Aristophanes, Frogs, Lyric-Scene, strophe 1

ταῦτα μὲν πρὸσ ἀνδρόσ ἐστι νοῦν ἔχοντοσ καὶ φρένασ καὶ πολλὰ περιπεπλευκότοσ, μετακυλίνδειν αὑτὸν ἀεὶ πρὸσ τὸν εὖ πράττοντα τοῖχον μᾶλλον ἢ γεγραμμένην εἰκόν’ ἑστάναι, λαβόνθ’ ἓν σχῆμα· τὸ δὲ μεταστρέφεσθαι πρὸσ τὸ μαλθακώτερον δεξιοῦ πρὸσ ἀνδρόσ ἐστι καὶ φύσει Θηραμένουσ. οὐ γὰρ ἂν γέλοιον ἦν, εἰ Ξανθίασ μὲν δοῦλοσ ὢν ἐν στρώμασιν Μιλησίοισ ἀνατετραμμένοσ κυνῶν ὀρ‐ χηστρίδ’ εἶτ’ ᾔτησεν ἀμίδ’, ἐγὼ δὲ πρὸσ τοῦτον βλέπων τοὐρεβίνθου ’δραττόμην, οὗ‐ τοσ δ’ ἅτ’ ὢν αὐτὸσ πανοῦργοσ εἶδε, κᾆτ’ ἐκ τῆσ γνάθου πὺξ πατάξασ μοὐξέκοψε τοῦ χοροῦ τοὺσ προσθίουσ;