Demosthenes, Speeches 31-40, Πρὸσ Ἀπατούριον Παραγραφή

(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ἀπατούριον Παραγραφή)

τοῖσ μὲν ἐμπόροισ, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, καὶ τοῖσ ναυκλήροισ κελεύει ὁ νόμοσ εἶναι τὰσ δίκασ πρὸσ τοὺσ θεσμοθέτασ, ἐάν τι ἀδικῶνται ἐν τῷ ἐμπορίῳ ἢ ἐνθένδε ποι πλέοντεσ ἢ ἑτέρωθεν δεῦρο, καὶ τοῖσ ἀδικοῦσιν δεσμὸν ἔταξεν τοὐπιτίμιον, ἑώσ ἂν ἐκτείσωσιν ὅ τι ἂν αὐτῶν καταγνωσθῇ, ἵνα μηδεὶσ ἀδικῇ μηδένα τῶν ἐμπόρων εἰκῇ. τοῖσ δὲ περὶ τῶν μὴ γενομένων συμβολαίων εἰσ κρίσιν καθισταμένοισ ἐπὶ τὴν παραγραφὴν καταφεύγειν ἔδωκεν ὁ νόμοσ, ἵνα μηδεὶσ συκοφαντῆται, ἀλλ’ αὐτοῖσ τοῖσ τῇ ἀληθείᾳ ἀδικουμένοισ τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν ναυκλήρων αἱ δίκαι ὦσιν.

καὶ πολλοὶ ἤδη τῶν φευγόντων ἐν ταῖσ ἐμπορικαῖσ παραγραψάμενοι κατὰ τὸν νόμον τουτονὶ καὶ εἰσελθόντεσ εἰσ ὑμᾶσ ἐξήλεγξαν τοὺσ δικαζομένουσ ἀδίκωσ ἐγκαλοῦντασ καὶ ἐπὶ τῇ προφάσει τοῦ ἐμπορεύεσθαι συκοφαντοῦντασ. ὁ μὲν οὖν μετὰ τούτου μοι ἐπιβεβουλευκὼσ καὶ τὸν ἀγῶνα τουτονὶ κατεσκευακὼσ προϊόντοσ τοῦ λόγου καταφανὴσ ὑμῖν ἔσται·

ἐγκαλοῦντοσ δέ μοι Ἀπατουρίου τὰ ψευδῆ καὶ παρὰ τοὺσ νόμουσ δικαζομένου, καὶ ὅσα μὲν ἐμοὶ καὶ τούτῳ ἐγένετο συμβόλαια, πάντων ἀπαλλαγῆσ καὶ ἀφέσεωσ γενομένησ, ἄλλου δὲ συμβολαίου οὐκ ὄντοσ ἐμοὶ πρὸσ τοῦτον, οὔτε ναυτικοῦ οὔτ’ ἐγγείου, παρεγραψάμην τὴν δίκην μὴ εἰσαγώγιμον εἶναι κατὰ τοὺσ νόμουσ τουτουσί. Νόμοι ὡσ τοίνυν παρὰ τοὺσ νόμουσ τούτουσ εἴληχέ μοι τὴν δίκην Ἀπατούριοσ καὶ τὰ ψευδῆ ἐγκέκληκεν, ἐκ πολλῶν ὑμῖν τοῦτ’ ἐπιδείξω. ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, πολὺν ἤδη χρόνον ἐπὶ τῆσ ἐργασίασ ὢν τῆσ κατὰ θάλατταν, μέχρι μέν τινοσ αὐτὸσ ἐκινδύνευον, οὔπω δὲ ἔτη ἐστὶν ἑπτὰ ἀφ’ οὗ τὸ μὲν πλεῖν καταλέλυκα, μέτρια δ’ ἔχων τούτοισ πειρῶμαι ναυτικοῖσ ἐργάζεσθαι.

διὰ δὲ τὸ ἀφῖχθαι πολλαχόσε καὶ διὰ τὸ εἶναί μοι τὰσ διατριβὰσ περὶ τὸ ἐμπόριον γνωρίμωσ ἔχω τοῖσ πλείστοισ τῶν πλεόντων τὴν θάλατταν·

τούτοισ δὲ τοῖσ ἐκ Βυζαντίου καὶ πάνυ οἰκείωσ χρῶμαι διὰ τὸ ἐνδιατρῖψαι αὐτόθι. ἔχοντοσ δέ μου οὕτωσ ὡσ λέγω, κατέπλευσαν δεῦρο τρίτον ἔτοσ οὗτόσ τε καὶ πολίτησ αὐτοῦ Παρμένων, Βυζάντιοσ μὲν τὸ γένοσ, φυγὰσ δ’ ἐκεῖθεν. προσιόντεσ δέ μοι ἐν τῷ ἐμπορίῳ οὗτοσ καὶ ὁ Παρμένων ἐμνήσθησαν περὶ ἀργυρίου.

ἔτυχεν δὲ οὑτοσὶ ὀφείλων ἐπὶ τῇ νηὶ τῇ ἑαυτοῦ τετταράκοντα μνᾶσ, καὶ οἱ χρῆσται κατήπειγον αὐτὸν ἀπαιτοῦντεσ καὶ ἐνεβάτευον εἰσ τὴν ναῦν, εἰληφότεσ τῇ ὑπερημερίᾳ. ἀπορουμένῳ δ’ αὐτῷ μνᾶσ μὲν δέκα ὁ Παρμένων ὡμολόγησεν δώσειν, τριάκοντα δὲ μνᾶσ ἐδεῖτό μου οὗτοσ συνευπορῆσαι, αἰτιώμενοσ τοὺσ χρήστασ ἐπιθυμοῦντασ τῆσ νεὼσ διαβεβληκέναι αὑτὸν ἐν τῷ ἐμπορίῳ, ἵνα κατάσχωσι τὴν ναῦν εἰσ ἀπορίαν καταστήσαντεσ τοῦ ἀποδοῦναι τὰ χρήματα. ἐμοὶ μὲν οὖν οὐκ ἔτυχεν παρὸν ἀργύριον, χρώμενοσ δὲ Ἡρακλείδῃ τῷ τραπεζίτῃ ἔπεισα αὐτὸν δανεῖσαι τὰ χρήματα λαβόντα ἐμὲ ἐγγυητήν.

ἤδη δὲ τῶν τριάκοντα μνῶν πεπορισμένων, ἔτυχεν προσκεκρουκώσ τι τούτῳ ὁ Παρμένων· ὡμολογηκὼσ δ’ εὐπορήσειν αὐτῷ δέκα μνᾶσ, καὶ τούτων δεδωκὼσ τὰσ τρεῖσ, διὰ τὸ προειμένον ἀργύριον ἠναγκάζετο καὶ τὸ λοιπὸν διδόναι. αὐτὸσ μὲν οὖν διὰ τοῦτο οὐκ ἐβούλετο ποιήσασθαι τὸ συμβόλαιον, ἐμὲ δ’ ἐκέλευεν πρᾶξαι ὅπωσ αὐτῷ ὡσ ἀσφαλέστατα ἕξει.

λαβὼν δὲ ἐγὼ τὰσ ἑπτὰ μνᾶσ παρὰ τοῦ Παρμένοντοσ, καὶ τὰσ τρεῖσ ἃσ προειλήφει οὗτοσ παρ’ ἐκείνου, ἀνθομολογησάμενοσ πρὸσ τοῦτον, ὠνὴν ποιοῦμαι τῆσ νεὼσ καὶ τῶν παίδων, ἑώσ ἀποδοίη τάσ τε δέκα μνᾶσ ἃσ δι’ ἐμοῦ ἔλαβεν, καὶ τὰσ τριάκοντα ὧν κατέστησεν ἐμὲ ἐγγυητὴν τῷ τραπεζίτῃ. καὶ ὡσ ἀληθῆ λέγω, ἀκούσατε τῶν μαρτυριῶν. Μαρτυρίαι τὸν μὲν τρόπον τοῦτον ἀπήλλαξεν τοὺσ χρήστασ Ἀπατούριοσ οὑτοσί. οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ μετὰ ταῦτα τῆσ τραπέζησ ἀνασκευασθείσησ, καὶ τοῦ Ἡρακλείδου κατ’ ἀρχὰσ κεκρυμμένου, ἐπιβουλεύει οὑτοσὶ τούσ τε παῖδασ ἐκπέμψαι Ἀθήνηθεν καὶ τὴν ναῦν ἐξορμίσαι ἐκ τοῦ λιμένοσ. ὅθεν ἐμοὶ πρὸσ τοῦτον ἡ πρώτη διαφορὰ ἐγένετο.

αἰσθόμενοσ γὰρ ὁ Παρμένων ἐξαγομένων τῶν παίδων ἐπιλαμβάνεται καὶ τὴν ναῦν κατεκώλυσεν αὐτὸν ἐξορμίζειν, καὶ μεταπεμψάμενοσ ἐμὲ λέγει τὸ πρᾶγμα. ὡσ δ’ ἤκουσα, τοῦτον μὲν ἀνοσιώτατον ἡγησάμην εἶναι τῷ ἐπιχειρήματι, ἐσκοπούμην δὲ ὅπωσ αὐτόσ τε ἀπολυθήσομαι τῆσ ἐγγύησ τῆσ ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ὁ ξένοσ μὴ ἀπολεῖ ἃ δι’ ἐμοῦ τούτῳ ἐδάνεισεν.

καταστήσασ δὲ φύλακασ τῆσ νεὼσ διηγησάμην τοῖσ ἐγγυηταῖσ τῆσ τραπέζησ τὴν πρᾶξιν, καὶ παρέδωκα τὸ ἐνέχυρον, εἰπὼν αὐτοῖσ ὅτι δέκα μναῖ ἐνείησαν τῷ ξένῳ ἐν τῇ νηί. ταῦτα δὲ πράξασ κατηγγύησα τοὺσ παῖδασ, ἵν’ εἴ τισ ἔνδεια γίγνοιτο, τὰ ἐλλείποντα ἐκ τῶν παίδων εἰή. καὶ ἐγὼ μὲν ἐπειδὴ ἔλαβον τοῦτον ἀδικοῦντα, διωρθωσάμην ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ τοῦ ξένου·

ὁ δ’ ὥσπερ ἀδικούμενοσ, ἀλλ’ οὐκ ἀδικῶν ἐμέμφετό μοι, καὶ ἠρώτα εἰ οὐχ ἱκανόν μοι εἰή αὐτῷ ἀπολυθῆναι τῆσ ἐγγύησ τῆσ πρὸσ τὴν τράπεζαν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀργυρίου τοῦ Παρμένοντοσ τὴν ναῦν κατεγγυῶ καὶ τοὺσ παῖδασ, καὶ ὑπὲρ ἀνθρώπου φυγάδοσ ἀπεχθανοίμην αὑτῷ. ἐγὼ δὲ τὸν πιστεύοντα ἐμαυτῷ τοσούτῳ ἔφην ἧττον ἂν περιιδεῖν, ὅσῳ φυγὰσ ὢν καὶ ἀτυχῶν ἠδικεῖτο ὑπὸ τούτου.

πάντα δὲ ποιήσασ καὶ εἰσ πᾶσαν ἀπέχθειαν τούτῳ ἐλθών, μόλισ εἰσέπραξα τὸ ἀργύριον, πραθείσησ τῆσ νεὼσ τετταράκοντα μνῶν, ὅσουπερ ἡ θέσισ ἦν. ἀποδοθεισῶν δὲ τῶν τριάκοντα μνῶν ἐπὶ τὴν τράπεζαν καὶ τῶν δέκα μνῶν τῷ Παρμένοντι, ἐναντίον πολλῶν μαρτύρων τάσ τε συγγραφὰσ ἀνειλόμεθα, καθ’ ἃσ ἐδανείσθη τὰ χρήματα, καὶ τῶν συναλλαγμάτων ἀφεῖμεν καὶ ἀπηλλάξαμεν ἀλλήλουσ, ὥστε μήτε τούτῳ πρὸσ ἐμὲ μήτ’ ἐμοὶ πρὸσ τοῦτον πρᾶγμα εἶναι μηδέν. καὶ ὡσ ἀληθῆ λέγω, ἀκούσατε τῶν μαρτυριῶν. Μαρτυρίαι μετὰ ταῦτα τοίνυν ἐμοὶ μὲν οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον πρὸσ αὐτὸν συμβόλαιον γέγονεν· ὁ δὲ Παρμένων ἐδικάζετο τούτῳ τῶν τε πληγῶν ὧν ἔλαβεν ὑπὸ τούτου, ὅτε τῶν παίδων ἐξαγομένων ἐπελάβετο, καὶ ὅτι τοῦ εἰσ Σικελίαν πλοῦ διὰ τοῦτον κατεκωλύθη.

ἐνεστηκυίασ δὲ τῆσ δίκησ δίδωσιν ὁ Παρμένων ὁρ́κον τούτῳ περί τινων ἐγκλημάτων, καὶ οὗτοσ ἐδέξατο, ἐπιδιαθέμενοσ ἀργύριον, ἐὰν μὴ ὀμόσῃ τὸν ὁρ́κον. καὶ ὅτι ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι τὴν μαρτυρίαν. Μαρτυρία δεξάμενοσ τοίνυν τὸν ὁρ́κον, εἰδὼσ ὅτι πολλοὶ αὑτῷ συνείσονται ἐπιορκήσαντι, ἐπὶ μὲν τὸ ὀμόσαι οὐκ ἀπήντα, ὡσ δὲ δίκῃ λύσων τὸν ὁρ́κον προσκαλεῖται τὸν Παρμένοντα. ἐνεστηκυιῶν δ’ αὐτοῖσ τῶν δικῶν πεισθέντεσ ὑπὸ τῶν παρόντων εἰσ ἐπιτροπὴν ἔρχονται, καὶ γράψαντεσ συνθήκασ ἐπιτρέπουσιν ἑνὶ μὲν διαιτητῇ κοινῷ Φωκρίτῳ πολίτῃ αὑτῶν, ἕνα δ’ ἑκάτεροσ παρεκαθίσατο, οὗτοσ μὲν Ἀριστοκλέα Οἦθεν, ὁ δὲ Παρμένων ἐμέ.

καὶ συνέθεντο ἐν ταῖσ συνθήκαισ, εἰ μὲν τρεῖσ ὄντεσ ὁμογνώμονεσ γενοίμεθα, ταῦτα κύρια εἶναι αὑτοῖσ, εἰ δὲ μή, οἷσ οἱ δύο γνοίησαν, τούτοισ ἐπάναγκεσ εἶναι ἐμμένειν.

συνθέμενοι δὲ ταῦτα, ἐγγυητὰσ τούτων ἀλλήλοισ κατέστησαν, οὗτοσ μὲν ἐκείνῳ τὸν Ἀριστοκλέα, ὁ δὲ Παρμένων τούτῳ Ἄρχιππον Μυρρινούσιον. καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐτίθεντο τὰσ συνθήκασ παρὰ τῷ Φωκρίτῳ, εἶτα κελεύσαντοσ τοῦ Φωκρίτου παρ’ ἄλλῳ τινὶ θέσθαι, τίθενται παρὰ τῷ Ἀριστοκλεῖ. καὶ ὡσ ἀληθῆ λέγω, ἀκούσατε τῶν μαρτυριῶν. Μαρτυρίαι ὅτι μὲν ἐτέθησαν αἱ συνθῆκαι παρὰ Ἀριστοκλεῖ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐγένετο Φωκρίτῳ καὶ Ἀριστοκλεῖ καὶ ἐμοί, οἱ εἰδότεσ ταῦτα μεμαρτυρήκασιν ὑμῖν. δέομαι δέ, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, τὰ μετὰ ταῦτα πραχθέντα ἀκοῦσαί μου· ἐντεῦθεν γὰρ ἔσται φανερὸν ὑμῖν, ὅτι συκοφαντοῦμαι ὑπὸ τουτουὶ Ἀπατουρίου.

ἐπειδὴ γὰρ ᾔσθετο ὁμογνώμονασ ὄντασ ἐμὲ καὶ τὸν Φώκριτον καὶ ἔγνω καταδιαιτήσοντασ ἡμᾶσ ἑαυτοῦ, λῦσαι βουλόμενοσ τὴν ἐπιτροπήν, διαφθεῖραι τὰσ συνθήκασ ἐπεχείρησε μετὰ τοῦ ἔχοντοσ αὐτάσ. καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸ ἀμφισβητεῖν ὡσ αὑτῷ διαιτητὴσ εἰή ὁ Ἀριστοκλῆσ, τὸν δὲ Φώκριτον καὶ ἐμὲ οὐδενὸσ κυρίουσ ἔφησεν εἶναι ἀλλ’ ἢ τοῦ διαλῦσαι.

ἀγανακτήσασ δὴ τῷ λόγῳ ὁ Παρμένων ἠξίου τὸν Ἀριστοκλέα ἐκφέρειν τὰσ συνθήκασ, οὐ πόρρω φάσκων εἶναι τὸν ἔλεγχον, εἴ τι κακουργοῖτο περὶ τὰ γράμματα· γεγραφέναι γὰρ αὐτὰ οἰκέτην ἑαυτοῦ. ὁμολογήσασ δὲ ἐξοίσειν τὰσ συνθήκασ ὁ Ἀριστοκλῆσ ἐμφανεῖσ μὲν οὔπω καὶ τήμερον ἐνήνοχεν, εἰσ δὲ τὴν ἡμέραν τὴν συγκειμένην ἀπαντήσασ εἰσ τὸ Ἡφαιστεῖον, προὐφασίζετο ὡσ ὁ παῖσ περιμένων αὑτὸν ἀπολωλεκὼσ εἰή τὸ γραμματεῖον καθεύδων.

ὁ δὲ ταῦτα κατασκευάζων ἦν Ἐρυξίασ ὁ ἰατρὸσ ὁ ἐκ Πειραιῶσ, οἰκείωσ ἔχων τῷ Ἀριστοκλεῖ· ὅσπερ καὶ ἐμοὶ τοῦ ἀγῶνοσ αἴτιόσ ἐστιν, διαφόρωσ ἔχων. καὶ ὡσ ἐσκήψατο ἀπολωλέναι ὁ Ἀριστοκλῆσ, ἀκούσατε τῶν μαρτυριῶν. Μαρτυρίαι ἐντεῦθεν τοίνυν τὸ μὲν τῆσ ἐπιτροπῆσ ἐλέλυτο, ἠφανισμένων τῶν συνθηκῶν καὶ τῶν διαιτητῶν ἀντιλεγομένων· ἐπιχειροῦντεσ δὲ γράφειν ἑτέρασ συνθήκασ περὶ τούτων διηνέχθησαν, οὗτοσ μὲν ἀξιῶν τὸν Ἀριστοκλέα, ὁ δὲ Παρμένων τοὺσ τρεῖσ, οἷσπερ καὶ ἐξ ἀρχῆσ ἡ ἐπιτροπὴ ἐγένετο.

οὐ γραφεισῶν δ’ ἑτέρων συνθηκῶν, τῶν δὲ ἐξ ἀρχῆσ ἀφανισθεισῶν, εἰσ τοῦτ’ ἦλθεν ἀναιδείασ ὁ ἠφανικὼσ τὰσ συνθήκασ, ὥστε εἷσ ὢν ἀποφανεῖσθαι ἔφη τὴν δίαιταν. παρακαλέσασ δὲ ὁ Παρμένων μάρτυρασ ἀπεῖπεν τῷ Ἀριστοκλεῖ μὴ ἀποφαίνεσθαι παρὰ τὰσ συνθήκασ καθ’ αὑτοῦ ἄνευ τῶν συνδιαιτητῶν. καὶ ὧν ἐναντίον ἀπεῖπεν, ἀκούσατε τῆσ μαρτυρίασ. Μαρτυρία μετὰ ταῦτα τοίνυν τῷ Παρμένοντι συνέβη συμφορὰ δεινή, ὦ ἄνδρεσ δικασταί. οἰκοῦντοσ γὰρ αὐτοῦ ἐν Ὀφρυνείῳ διὰ τὴν οἴκοθεν φυγήν, ὅτε ὁ σεισμὸσ ἐγένετο ὁ περὶ Χερρόνησον, συμπεσούσησ αὐτῷ τῆσ οἰκίασ ἀπώλοντο ἡ γυνὴ καὶ οἱ παῖδεσ. καὶ ὁ μὲν πυθόμενοσ τὴν συμφορὰν ᾤχετο ἐνθένδε ἀποπλέων·

ὁ δὲ Ἀριστοκλῆσ, διαμαρτυραμένου τοῦ ἀνθρώπου ἐναντίον μαρτύρων μὴ ἀποφαίνεσθαι καθ’ αὑτοῦ ἄνευ τῶν συνδιαιτητῶν, ἀποδημήσαντοσ τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὴν συμφορὰν ἐρήμην κατ’ αὐτοῦ ἀπεφήνατο τὴν δίαιταν. καὶ ἐγὼ μὲν καὶ ὁ Φώκριτοσ ἐν ταῖσ αὐταῖσ συνθήκαισ γεγραμμένοι, ὅτι ἠμφεσβήτησεν οὗτοσ μὴ εἶναι ἡμᾶσ διαιτητὰσ αὑτῷ, ἐφύγομεν τὸ διαιτῆσαι·

ὁ δὲ οὐ μόνον ἀμφισβητηθείσ, ἀλλὰ καὶ ἀπορρηθὲν αὐτῷ, οὐδὲν ἧττον τὴν ἀπόφασιν ἐποιήσατο. ὃ οὔτε ὑμῶν οὔτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ὑπομείναι ἂν ποιῆσαι οὐδείσ. ἃ μὲν οὖν περὶ τὴν ἀφάνισιν τῶν συνθηκῶν καὶ περὶ τὴν γνῶσιν τῆσ διαίτησ Ἀπατουρίῳ καὶ τῷ διαιτητῇ πέπρακται, ἐάν ποτε σωθῇ ὁ ἠδικημένοσ, δίκην παρ’ αὐτῶν λήψεται·

ἐπειδὴ δ’ εἰσ τοῦτο ἐλήλυθεν Ἀπατούριοσ ἀναιδείασ, ὥστε κἀμοὶ δικάζεται, ἐπιφέρων αἰτίαν ὡσ ἀνεδεξάμην ἐκτείσειν, εἴ τι καταγνωσθείη τοῦ Παρμένοντοσ, καί φησιν ἐγγραφῆναι εἰσ τὰσ συνθήκασ ἐμὲ ἐγγυητήν, ὥσπερ προσήκει τοιαύτην αἰτίαν ἀπολύσασθαι, πρῶτον μὲν ὑμῖν μάρτυρασ παρασχήσομαι ὡσ οὐκ ἠγγυησάμην ἐγὼ τὸν Παρμένοντα, ἀλλ’ Ἄρχιπποσ Μυρρινούσιοσ, ἔπειτα πειράσομαι καὶ ἐκ τεκμηρίων τὴν ἀπολογίαν ποιήσασθαι, ὦ ἄνδρεσ δικασταί. πρῶτον μὲν οὖν τὸν χρόνον ἐμαυτῷ ἡγοῦμαι μάρτυρα εἶναι τοῦ μὴ ἀληθὲσ τὸ ἔγκλημα εἶναι.

ἡ μὲν γὰρ ἐπιτροπὴ τούτῳ πρὸσ τὸν Παρμένοντα τρίτον ἔτοσ γέγονεν καὶ ἡ γνῶσισ τοῦ Ἀριστοκλέουσ· αἱ δὲ λήξεισ τοῖσ ἐμπόροισ τῶν δικῶν ἔμμηνοί εἰσιν ἀπὸ τοῦ βοηδρομιῶνοσ μέχρι τοῦ μουνιχιῶνοσ, ἵνα παραχρῆμα τῶν δικαίων τυχόντεσ ἀνάγωνται. εἰ δὴ τῇ ἀληθείᾳ ἐγγυητὴσ ἦν τοῦ Παρμένοντοσ, διὰ τί πρῶτον μὲν οὐκ εὐθὺσ τῆσ γνώσεωσ γενομένησ ἐπράττετο τὴν ἐγγύην; οὐ γὰρ δὴ τοῦτό γ’ αὐτῷ ἔνι εἰπεῖν, ὡσ διὰ τὴν πρὸσ ἐμὲ φιλίαν ὤκνει μοι ἀπεχθέσθαι.

αὐτὸσ γὰρ εἰσεπέπρακτο ὑπ’ ἐμοῦ πρὸσ ἔχθραν τὰσ χιλίασ δραχμὰσ τὰσ τοῦ Παρμένοντοσ, καὶ ὅτ’ ἐξώρμιζε τὴν ναῦν ἐπιβουλεύων ἀποδρᾶναι καὶ ἀποστερῆσαι τὸ ἐπὶ τὴν τράπεζαν χρέωσ, ἐκωλύθη ὑπ’ ἐμοῦ. ὥστε εἰ ἦν ἠγγυημένοσ ἐγὼ τὸν Παρμένοντα, οὐκ ἂν τρίτῳ ἔτει ὕστερον, ἀλλ’ εὐθὺσ τότε εἰσέπραττεν ἄν με τὴν ἐγγύην. ἀλλὰ νὴ Δία εὐπόρωσ διέκειτο, ὥστ’ ἐνεδέχετο αὐτῷ καὶ ὕστερον ἐπ’ ἐμὲ ἐλθεῖν, τότε δ’ ἀσχόλωσ εἶχεν περὶ ἀναγωγὴν ὤν.

ἀλλὰ δι’ ἀπορίαν ἐξειστήκει τῶν ἑαυτοῦ καὶ τὴν ναῦν ἐπεπράκει. εἰ δ’ ἄρα ἐμποδών τι αὐτῷ ἐγένετο τοῦ μὴ εὐθὺσ τότε δικάσασθαι, διὰ τί πέρυσιν ἐπιδημῶν, μὴ ὅτι δικάσασθαι, ἀλλ’ οὐδ’ ἐγκαλέσαι μοι ἐτόλμησεν; καίτοι προσῆκεν, εἰ ὁ μὲν Παρμένων ὠφλήκει αὐτῷ τὴν δίκην, ἐγὼ δὲ ἐγγυητὴσ ἦν, προσελθεῖν αὐτόν μοι ἔχοντα μάρτυρασ καὶ ἀπαιτῆσαι τὴν ἐγγύην, εἰ μὴ προπέρυσιν, ἐν τῷ ἐξελθόντι ἐνιαυτῷ· καὶ εἰ μὲν αὐτῷ ἀπεδίδουν, κομίσασθαι, εἰ δὲ μή, δικάζεσθαι. τῶν γὰρ τοιούτων ἐγκλημάτων πρότερον τὰσ ἀπαιτήσεισ ποιοῦνται ἅπαντεσ ἢ δικάζονται.

οὐκ ἔστιν τοίνυν ὅστισ μαρτυρήσει παραγενέσθαι, ὅπου οὗτοσ ἢ πέρυσιν ἢ προπέρυσιν ἐδικάσατό μοι ἢ λόγον ὁντινοῦν ἐποιήσατο πρὸσ ἐμὲ περὶ ὧν νυνί μοι δικάζεται. ὅτι δ’ ἐπεδήμει πέρυσιν, ὅτε αἱ δίκαι ἦσαν, λαβέ μοι τὴν μαρτυρίαν. Μαρτυρία λαβὲ δή μοι καὶ τὸν νόμον, ὃσ κελεύει τὰσ ἐγγύασ ἐπετείουσ εἶναι. καὶ οὐκ ἰσχυρίζομαι τῷ νόμῳ, ὡσ οὐ δεῖ με δίκην δοῦναι εἰ ἠγγυησάμην, ἀλλὰ μάρτυρά μοί φημι τὸν νόμον εἶναι τοῦ μὴ ἐγγυήσασθαι καὶ αὐτὸν τοῦτον·

ἐδεδίκαστο γὰρ ἄν μοι τῆσ ἐγγύησ ἐν τῷ χρόνῳ τῷ ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένῳ. Νόμοσ γενέσθω τοίνυν καὶ τοῦτο ὑμῖν τεκμήριον τοῦ ψεύδεσθαι Ἀπατούριον· εἰ γὰρ ἠγγυησάμην ἐγὼ τούτῳ τὸν Παρμένοντα, οὐκ ἔστιν ὅπωσ τούτῳ μὲν ὑπὲρ ἐκείνου ἀπηχθόμην, πρόνοιαν ποιούμενοσ ὅπωσ μὴ ἀπολεῖ ἃ δι’ ἐμοῦ τούτῳ συνέβαλεν, αὐτὸσ δ’ ἐμαυτὸν περιεῖδον ἂν ὑπ’ ἐκείνου πρὸσ τοῦτον ἐν ἐγγύῃ καταλειπόμενον.

τίνα γὰρ ἐλπίδα ἔσχον τοῦτον ἀποσχήσεσθαί μου, ὃν αὐτὸσ ἠναγκάκειν ἐκείνῳ τὰ δίκαια ποιῆσαι; καὶ τὴν ἐγγύην αὐτὸν εἰσπράξασ τὴν πρὸσ τὴν τράπεζαν πρὸσ ἀπέχθειαν, τί προσεδόκων ὑπὸ τούτου αὐτὸσ πείσεσθαι; ἄξιον τοίνυν καὶ τοῦτ’ ἐνθυμηθῆναι, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ὅτι οὐκ ἄν ποτε ἔξαρνοσ ἐγενόμην, εἰ ἠγγυήμην·

πολὺ γὰρ ὁ λόγοσ ἦν μοι ἰσχυρότεροσ ὁμολογοῦντι τὴν ἐγγύην ἐπὶ τὰσ συνθήκασ ἰέναι, καθ’ ἃσ ἡ ἐπιτροπὴ ἐγένετο. ὅτι μὲν γὰρ τρισὶν ἐπετράπη διαιτηταῖσ, μεμαρτύρηται ὑμῖν· ὁπότε δὲ μὴ ἔγνωσται ὑπὸ τῶν τριῶν, τί βουλόμενοσ ἠρνούμην ἂν τὴν ἐγγύην; μὴ γὰρ γενομένησ τῆσ γνώσεωσ κατὰ τὰσ συνθήκασ, οὐδ’ ἂν ἐγὼ τῆσ ἐγγύησ ὑπόδικοσ ἦν. ὥστε οὐκ ἄν ποτε, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, παραλιπὼν τὴν οὖσάν μοι ἀπολογίαν, εἰ ἠγγυησάμην, ἐπὶ τὸ ἀρνεῖσθαι ἦλθον. ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτο μεμαρτύρηται ὑμῖν, ὅτι ἐπειδὴ ἠφανίσθησαν αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τούτων, ἐζήτουν ἑτέρασ γράφεσθαι οὗτοσ καὶ ὁ Παρμένων, ὡσ ἀκύρων ὄντων αὐτοῖσ τῶν πρότερον ὡμολογημένων.

καίτοι ὁπότε περὶ τῆσ μελλούσησ γνώσεωσ γενήσεσθαι ἑτέρασ ἐνεχείρουν συνθήκασ γράφεσθαι, ἐπειδὴ αἱ ὑπάρχουσαι ἀπώλοντο, πῶσ ἐνῆν μὴ γραφεισῶν συνθηκῶν ἑτέρων ἢ δίαιταν γενέσθαι ἢ ἐγγύην; περὶ αὐτοῦ γὰρ τούτου διενεχθέντεσ οὐκ ἔγραψαν ἕτερα γράμματα, ὁ μὲν ἀξιῶν ἕνα διαιτητὴν αὑτῷ εἶναι, ὁ δὲ τρεῖσ. ὁπότε δὲ αἱ μὲν ἐξ ἀρχῆσ συνθῆκαι ἠφανίσθησαν, καθ’ ἃσ ἐμέ φησιν γενέσθαι ἐγγυητήν, ἕτεραι δὲ μὴ ἐγράφησαν, πῶσ ὀρθῶσ ἂν ἐμοὶ δικάζοιτο, καθ’ οὗ μὴ ἔχει παρασχέσθαι συνθήκασ; ἀλλὰ μὴν καὶ ὡσ ἀπηγόρευεν ὁ Παρμένων τῷ Ἀριστοκλεῖ καθ’ αὑτοῦ μὴ γιγνώσκειν ἄνευ τῶν συνδιαιτητῶν, μεμαρτύρηται ὑμῖν.

ὅταν δὴ ὁ αὐτὸσ ἠφανικὼσ φαίνηται τὰ γράμματα καθ’ ἃ ἔδει τὴν δίαιταν γενέσθαι, καὶ ἄνευ τῶν συνδιαιτητῶν παρὰ τὴν ἀπόρρησιν φῇ δεδιῃτηκέναι, πῶσ ἂν τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ πιστεύσαντεσ δικαίωσ ἐμὲ ἀπολέσαιτε; σκέψασθε γὰρ τοῦτο, ὦ ἄνδρεσ δικασταί·

εἶθ’ ὅτι ἀπεῖπεν αὐτῷ ἄνευ τῶν συνδιαιτητῶν καθ’ αὑτοῦ μὴ ἀποφαίνεσθαι, καὶ ὅτι ἀπολομένησ αὑτῷ τῆσ γυναικὸσ καὶ τῶν παίδων ὑπὸ τοῦ σεισμοῦ καὶ ἐπὶ τηλικαύτην συμφορὰν ἀπάραντοσ οἴκαδε, ὁ τὰσ συνθήκασ ἠφανικὼσ ἐρήμην αὑτοῦ ἐν τῇ ἀποδημίᾳ κατέγνω τὴν δίαιταν, ἔστιν ὅστισ ἂν ὑμῶν ταῦτα τοῦ Παρμένοντοσ ἀπολογουμένου τὴν οὕτω παρανόμωσ γνωσθεῖσαν δίαιταν κυρίαν ἔγνω εἶναι;

μὴ γὰρ ὅτι ἀμφισβητουμένων ἁπάντων, ἀλλ’ εἰ ἦσαν μὲν αἱ συνθῆκαι, ὡμολογεῖτο δὲ εἷσ εἶναι ὁ διαιτητὴσ Ἀριστοκλῆσ, μὴ ἀπεῖπεν δὲ ὁ Παρμένων αὐτῷ καθ’ αὑτοῦ μὴ διαιτᾶν, ἀλλὰ συνέβη πρὶν τὴν ἀπόφασιν γενέσθαι τῆσ διαίτησ ἡ συμφορὰ τῷ ἀνθρώπῳ, τίσ οὕτωσ ὠμόσ ἐστιν ἀντίδικοσ ἢ διαιτητὴσ ὃσ οὐκ ἂν ἀνεβάλετο εἰσ τὸ ἐπιδημῆσαι τὸν ἄνθρωπον;

εἰ δὲ ὁ Παρμένων εἰσ λόγον καταστὰσ πανταχοῦ δικαιότερ’ ἂν φαίνοιτο λέγων τούτου, πῶσ ἂν ὀρθῶσ ἐμοῦ καταγιγνώσκοιτε, ᾧ τὸ παράπαν πρὸσ τὸν ἄνθρωπον τουτονὶ μηδὲν συμβόλαιόν ἐστιν; ὅτι μὲν οὖν ἐγὼ μὲν ὀρθῶσ τὴν παραγραφὴν πεποίημαι, Ἀπατούριοσ δὲ τὰ ψευδῆ ἐγκέκληκε καὶ παρὰ τοὺσ νόμουσ τὴν λῆξιν πεποίηται, ἐκ πολλῶν οἶμαι ἐπιδεδεῖχθαι τοῦτο ὑμῖν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί·

τὸ δὲ κεφάλαιον, πρὸσ ἐμὲ οὐδ’ ἐπιχειρήσει λέγειν Ἀπατούριοσ ὡσ συνθῆκαί τινεσ αὐτῷ εἰσίν. ὅταν δὲ λέγῃ ψευδόμενοσ, ὡσ ἐν ταῖσ πρὸσ τὸν Παρμένοντα συνθήκαισ ἐνεγράφην ἐγγυητήσ, ἀπαιτεῖτε αὐτὸν τὰσ συνθήκασ, καὶ ἐνταῦθα αὐτῷ ἀπαντᾶτε, ὅτι πάντεσ ἄνθρωποι, ὅταν πρὸσ ἀλλήλουσ ποιῶνται συγγραφάσ, τούτου ἕνεκα σημηνάμενοι τίθενται παρ’ οἷσ ἂν πιστεύσωσιν, ἵνα, ἐάν τι ἀντιλέγωσιν, ᾖ αὐτοῖσ ἐπανελθοῦσιν ἐπὶ τὰ γράμματα, ἐντεῦθεν τὸν ἔλεγχον ποιήσασθαι περὶ τοῦ ἀμφισβητουμένου. ὅταν δ’ ἀφανίσασ τισ τἀκριβὲσ λόγῳ ἐξαπατᾶν πειρᾶται, πῶσ ἂν δικαίωσ πιστεύοιτε;

ἀλλὰ νὴ Δία τὸ ῥᾷστον τοῖσ ἀδικεῖν καὶ συκοφαντεῖν προῃρημένοισ μαρτυρήσει τισ αὐτῷ κατ’ ἐμοῦ.

ἐὰν οὖν ἐπισκήψωμαι αὐτῷ, πόθεν τὴν ἀπόδειξιν ποιήσεται τοῦ ἀληθῆ μαρτυρεῖν; ἐκ τῶν συνθηκῶν; τοῦτο τοίνυν μὴ ἀναβαλλέσθω, ἀλλ’ ἤδη φερέτω ὁ ἔχων τὰσ συνθήκασ. εἰ δ’ ἀπολωλέναι φησίν, πόθεν λάβω ἐγὼ τὸν ἔλεγχον καταψευδομαρτυρηθείσ; εἰ μὲν γὰρ παρ’ ἐμοὶ ἐτέθη τὸ γραμματεῖον, ἐνῆν αἰτιάσασθαι Ἀπατουρίῳ, ὡσ ἐγὼ διὰ τὴν ἐγγύην ἠφάνικα τὰσ συνθήκασ· εἰ δὲ παρὰ τῷ Ἀριστοκλεῖ, διὰ τί, εἴπερ ἄνευ τῆσ τούτου γνώμησ ἀπολώλασιν αἱ συνθῆκαι, τῷ μὲν λαβόντι αὐτὰσ καὶ οὐ παρέχοντι οὐ δικάζεται, ἐμοὶ δ’ ἐγκαλεῖ, μάρτυρα παρεχόμενοσ κατ’ ἐμοῦ τὸν ἠφανικότα τὰσ συνθήκασ, ᾧ προσῆκεν αὐτὸν ὀργίζεσθαι, εἴπερ μὴ κοινῇ μετὰ τούτου ἐκακοτέχνει;

εἴρηταί μοι τὰ δίκαια, ὅσα ἐδυνάμην.

ὑμεῖσ οὖν κατὰ τοὺσ νόμουσ γιγνώσκετε τὰ δίκαια.

SEARCH

MENU NAVIGATION