Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 99

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 99)

ὄνοσ· καὶ ὀνίσκοσ. ὄνοσ, φησὶν Ἀριστοτέλησ ἐν τῷ περὶ ζωικῶν, ἔχει στόμα ἀνερρωγὸσ ὁμοίωσ τοῖσ γαλεοῖσ· καὶ οὐ συναγελαστικόσ. καὶ μόνοσ οὗτοσ ἰχθύων τὴν καρδίαν ἐν τῇ κοιλίᾳ ἔχει καὶ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ λίθουσ ἐμφερεῖσ μύλαισ. φωλεύει τε μόνοσ ἐν ταῖσ ὑπὸ κύνα θερμοτάταισ ἡμέραισ, τῶν ἄλλων ταῖσ χειμεριωτάταισ φωλευόντων. μνημονεύει δ’ αὐτῶν Ἐπίχαρμοσ ἐν Ἥβασ γάμῳ· μεγαλοχάσμονάσ τε χάννασ κἠκτραπελογάστορασ ὄνουσ. διαφέρει δ’ ὄνοσ ὀνίσκου, ὥσ φησι Δωρίων ἐν τῷ περὶ ἰχθύων γράφων οὕτωσ · "ὄνοσ, ὃν καλοῦσί τινεσ γάδον· "γαλλερίασ, ὃν καλοῦσί τινεσ ὀνίσκον τε καὶ μάξεινον. "οἱ μὲν βάκχον, φησί, καλοῦσιν, οἱ δὲ γελαρίην, οἱ δὲ ὀνίσκον. Ἀρχέστρατοσ δέ φησι· τὸν δ’ ὄνον Ἀνθηδών, ὁ τὸν καλλαρίαν καλέουσιν, ἐκτρέφει εὐμεγέθη, σομφὴν δ’ ἄρ’ ἔχει τινὰ σάρκα κἄλλωσ οὐχ ἡδεῖαν ἔμοιγ’, ἄλλοι δὲ λίην νιν αἰνοῦσιν·

χαίρει γὰρ ὁ μὲν τούτοισ, ὁ δ’ ἐκείνοισ.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION