Dio, Chrysostom, Orationes, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 92:

(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 92:)

τὸ δὲ πάντων χαλεπώτατον, ἀνάγκη παραμένειν τῷ δημιουργῷ τὴν εἰκόνα ἐν τῇ ψυχῇ τὴν αὐτὴν ἀεί, μέχρισ ἂν ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον, πολλάκισ καὶ πολλοῖσ ἔτεσι. καὶ δὴ τὸ λεγόμενον, ὡσ ἔστιν ἀκοῆσ πιστότερα ὄμματα, ἀληθὲσ ἴσωσ· πολύ γε μὴν δυσπειστότερα καὶ πλείονοσ δεόμενα ἐναργείασ. ἡ μὲν γὰρ ὄψισ αὐτοῖσ τοῖσ ὁρωμένοισ συμβάλλει, τὴν δὲ ἀκοὴν οὐκ ἀδύνατον ἀναπτερῶσαι καὶ παραλογίσασθαι, μιμήματα εἰσπέμποντα γεγοητευμένα μέτροισ καὶ ἤχοισ.

SEARCH

MENU NAVIGATION