Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 63

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 63)

θύννοσ. τοῦτόν φησιν Ἀριστοτέλησ εἰσπλεῖν εἰσ τὸν Πόντον ἐχόμενον τῆσ γῆσ· ἐν τῷ δεξιῷ ὀφθαλμῷ βλέπειν, τῷ γὰρ εὐωνύμῳ ἀμβλυωπεῖν. ἔχει δ’ ὑπὸ τὰ πτερύγια τὸν λεγόμενον οἶστρον. χαίρει δὲ ἀλέᾳ· διὸ καὶ πρὸσ τὴν ἄμμον πρόσεισι. γίνεται δὲ ἐδώδιμοσ ὅταν τοῦ οἴστρου παύσηται, μίσγεται δὲ μετὰ τὴν φωλείαν, ὥσ φησι Θεόφραστοσ, καὶ ἑώσ μὲν ἂν ἔχῃ μικρὰ τὰ κυήματα, δυσάλωτοσ, ὅταν δὲ μείζω γένηται, διὰ τὸν οἴστρου ἁλίσκεται. φωλεύει δὲ ὁ θύννοσ καίτοι πολυαίματοσ ὤν.

Ἀρχέστρατοσ δέ φησιν ἀμφὶ δὲ τὴν ἱεράν τε καὶ εὐρύχορον Σάμον ὄψῃ θύννον ἁλισκόμενον σπουδῇ μέγαν, ὃν καλέουσιν ὄρκυν, ἄλλοτε δ’ αὖ κῆτοσ. τούτου δὲ θέρευσ χρὴ ὀψωνεῖν ἃ πρέπει ταχέωσ καὶ μὴ περὶ τιμῆσ ἐστὶ δὲ γενναῖοσ Βυζαντίῳ ἔν τε Καρύστῳ· ἐν Σικελῶν δὲ κλυτῇ νήσῳ Κεφαλοιδὶσ ἀμείνουσ πολλῷ τῶνδε τρέφει θύννουσ καὶ Τυνδαρὶσ ἀκτή.

ὥστ’ αὐτοὺσ ἡμεῖσ θηρεύομεν ὄντασ ἀώρουσ.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION