Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 32

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 32)

ὡσ ἵμερόσ μ’ ὑπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι μολόντι τοὔψον ὡσ ἐσκεύασα. νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, ἡδὺ γ’ ἔστ’ εὐημερεῖν ἐν ἅπασιν ἰχθὺσ ἁπαλὸσ οἱο͂σ γέγονέ μοι, οἱο͂ν παρατέθεικ’, οὐ πεφαρμακευμένον τυροῖσιν οὐδ’ ἄνωθεν ἐξηνθισμένον, ἀλλ’ οἱο͂σ ἦν ζῶν κὠπτὸσ ὢν τοιοῦτοσ ἦν. οὕτωσ ἁπαλὸν ἔδωκα καὶ πρᾷον τὸ πῦρ ὀπτῶν τὸν ἰχθύν, οὐδὲ πιστευθήσομαι ὅμοιον ἐγένετ’, ὄρνισ ὁπόταν ἁρπάσῃ τοῦ καταπιεῖν μεῖζόν τι· περιτρέχει κύκλῳ τηροῦσα τοῦτο, καταπιεῖν δ’ ἐσπούδακεν, ἕτεραι διώκουσιν δὲ ταύτην ταὐτὸν ἦν. τὴν ἡδονὴν ὁ πρῶτοσ αὐτῶν καταμαθὼν τῆσ λοπάδοσ ἀνεπήδησε κἄφευγεν κύκλῳ τὴν λοπάδ’ ἔχων, ἄλλοι δ’ ἐδίωκον κατὰ πόδασ, ἐξῆν ὀλολύζειν· οἱ μὲν ἡρ́πασάν τι γάρ, οἱ δ’ οὐδέν, οἱ δὲ πάντα, καίτοι παρέλαβον ἰχθῦσ ποταμίουσ ἐσθίοντασ βόρβορον.

εἰ δ’ ἔλαβον ἄρα τι σπάνιον ἢ ’κ τῆσ Ἀττικῆσ γλαυκίσκον, ὦ Ζεῦ σῶτερ, ἢ ’ξ Ἄργουσ κάπρον ἢκ τῆσ Σικυῶνοσ τῆσ φίλησ ὃν τοῖσ θεοῖσ φέρει Ποσειδὼν γόγγρον εἰσ τὸν οὐρανόν, ἅπαντεσ οἱ φαγόντεσ ἐγένοντ’ ἂν θεοί. ἀθανασίαν εὑρ́ηκα· , τοὺσ ·

ἤδη νεκροὺσ ὅταν μόνον ὀσφρανθῶσι ποιῶ ζῆν πάλιν.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION