Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 7 1:

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 7 1:)

κατὰ τὴν ἀγορὰν μὲν ὑπεστρῶσθαι στρώμαθ’ ἁλουργῆ μέχρι τῆσ ἀκάτου, δειπνεῖν δ’ ἄνδρασ βουτυροφάγουσ, αὐχμηροκόμασ μυριοπληθεῖσ· τοὺσ δὲ λέβητασ χαλκοῦσ εἶναι μείζουσ λάκκων δωδεκακλίνων αὐτὸν δὲ Κότυν περιεζῶσθαι ζωμόν τε φέρειν ἐν χοὶ χρυσῇ καὶ γευόμενον τῶν κρατήρων πρότερον μεθύειν τῶν πινόντων. αὐλεῖν δ’ αὐτοῖσ Ἀντιγενείδαν, ἀργᾶν δ’ ᾄδειν καὶ κιθαρίζειν Κηφισόδοτον τὸν Ἀχαρνῆθεν μέλπειν δ’ ᾠδαῖσ τοτὲ μὲν Σπάρτην τὴν εὐρύχορον, τοτὲ δ’ αὖ Θήβασ τὰσ ἑπταπύλουσ, τὰσ ἁρμονίασ μεταβάλλοντασ, φερνάσ τε λαβεῖν δύο μὲν ξανθῶν ἵππων ἀγέλασ αἰγῶν τ’ ἀγέλην χρυσοῦν τε σάκοσ φιάλην τε λεπαστὴν χιόνοσ τε πρόχουν κέρχνων τε χύτραν βολβῶν τε σιρὸν δωδεκάπηχυν καὶ πουλυπόδων ἑκατόμβην.

SEARCH

MENU NAVIGATION