Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 117

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 117)

σάργοι. "οὗτοι, ὥσ φησιν Ἱκέσιοσ, στύφουσι μᾶλλον καὶ τῶν μελανούρων εἰσὶ τροφιμώτεροι. Νουμήνιοσ δ’ ἐν Ἁλιευτικῷ πανοῦργον εἶναί φησι περὶ τὰσ θήρασ τὸν σαργόν κόσσυφον ἢ κίχλασ ἁλιειδέασ, ἄλλοτε δ’ ἄλλῃ σαργὸν ἐπικέλσοντα, ὁ λινοπληγέστατον ἰχθύν. Ἀριστοτέλησ δὲ ἐν πέμπτῳ μορίων τίκτειν αὐτόν φησιν δίσ, ἐάροσ, εἶτα μετοπώρου. Ἐπίχαρμοσ δὲ ἐν Ἥβασ γάμῳ · αἰ δὲ λῇσ, σαργοί τε χαλκίδεσ τε καὶ τοὶ πόντιοι. . · ὡσ διαφόρουσ δὲ τοὺσ σαργίνουσ ἐν τοῖσδε καταλέγει·

ἦν δὲ σαργῖνοί τε μελάνουροί τε καὶ τὸ φίνταται ταινίαι λεπταὶ μέν, ἁδῆαι δέ. ὁμοίωσ δὲ καὶ Δωρίων ἐν τῷ περὶ ἰχθύων φησὶ σαργίνουσ διὰ τοῦτ’ αὐτοὺσ καλῶν καὶ χαλκίδασ. ὁ δὲ σοφὸσ Ἀρχέστρατόσ φησιν ἡνίκα δ’ ἂν δύνοντοσ ἐν οὐρανῷ ’ Ὠρίωνοσ μήτηρ οἰνοφόρου βότρυοσ χαίτην ἀποβάλλῃ, τῆμοσ ἔχειν ὀπτὸν σαργὸν τυρῷ κατάπαστον, εὐμεγέθη, θερμόν, δριμεῖ δεδαιγμένον ὄξει· σκληρὸσ γὰρ φύσει ἐστίν. ἅπαντα δέ μοι θεράπευε τὸν στερεὸν τοιῷδε τρόπῳ μεμνημένοσ ἰχθύν. τὸν δ’ ἀγαθὸν μαλακόν τε φύσει καὶ πίονα σάρκα ἁλσὶ μόνον λεπτοῖσι πάσασ καὶ ἐλαίῳ ἀλείψασ· τὴν ἀρετὴν γάρ ἔχει τῆσ τέρψιοσ αὐτὸσ ἐν αὑτῷ.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION