Aristotle, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:

(아리스토텔레스, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:)

οὐκοῦν κελητίζεισ, ὅταν Φαίδραν ποιῇσ; ἀνδρεῖα δ’ ἢν ποιῇ τισ, ἐν τῷ σώματι ἔνεσθ’ ὑπάρχον τοῦθ’. ἃ δ’ οὐ κεκτήμεθα, μίμησισ ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται. ὅταν σατύρουσ τοίνυν ποιῇσ, καλεῖν ἐμέ, ἵνα συμποιῶ σοὔπισθεν ἐστυκὼσ ἐγώ. ἄλλωσ τ’ ἄμουσόν ἐστι ποιητὴν ἰδεῖν ἀγρεῖον ὄντα καὶ δασύν· σκέψαι δ’ ὅτι Ἴβυκοσ ἐκεῖνοσ κἀνακρέων ὁ Τήιοσ κἀλκαῖοσ, οἳ περὶ ἁρμονίαν ἐχύμισαν, ἐμιτροφόρουν τε καὶ διεκλῶντ’ Ιὠνικῶσ, καὶ Φρύνιχοσ, τοῦτον γὰρ οὖν ἀκήκοασ, αὐτόσ τε καλὸσ ἦν καὶ καλῶσ ἠμπέσχετο· διὰ τοῦτ’ ἄρ’ αὐτοῦ καὶ κάλ’ ἦν τὰ δράματα. ὅμοια γὰρ ποιεῖν ἀνάγκη τῇ φύσει. ταῦτ’ ἄρ’ ὁ Φιλοκλέησ αἰσχρὸσ ὢν αἰσχρῶσ ποιεῖ, ὁ δ’ αὖ Ξενοκλέησ ὢν κακὸσ κακῶσ ποιεῖ, ὁ δ’ αὖ Θέογνισ ψυχρὸσ ὢν ψυχρῶσ ποιεῖ. ἅπασ’ ἀνάγκη· ταῦτα γάρ τοι γνοὺσ ἐγὼ ἐμαυτὸν ἐθεράπευσα. πῶσ πρὸσ τῶν θεῶν; παῦσαι βαύ̈ζων· καὶ γὰρ ἐγὼ τοιοῦτοσ ἦν ὢν τηλικοῦτοσ, ἡνίκ’ ἠρχόμην ποιεῖν. μὰ τὸν Δί’ οὐ ζηλῶ σε τῆσ παιδεύσεωσ. ἀλλ’ ὧνπερ οὕνεκ’ ἦλθον, ἐά μ’ εἰπεῖν. λέγε. Ἀγάθων, σοφοῦ πρὸσ ἀνδρόσ, ὅστισ ἐν βραχεῖ πολλοὺσ καλῶσ οἱο͂́σ τε συντέμνειν λόγουσ. ἐγὼ δὲ καινῇ ξυμφορᾷ πεπληγμένοσ ἱκέτησ ἀφῖγμαι πρὸσ σέ. τοῦ χρείαν ἔχων; μέλλουσί μ’ αἱ γυναῖκεσ ἀπολεῖν τήμερον τοῖσ Θεσμοφορίοισ, ὅτι κακῶσ αὐτὰσ λέγω. τίσ οὖν παρ’ ἡμῶν ἐστιν ὠφέλειά σοι; ἡ πᾶσ’· ἐὰν γὰρ ἐγκαθεζόμενοσ λάθρᾳ ἐν ταῖσ γυναιξίν, ὡσ δοκῶν εἶναι γυνή, ὑπεραποκρίνῃ μου, σαφῶσ σώσεισ ἐμέ. μόνοσ γὰρ ἂν λέξειασ ἀξίωσ ἐμοῦ. ἔπειτα πῶσ οὐκ αὐτὸσ ἀπολογεῖ παρών; ἐγὼ φράσω σοι. πρῶτα μὲν γιγνώσκομαι· ἔπειτα πολιόσ εἰμι καὶ πώγων’ ἔχω, σὺ δ’ εὐπρόσωποσ λευκὸσ ἐξυρημένοσ γυναικόφωνοσ ἁπαλὸσ εὐπρεπὴσ ἰδεῖν. Εὐριπίδη ‐ τί ἔστιν; ἐποίησάσ ποτε, χαίρεισ ὁρῶν φῶσ, πατέρα δ’ οὐ χαίρειν δοκεῖσ; ἔγωγε. μή νυν ἐλπίσῃσ τὸ σὸν κακὸν ἡμᾶσ ὑφέξειν. καὶ γὰρ ἂν μαινοίμεθ’ ἄν. ἀλλ’ αὐτὸσ ὅ γε σόν ἐστιν οἰκείωσ φέρε. τὰσ συμφορὰσ γὰρ οὐχὶ τοῖσ τεχνάσμασιν φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖσ παθήμασιν. καὶ μὴν ού γ’ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτοσ εἶ οὐ τοῖσ λόγοισιν ἀλλὰ τοῖσ παθήμασιν. τί δ’ ἔστιν ὅτι δέδοικασ ἐλθεῖν αὐτόσε; κάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ. πῶσ; ὅπωσ; δοκῶν γυναικῶν ἔργα νυκτερείσια κλέπτειν ὑφαρπάζειν τε θήλειαν Κύπριν.

SEARCH

MENU NAVIGATION