Arrian, Anabasis, book 2, chapter 12

(아리아노스, Anabasis, book 2, chapter 12)

Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ, καίπερ τετρωμένοσ τὸν μηρὸν ξίφει Ἀλέξανδροσ, ὁ δὲ τοὺσ τραυματίασ ἐπῆλθε, καὶ τοὺσ νεκροὺσ ξυναγαγὼν ἔθαψε μεγαλοπρεπῶσ ξὺν τῇ δυνάμει πάσῃ ἐκτεταγμένῃ ὡσ λαμπρότατα ἐσ πόλεμον· καὶ λόγῳ τε ἐπεκόσμησεν ὅσοισ τι διαπρεπὲσ ἔργον ἐν τῇ μάχῃ ἢ αὐτὸσ ξυνέγνω εἰργασμένον ἢ ἀκοῇ συμφωνούμενον ἔμαθεν, καὶ χρημάτων ἐπιδόσει ὡσ ἑκάστουσ ξὺν τῇ ἀξίᾳ ἐτίμησεν. καὶ Κιλικίασ μὲν ἀποδεικνύει σατράπην Βάλακρον τὸν Νικάνοροσ, ἕνα τῶν σωματοφυλάκων τῶν βασιλικῶν, ἀντὶ δὲ τούτου ἐσ τοὺσ σωματοφύλακασ κατέλεξε Μένητα τὸν Διονυσίου·

ἀντὶ δὲ Πτολεμαίου τοῦ Σελεύκου τοῦ ἀποθανόντοσ ἐν τῇ μάχῃ Πολυπέρχοντα τὸν Σιμμίου ἄρχειν ἀπέδειξε τῆσ ἐκείνου τάξεωσ. καὶ Σολεῦσι τά τε πεντήκοντα τάλαντα, ἃ ἔτι ἐνδεᾶ ἦν ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων Σφίσι χρημάτων, ἀνῆκεν καὶ τοὺσ ὁμήρουσ ἀπέδωκεν. Ὁ δὲ οὐδὲ τῆσ μητρὸσ τῆσ Δαρείου οὐδὲ τῆσ γυναικὸσ ἢ τῶν παίδων ἠμέλησεν.

ἀλλὰ λέγουσί τινεσ τῶν τὰ Ἀλεξάνδρου γραψάντων τῆσ νυκτὸσ αὐτῆσ, ᾗ ἀπὸ τῆσ διώξεωσ τῆσ Δαρείου ἐπανῆκεν, ἐσ τὴν σκηνὴν παρελθόντα αὐτὸν τὴν Δαρείου, ἥτισ αὐτῷ ἐξῃρημένη ἦν, ἀκοῦσαι γυναικῶν οἰμωγὴν καὶ ἄλλον τοιοῦτον θόρυβον οὐ πόρρω τῆσ σκηνῆσ· πυθέσθαι οὖν αἵτινεσ γυναῖκεσ καὶ ἀνθ̓ ὅτου οὕτωσ ἐγγὺσ παρασκηνοῦσι·

καί τινα ἐξαγγεῖλαι, ὅτι· ὦ βασιλεῦ, ἡ μήτηρ τε καὶ ἡ γυνὴ Δαρείου καὶ οἱ παῖδεσ, ὡσ ἐξηγγέλθη αὐταῖσ ὅτι τὸ τόξον τε τοῦ Δαρείου ἔχεισ καὶ τὸν κάνδυν τὸν βασιλικὸν καὶ ἡ ἀσπὶσ ὅτι κεκόμισται ὀπίσω ἡ Δαρείου, ὡσ ἐπὶ τεθνεῶτι Δαρείῳ ἀνοιμώζουσιν. ταῦτα ἀκούσαντα Ἀλέξανδρον πέμψαι πρὸσ αὐτὰσ Λεοννάτον, ἕνα τῶν ἑταίρων, ἐντειλάμενον φράσαι ὅτι ζῇ Δαρεῖοσ, τὰ δὲ ὅπλα καὶ τὸν κάνδυν ὅτι φεύγων ἀπέλιπεν ἐπὶ τῷ ἁρ́ματι καὶ ταῦτα ὅτι μόνα ἔχει Ἀλέξανδροσ.

καὶ Λεοννάτον παρελθόντα ἐσ τὴν σκηνὴν τά τε περὶ Δαρείου εἰπεῖν καὶ ὅτι τὴν θεραπείαν αὐταῖσ ξυγχωρεῖ Ἀλέξανδροσ τὴν βασιλικὴν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον καὶ καλεῖσθαι βασιλίσσασ, ἐπεὶ οὐδὲ κατὰ ἔχθραν οἱ γενέσθαι τὸν πόλεμον πρὸσ Δαρεῖον, ἀλλ̓ ὑπὲρ τῆσ ἀρχῆσ τῆσ Ἀσίασ διαπεπολεμῆσθαι ἐννόμωσ. ταῦτα μὲν Πτολεμαῖοσ καὶ Ἀριστόβουλοσ λέγουσι·

λόγοσ δὲ ἔχει καὶ αὐτὸν Ἀλέξανδρον τῇ ὑστεραίᾳ ἐλθεῖν εἴσω ξὺν Ἡφαιστίωνι μόνῳ τῶν ἑταίρων· καὶ τὴν μητέρα τὴν Δαρείου ἀμφιγνοήσασαν ὅστισ ὁ βασιλεὺσ εἰή αὐτοῖν, ἐστάλθαι γὰρ ἄμφω τῷ αὐτῷ κόσμῳ, τὴν δὲ Ἡφαιστίωνι προσελθεῖν καὶ προσκυνῆσαι, ὅτι μείζων ἐφάνη ἐκεῖνοσ. ὡσ δὲ ὁ Ἡφαιστίων τε ὀπίσω ὑπεχώρησε καὶ τισ τῶν ἀμφ̓ αὐτήν, τὸν Ἀλέξανδρον δείξασ, ἐκεῖνον ἔφη εἶναι Ἀλέξανδρον, τὴν μὲν καταιδεσθεῖσαν τῇ διαμαρτίᾳ ὑποχωρεῖν, Ἀλέξανδρον δὲ οὐ φάναι αὐτὴν ἁμαρτεῖν·

καὶ γὰρ ἐκεῖνον εἶναι Ἀλέξανδρον. καὶ ταῦτα ἐγὼ οὔθ̓ ὡσ ἀληθῆ οὔτε ὡσ πάντῃ ἄπιστα ἀνέγραψα.

ἀλλ̓ εἴτε οὕτωσ ἐπράχθη, ἐπαινῶ Ἀλέξανδρον τῆσ τε ἐσ τὰσ γυναῖκασ κατοικτίσεωσ καὶ τῆσ ἐσ τὸν ἑταῖρον πίστεωσ καὶ τιμῆσ· εἴτε πιθανὸσ δοκεῖ τοῖσ συγγράψασιν Ἀλέξανδροσ ὡσ καὶ ταῦτα ἂν πράξασ καὶ εἰπὼν, καὶ ἐπὶ τῷδε ἐπαινῶ Ἀλέξανδρον.

SEARCH

MENU NAVIGATION