Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 39

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 39)

ὁ δὲ παρὰ Διφίλῳ ἐν τῷ Ζωγράφῳ καὶ πρὸσ οὓσ ἐκμισθοῦν αὑτὸν δεῖ διδάσκει λέγων οὕτωσ· οὐ μὴ παραλάβω σ1’ οὐδαμοῦ, Δράκων, ἐγὼ ἐπ’ ἔργον, οὗ μὴ διατελεῖσ τὴν ἡμέραν τραπεζοποιῶν ἐν ἀγαθοῖσ πολλοῖσ χύδην, οὐ γὰρ βαδίζω πρότερον ἂν μὴ δοκιμάσω τίσ. ἐσθ’ ὁ θύων ἢ πόθεν συνίσταται τὸ δεῖπνον ἢ κέκληκεν ἀνθρώπουσ τίνασ. ἔστιν δ’ ἁπάντων τῶν γενῶν μοι διαγραφή, εἰσ ποῖα μισθοῦν ἢ φυλάττεσθαί με δεῖ. οἱο͂ν τὸ κατὰ τοὐμπόριον, εἰ βούλει, γένοσ. ναύκληροσ ἀποθύει τισ εὐχήν, ἀποβαλὼν τὸν ἱστὸν ἢ πηδάλια συντρίψασ νεώσ, ἢ φορτί’ ἐξέρριψ’ ὑπέραντλοσ γενόμενοσ· ἀφῆκα τὸν τοιοῦτον οὐδὲν ἡδέωσ ποιεῖ γὰρ οὗτοσ, ἀλλ’ ὅσον νόμου χάριν ὁμοῦ δὲ τοῖσ σπονδαῖσι διαλογίζεται τοῖσ συμπλέουσιν ὁπόσον ἐπιβάλλει μέροσ τιθείσ, τὰ θ’ αὑτοῦ σπλάγχν’ ἕκαστοσ ἐσθίει. ἀλλ’ ἕτεροσ εἰσπέπλευκεν ἐκ Βυζαντίου τριταῖοσ, ἀπαθήσ, εὐπορηκώσ, περιχαρὴσ εἰσ δέκ’ ἐπὶ τῇ μνᾷ γεγονέναι καὶ δώδεκα, λαλῶν τὰ ναῦλα καὶ τὰ δάνει’ ἐρυγγάνων, ἀφροδίσι’ ὑπὸ κόλλοψι μαστροποῖσ ποιῶν, ὑπὸ τοῦτον ὑπέμυξ’ εὐθὺσ ἐκβεβηκότα, τὴν δεξιὰν ἐνέβαλον, ἐμνήσθην Διὸσ σωτῆροσ, ἐμπέπηγα τῷ διακονεῖν.

τοιοῦτοσ ὁ τρόποσ, μειράκιον ἐρῶν πάλιν τὰ πατρῷα βρύκει καὶ σπαθᾷ; πορεύομαι, ἀπὸ συμβολῶν συνάγοντα, νὴ Δί’, ἕτερά που ἐνέβαλεν εἰσ τὸν κέραμον ἐνευρημένα τὰ κράσπεδ’ ἀποθλιβέντα καὶ κεκραγότα·

"ὀψάριον ἀγοραῖον ποιεῖν τίσ βούλεται; ἐῶ βοᾶν πληγὰσ γὰρ ἔτι προσλαμβάνειν ἐλθόντα καὶ τὴν νύχθ’ ὅλην διακονεῖν. "ἀμίδα μοι ἔνεγκε πρῶτον" φησίν. "ὄξοσ ἡ φακῆ οὐκ εἶχε.

πάλιν ᾔτησασ· φησίν. ἕτερα μυρία τοιαῦτα καταλέξαιμ’ ἄν. οὗ δὲ νῦν σ1’ ἄγω, πορνεῖόν ἐστιν, πολυτελῶσ Ἀδώνια ἄγουσ1’ ἑταίρα μεθ’ ἑτέρων πορνῶν χύδην σαυτὸν ἀποσάξεισ τόν τε κόλπον ἀποτρέχων.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION