Aristotle, Thesmophoriazusae, Lyric-Scene, strophe 1 1:

(아리스토텔레스, Thesmophoriazusae, Lyric-Scene, strophe 1 1:)

ὀλίγων ἕνεκα καὐτὴ παρῆλθον ῥημάτων. τὰ μὲν γὰρ ἄλλ’ αὕτη κατηγόρηκεν εὖ· ἃ δ’ ἐγὼ πέπονθα, ταῦτα λέξαι βούλομαι. ἐμοὶ γὰρ ἁνὴρ ἀπέθανεν μὲν ἐν Κύπρῳ παιδάρια πέντε καταλιπών, ἁγὼ μόλισ στεφανηπλοκοῦσ’ ἔβοσκον ἐν ταῖσ μυρρίναισ. τέωσ μὲν οὖν ἀλλ’ ἡμικάκωσ ἐβοσκόμην· νῦν δ’ οὗτοσ ἐν ταῖσιν τραγῳδίαισ ποιῶν τοὺσ ἄνδρασ ἀναπέπεικεν οὐκ εἶναι θεούσ· ὥστ’ οὐκέτ’ ἐμπολῶμεν οὐδ’ εἰσ ἥμισυ. νῦν οὖν ἁπάσαισιν παραινῶ καὶ λέγω τοῦτον κολάσαι τὸν ἄνδρα πολλῶν οὕνεκα· ἄγρια γὰρ ἡμᾶσ ὦ γυναῖκεσ δρᾷ κακά, ἅτ’ ἐν ἀγρίοισι τοῖσ λαχάνοισ αὐτὸσ τραφείσ. ἀλλ’ εἰσ ἀγορὰν ἄπειμι· δεῖ γὰρ ἀνδράσιν πλέξαι στεφάνουσ συνθηματιαίουσ εἴκοσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION