Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 100

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 100)

πουλύπουσ. πουλύποδοσ. οὕτωσ φασὶν οἱ Ἀττικοί ὡσ καὶ Ὅμηροσ· ὡσ δ’ ὅτε πουλύποδοσ θαλάμησ ἐξελκομένοιο ἀνάλογον παρὰ τὸ ποὺσ γάρ γέγονεν. τὴν δὲ αἰτιατικὴν πουλύπουν φασίν, ὡσ Ἀλκίνουν καὶ Οἰδίπουν. καὶ τρίπουν δὲ λέβητα Αἰσχύλον εἰρηκέναι ἐν Ἀθάμαντι ἀπὸ ἁπλοῦ τοῦ ποὺσ ὡσ νοῦσ. τὸ δὲ πώλυπον λέγειν Αἰολικὸν· Ἀττικοὶ γὰρ πουλύπουν λέγουσιν. Ἀριστοφάνησ Δαιδάλῳ· καὶ ταῦτ’ ἔχοντα πουλύπουσ καὶ σηπίασ. καὶ πάλιν τὸν πουλύπουν μοι ἔθηκε. καὶ πάλιν πληγαὶ λέγονται πουλύπου πιλουμένου. Ἀλκαῖοσ Ἀδελφαῖσ μοιχευομέναισ· ἠλίθιον εἶναι νοῦν τε πουλύποδοσ ἔχειν. Ἀμειψίασ Κατεσθίοντι· δεῖ μέν, ὡσ ἐοίκε, πολλῶν πουλύπων. Πλάτων Παιδίῳ, ὥσπερ τοὺσ πουλύποδασ πρώτιστα σέ.

Ἀλκαῖοσ· ἔδω δ’ ἐμαυτὸν ὡσ πουλύπουσ. οἱ δὲ πουλύποδα προφέρονται ἀνάλογον τῷ ποὺσ ποδὸσ ποδὶ πόδα. Εὔπολισ Δήμοισ· ἀνὴρ πολίτησ πουλύπουσ ἐσ τοὺσ τρόπουσ.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION