Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 125

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 125)

τρίγλῃ, κίχλη διὰ τοῦ η. τὰ γὰρ εἰσ λα λήγοντα θηλυκὰ ἕτερον αἰτεῖ λάβδα, Σκύλλα, Τελέσιλλα· ὅσα δ’ ἐπιπλοκὴν ἔχει τοῦ γ εἰσ γ λήγει, τρώγλη, αἴγλη, ζεύγλη. τὴν δὲ τρίγλην φησὶν Ἀριστοτέλησ τρὶσ τίκτειν τοῦ ἔτουσ ἐν πέμπτῳ μορίων, τεκμαίρεσθαι λέγων τοὺσ ἁλιεῖσ τοῦτο ἐκ τοῦ γόνου τρὶσ φαινομένου περί τινασ τόπουσ, μήποτ’ οὖν ἐντεῦθέν ἐστι καὶ τὸ τῆσ ὀνομασίασ, ὡσ ἀμίαι ὅτι οὐ κατὰ μίαν φέρονται, ἀλλ’ ἀγεληδόν, σκάροσ δὲ ἀπὸ τοῦ σκαίρειν καὶ καρίσ, ἀφύαι δ’ ὡσ ἂν ἀφυεῖσ οὖσαι, τουτέστιν δυσφυεῖσ· θύω, θύννοσ ὁ ὁρμητικόσ, διὰ τὸ κατὰ τὴν τοῦ κυνὸσ ἐπιτολὴν ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ οἴστρου ἐξελαύνεσθαι. ἐστὶ δὲ καρχαρόδουσ, συναγελαστική, παντόστικτοσ, ἔτι δὲ σαρκοφάγοσ, τὸ δὲ τρίτον τεκοῦσα ἄγονόσ ἐστι·

γίνεται γάρ τινα σκωλήκια αὐτῇ ἐν τῇ ὑστέρᾳ ἃ τὸν γόνον τὸν γινόμενον κατεσθίει. ἀπὸ δὲ τοῦ συμβεβηκότοσ Ἐπίχαρμοσ ὀνομάζει αὐτὰσ κυφὰσ ἐν Ἥβασ γάμῳ διὰ τούτων ἆγε δὴ τρίγλασ τε κυφὰσ κἀχαρίστουσ βαιόνασ. Σώφρων δ’ ἐν τοῖσ ἀνδρείοισ τριγόλασ τινὰσ ἐν τούτοισ ὀνομάζει· καὶ τριγόλαν τὸν εὐδιαῖον. ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ Παιδικὰ ποιφυξεῖσ φησί·

"τρίγλασ μὲν γένηον, τριγόλα δ’ ὀπισθίδια. κἀν τοῖσ γυναικείοισ δὲ ἔφη· "τρίγλαν γενεᾶτιν. Διοκλῆσ δ’ ἐν τοῖσ πρὸσ Πλείσταρχον σκληρόσαρκον εἶναί φησι τὴν τρίγλαν. Σπεύσιπποσ δ’ ἐμφερῆ φησιν εἶναι κόκκυγα, χελιδόνα, τρίγλαν. "τρίγλασ μὲν γένηον, ὁ τριγόλα δ’ ὀπισθίδια.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION