ’ ε’.

Περὶ ὀνομάτων χρήσεωσ ἐριστικόσ. Περὶ ἐρωτήσεωσ καὶ ἀποκρίσεωσ. Περὶ δόξησ καὶ ἐπιστήμησ α’ β’ γ’ δ’. Περὶ τοῦ ἀποθανεῖν. Περὶ ζωῆσ καὶ θανάτου. Περὶ τῶν ἐν ᾅδου. Περὶ φύσεωσ α’ β’. Ἐρώτημα περὶ φύσεωσ β’. Δόξαι ἢ ἐριστικόσ. Περὶ τοῦ μανθάνειν προβλήματα. Τόμοσ ὄγδοοσ ἐν ᾧ Περὶ μουσικῆσ. Περὶ ἐξηγητῶν. Περὶ Ὁμήρου. Περὶ ἀδικίασ καὶ ἀσεβείασ. Περὶ Κάλχαντοσ. Περὶ κατασκόπου. Περὶ ἡδονῆσ. Τόμοσ ἔνατοσ ἐν ᾧ Περὶ Ὀδυσσείασ. Περὶ τῆσ ῥάβδου. Αθηνᾶ ἢ περὶ Τηλεμάχου. Περὶ Ἑλένησ καὶ Πηνελόπησ. Περὶ Πρωτέωσ. Κύκλωψ ἢ περὶ Ὀδυσσέωσ. Περὶ οἴνου χρήσεωσ ἢ περὶ μέθησ ἢ περὶ τοῦ Κύκλωποσ.

Περὶ Κίρκησ. Περὶ Ἀμφιαράου. Περὶ τοῦ Ὀδυσσέωσ καὶ Πηνελόπησ καὶ περὶ τοῦ κυνόσ. Τόμοσ δέκατοσ ἐν ᾧ Ἡρακλῆσ ἢ Μίδασ. Ἡρακλῆσ ἢ περὶ φρονήσεωσ ἢ ἰσχύοσ. Κῦροσ ἢ ἐρώμενοσ. Κῦροσ ἢ κατάσκοποι. Μενέξενοσ ἢ περὶ τοῦ ἄρχειν. Ἀλκιβιάδησ. Ἀρχέλαοσ ἢ περὶ βασιλείασ. Καὶ ταῦτα μέν ἐστιν ἃ συνέγραψεν. Ωἷ Τίμων διὰ τὸ πλῆθοσ ἐπιτιμῶν "παντοφυῆ φλέδονά" φησιν αὐτόν. ἐτελεύτησε δὲ ἀρρωστίᾳ· ὅτε καὶ Διογένησ εἰσιὼν πρὸσ αὐτὸν ἔφη, "μήτι χρεία φίλου; καί ποτε παρ’ αὐτὸν ξιφίδιον ἔχων εἰσῄει. τοῦ δ’ εἰπόντοσ, "τίσ ἂν ἀπολύσειέ με τῶν πόνων; δείξασ τὸ ξιφίδιον, ἔφη, "τοῦτο"· καὶ ὅσ, "τῶν πόνων," εἶπον, "οὐ τοῦ ζῆν. ἐδόκει γάρ πωσ μαλακώτερον φέρειν τὴν νόσον ὑπὸ φιλοζωίασ.

καὶ ἐχέτω ὧδε. καὶ ἔστιν ἡμῶν εἰσ αὐτὸν οὕτωσ ἔχον· τὸν βίον ἦσθα κύων, Ἀντίσθενεσ, ὧδε πεφυκὼσ ὥστε δακεῖν κραδίην ῥήμασιν, οὐ στόμασιν· ἀλλ’ ἔθανεσ φθισικόσ, τάχ’ ἐρεῖ τισ ἴσωσ· τί δὲ τοῦτο; πάντωσ εἰσ Αἰ̈́δην δεῖ τιν’ ὁδηγὸν ἔχειν. Γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλοι Ἀντισθένεισ τρεῖσ· Ἡρα‐ κλείτειοσ εἷσ, καὶ ἕτεροσ Ἐφέσιοσ, καὶ Ῥόδιόσ τισ ἱστορικόσ. Ἐπειδὴ δὲ τοὺσ ἀπ’ Ἀριστίππου διεληλύθαμεν καὶ Φαίδωνοσ, νῦν ἑλκύσωμεν τοὺσ ἀπ’ Ἀντισθένουσ κυνικούσ τε καὶ στωικούσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION