Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 126

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 126)

Πλάτων δ’ ἐν Φάωνί φησι· τρίγλη δ’ οὐκ ἐθέλει νεύρων ἐπιήρανοσ εἶναι· παρθένου Ἀρτέμιδοσ γὰρ ἔφυ καὶ στύματα μισεῖ, τῇ δὲ Ἑκάτῃ ἀποδίδοται ἡ τρίγλη διὰ τὴν τῆσ ὀνομασίασ κοινότητα· τριοδῖτισ γὰρ καὶ τρίγληνοσ, καὶ ταῖσ τριακάσι δ’ αὐτῇ τὰ δεῖπνα φέρουσι. κατὰ τὸ παραπλήσιον δ’ οἰκειοῦσιν Ἀπόλλωνι μὲν κίθαρον, Ἑρμῇ δὲ βόακα, Διονύσῳ δὲ κιττὸν καὶ ’ Ἀφροδίτῃ φαλαρίδα, ὡσ Ἀριστοφάνησ ἐν Ὄρνισι, κατὰ συνέμφασιν τοῦ φαλλοῦ. καὶ τὴν νῆτταν δὲ καλουμένην Ποσειδῶνί τινεσ οἰκειοῦσι. καὶ τὸν θαλάττιον γόνον, ὃν ἡμεῖσ μὲν ἀφύην, ἄλλοι δὲ ἀφρῖτιν ὀνομάζουσιν, οἱ δὲ ἀφρὸν προσφιλέστατον δ’ εἶναι καὶ τοῦτον Ἀφροδίτῃ διὰ τὸ καὶ αὐτὴν ἐξ ἀφροῦ γεννηθῆναι. Ἀπολλόδωροσ δ’ ἐν τοῖσ περὶ θεῶν τῇ Ἑκάτῃ φησὶ θύεσθαι τρίγλην διὰ τὴν τοῦ ὀνόματοσ οἰκειότητα· τρίμορφοσ γὰρ ἡ θεόσ, Μελάνθιοσ δ’ ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Ἐλευσῖνι μυστηρίων καὶ τρίγλην καὶ μαινίδα, ὅτι καὶ θαλάττιοσ ἡ Ἑκάτη. Ἡγήσανδροσ δὲ ὁ Δελφὸσ τρίγλην παραφέρεσθαι ἐν τοῖσ Ἀρτεμισίοισ διὰ τὸ δοκεῖν τοὺσ θαλασσίουσ λαγὼσ θανασίμουσ ὄντασ θηρεύειν ἐπιμελῶσ καὶ καταναλίσκειν.

διόπερ ὡσ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦτο ποιοῦσα τῇ κυνηγετικῇ θεῷ ἡ κυνηγέτισ ἀνάκειται. γενεᾶτιν δὲ ἔφη τὴν τρίγλην Σώφρων, ἐπεὶ αἱ τὸ γένειον ἔχουσαι ἡδίονέσ εἰσι μᾶλλον τῶν ἄλλων. Ἀθήνησι δὲ καὶ τόποσ τισ Τρίγλα καλεῖται, καὶ αὐτόθι ἐστὶν ἀνάθημα τῇ Ἑκάτῃ Τριγλανθίνῃ.

διὸ καὶ Χαρικλείδησ ἐν Ἁλύσει φησί δέσποιν’ Ἑκάτη τριοδῖτι, τρίμορφε, τριπρόσωπε, τρίγλαισ κηλευμένα.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION