Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 132

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 132)

υκαι. καὶ τὸν ὕκην Καλλίμαχοσ ἐν ἐπιγράμμασιν ἱερὸν ἰχθὺν καλεῖ διὰ τούτων θεὸσ δὲ οἱ ἱερὸσ ὕκησ. Νουμήνιοσ δ’ ἐν Ἁλιευτικῷ · ἢ σπάρον ἢ ὕκασ ἀγεληίδασ ἢ ἐπὶ φάγρον πέτρῃ ἀλωόμενον. Τίμαιοσ δ’ ἐν τῇ ιγ’ τῶν ἱστοριῶν περὶ τοῦ Σικελικοῦ πολιχνίου λέγω δὲ τῶν Ὑκάρων διαλεγόμενοσ προσαγορευθῆναί φησι τὸ πολίχνιον διὰ τὸ τοὺσ πρώτουσ τῶν ἀνθρώπων ἐλθόντασ ἐπὶ τὸν τόπον ἰχθῦσ εὑρεῖν τοὺσ καλουμένουσ ὕκασ καὶ τούτουσ ἐγκύουσ · δι’ οὓσ οἰωνισαμένουσ Ὕκαρον ὀνομάσαι τὸ χωρίον. Ζηνόδοτοσ δέ φησι Κυρηναίουσ τὸν ὕκην ἐρυθρῖνον καλεῖν. Ἕρμιπποσ δὲ ὁ Σμυρναῖοσ ἐν τοῖσ περὶ Ἱππώνακτοσ ὕκην ἀκούει τὴν ἰουλίδα· εἶναι δ’ αὐτὴν δυσθήρατον, διὸ καὶ Φιλίταν φάναι·

οὐδ’ ὕκησ ἰχθὺσ ἔσχατοσ ἐξέφυγε.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION