Arrian, Indica, chapter 32

(아리아노스, Indica, chapter 32)

ὑπὲρ δὲ τοὺσ Ἰχθυοφάγουσ Ραδρώσιοι ἐσ τὸ ἄνω οἰκέουσι γῆν πονηρὴν καὶ ψαμμώδεα, ἔνθα καὶ τὰ πολλὰ κακὰ ἡ στρατιή τε Ἀλεξάνδρῳ ἔπαθε καὶ αὐτὸσ Ἀλέξανδροσ, ὥσ μοι ἤδη ἐν τῷ ἄλλῳ λόγῳ ἀπήγηται. ὡσ δὲ ἐσ τὴν Καρμανίην ἀπὸ τῶν Ἰχθυοφάγων κατῆρεν ὁ στρατόσ, ἐνθαῦτα ἵνα πρῶτον τῆσ Καρμανίησ ὡρμίσαντο, ἐπ̓ ἀγκυρέων ἐσάλευσαν, ὅτι ῥηχίη παρετέτατο ἐσ τὸ πέλαγοσ τρηχέα.

ἐνθένδε οὐκέτι ὡσαύτωσ πρὸσ ἡλίου δυομένου ἔπλωον, ἀλλὰ τὸ μεταξὺ δύσιόσ τε ἡλίου καὶ τῆσ ἄρκτου μᾶλλόν τι αἱ πρῷραι αὐτοῖσιν ἐπεῖχον.

καὶ ἡ Καρμανίη τῶν Ἰχθυοφάγων τῆσ γῆσ καὶ τῶν Ὠρειτέων εὐδενδροτέρη τε καὶ εὐκαρποτέρη ἐστί, καὶ ποιώδησ μᾶλλόν τι καὶ εὐύδροσ.

ὁρμίζονται δὲ ἐν Βάδει χώρῳ τῆσ Καρμανίησ οἰκεομένῳ, δένδρεά τε πολλὰ ἥμερα ἔχοντι πλὴν ἐλαίησ, καὶ ἀμπέλουσ ἀγαθάσ, καὶ σιτοφόρῳ.

ἐνθένδε ὁρμηθέντεσ καὶ διεκπλώσαντεσ σταδίουσ ὀκτακοσίουσ, πρὸσ αἰγιαλῷ ὁρμίζονται ἐρήμῳ, καὶ κατορέουσιν ἄκρην μακρὴν ἀνέχουσαν ἐπὶ πολλὸν ἐσ τὸ πέλαγοσ·

ἀπέχειν δὲ ἐφαίνετο ἡ ἄκρη πλόον ὡσ ἡμέρησ. καὶ οἱ τῶν χώρων ἐκείνων δαήμονεσ Ἀραβίησ ἔλεγον τὴν ἀνέχουσαν ταύτην ἄκρην, καλέεσθαι δὲ Μάκετα·

ἔνθεν τὰ κιννάμωμά τε καὶ ἄλλα τοιουτότροπα ἐσ Ἀσσυρίουσ ἀγινέεσθαι. καὶ ἀπὸ τοῦ αἰγιαλοῦ τούτου, ἵναπερ ὁ στόλοσ ἐσάλευε, καὶ τῆσ ἄκρησ, ἥντινα καταντικρὺ ἀπεώρων ανέχουσαν ἐσ τὸ πέλαγοσ, ὁ κόλποσ ‐ ἐμοί τε δοκέει καὶ Νεάρχῳ ὡσαύτωσ ἐδόκεεν ‐ ἐσ τὸ ἔσω ἀναχέεται, ὅπερ οἰκὸσ ἡ Ἐρυθρὴ θάλασσα.

ταύτην τὴν ἄκρην ὡσ κατεῖδον, Ὀνησίκριτοσ μὲν ἐπέχοντασ ἐπ̓ αὐτὴν πλώειν ἐκέλευεν, ὡσ μὴ κατὰ τὸν κόλπον ἐλαστρεῦντασ ταλαιπωρέεσθαι.

Νέαρχοσ δὲ ὑποκρίνεται νήπιον εἶναι Ὀνησίκριτον, εἰ ἀγνοέει ἐπ̓ ὅτῳ ἐστάλη πρὸσ Ἀλεξάνδρου ὁ στόλοσ.

οὐ γὰρ ὅτι ἀπορίη ἦν πεζῇ διασωθῆναι πάντα αὐτῷ τὸν στρατόν, ἐπὶ τῷδε ἄρα ἐκπέμψαι τὰσ νέασ, ἀλλὰ ἐθέλοντα αἰγιαλούσ τε τοὺσ κατὰ τὸν παράπλοον κατασκέψασθαι καὶ ὁρ́μουσ καὶ νησῖδασ, καὶ ὅστισ κόλποσ ἐσέχοι, ἐκπεριπλῶσαι τοῦτον, καὶ πόλιασ ὅσαι ἐπιθαλάσσιαι, καὶ εἴ τισ ἔγκαρποσ γῆ καὶ εἴ τισ ἐρήμη.

σφᾶσ ὦν οὐ χρῆναι ἀφανίσαι τὸ ἔργον, πρὸσ τέρματι ἤδη ἐόντασ τῶν πόνων, ἄλλωσ τε οὐδὲ ἀπόρωσ ἔτι τῶν ἀναγκαίων ἐν τῷ παραπλόῳ ἔχοντασ.

δεδιέναι τε, ἐπεὶ ἡ ἄκρη ἐσ μεσαμβρίην ἀνέχοι, μὴ ἐρήμῃ τε τῇ ταύτῃ γῇ καὶ ἀνύδρῳ καὶ φλογώδεϊ ἐγκύρσειαν. ταῦτα ἐνίκα, καί μοι δοκέει περιφανέωσ σῶσαι τὴν στρατιὴν τῇδε τῇ βουλῇ Νέαρχοσ·

τὴν γὰρ δὴ ἄκρην ἐκείνην καὶ τὴν πρὸσ αὐτῇ χώρην πᾶσαν ἐρήμην τε εἶναι λόγοσ κατέχει καὶ ὕδατοσ ἀπορίῃ ἔχεσθαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION