Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 10

(아테나이오스, The Deipnosophists, book 1, chapter 10)

"οὐχ ὥσπερ Φιλόξενον τὸν Ἐρύξιδοσ· "ἐκεῖνοσ γάρ ὡσ ἐοίκεν, ἐπιμεμφόμενοσ τὴν φύσιν εἰσ τὴν ἀπόλαυσιν ηὔξατό ποτε γεράνου τὴν φάρυγγα σχεῖν ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἵππον ὅλωσ ἢ βοῦν ἢ κάμηλον ἢ ἐλέφαντα δεῖ σπουδάζειν γενέσθαι. "οὕτω γὰρ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι καὶ αἱ ἡδοναὶ πολλῷ μείζουσ καὶ σφοδρότεραι· "πρὸσ γὰρ τὰσ δυνάμεισ ποιοῦνται τὰσ ἀπολαύσεισ. Κλέαρχοσ δὲ Μελάνθιόν φησι τοῦτ’ εὔξασθαι λέγων· "Τιθωνοῦ Μελάνθιοσ ἐοίκε βουλεύσασθαι βέλτιον. "ὁ μὲν γὰρ ἀθανασίασ ἐπιθυμήσασ ἐν θαλάμῳ κρέμαται πάντων ὑπὸ γήρωσ ἐστερημένοσ τῶν ἡδέων· "Μελάνθιοσ δὲ τῶν ἀπολαύσεων ἐρῶν, ηὔξατο τῆσ μακραύχενοσ ὄρνιθοσ τὸν τράχηλον ἔχειν, ἵν’ ὅτι πλεῖστον τοῖσ ἡδέσιν ἐνδιατρίβῃ. ὁ αὐτόσ φησι Πίθυλλον τὸν Τένθην καλούμενον οὐ περιγλωττίδα μόνον ὑμενίνην φορεῖν, ἀλλὰ καὶ προσελυτροῦν τὴν γλῶσσαν πρὸσ τὰσ ἀπολαύσεισ. καὶ τέλοσ ἰχθύαν τρίβων ἀπεκάθαιρεν αὐτήν·

μόνοσ δ’ οὗτοσ τῶν ἀπολαυστικῶν καὶ δακτυλήθρασ ἔχων ἐσθίειν λέγεται τὸ ὄψον, ἵν’ ὡσ θερμότατον ὁ τρισάθλιοσ ἀναδιδῷ τῇ γλώττῃ. ἄλλοι δὲ φίλιχθυν τὸν Φιλόξενόν φασιν Ἀριστοτέλησ δὲ φιλόδειπνον ἁπλῶσ, ὃσ καὶ γράφει που ταῦτα· · "δημηγοροῦντεσ ἐν τοῖσ ὄχλοισ κατατρίβουσιν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐν τοῖσ θαύμασι, καὶ πρὸσ τοὺσ ἐκ τοῦ Φάσιδοσ ἢ Βορυσθένουσ καταπλέοντασ, ἀνεγνωκότεσ οὐδὲν πλὴν εἰ τὸ Φιλοξένου Δεῖπνον οὐχ ὅλον.

SEARCH

MENU NAVIGATION