Dio, Chrysostom, Orationes, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 22:

(디오, 크리소토모스, 연설, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 22:)

τὸ γὰρ προκαλούμενον ἕκαστον καὶ κινδύνων καταφρονεῖν καὶ πόνουσ ὑπομένειν καὶ τὸν μεθ’ ἡδονῆσ καὶ ῥᾳθυμίασ ὑπερορᾶν βίον οὐκ ἂν ἄλλο τισ εὑρ́οι παρά γε τοῖσ πλείοσι. τοῦτό ἐστι τὸ ποιοῦν ἐν ταῖσ μάχαισ τοὺσ ἀγαθοὺσ ἄνδρασ ἔμπροσθεν εὑρίσκεσθαι τετρωμένουσ καὶ μὴ μεταστραφέντασ οἴχεσθαι, πολλάκισ ἑτοίμου τῆσ σωτηρίασ ἀποκειμένησ. διὰ τοῦτό φησιν ὁ ποιητὴσ τὸν Ἀχιλλέα μὴ θελῆσαι γηράσαντα ἀποθανεῖν οἴκοι, καὶ τὸν Ἕκτορα μόνον στῆναι πρὸ τῆσ πόλεωσ, εἰ δέοι, πᾶσι μαχούμενον.

SEARCH

MENU NAVIGATION