Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 23 15:

(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 23 15:)

ἄλλοσ, ὅταν περὶ δυοῖν καὶ ἀντικειμένοιν ἢ προτρέπειν ἢ ἀποτρέπειν δέῃ, καὶ τῷ πρότερον εἰρημένῳ τρόπῳ ἐπ’ ἀμφοῖν χρῆσθαι. διαφέρει δέ, ὅτι ἐκεῖ μὲν τὰ τυχόντα ἀντιτίθεται, ἐνταῦθα δὲ τἀναντία· οἱο͂ν ἱέρεια οὐκ εἰά τὸν υἱὸν δημηγορεῖν· "ἐὰν μὲν γάρ" , ἔφη, "τὰ δίκαια λέγῃσ, οἱ ἄνθρωποί σε μισήσουσιν, ἐὰν δὲ τὰ ἄδικα, οἱ θεοί· δεῖ μὲν οὖν δημηγορεῖν· ἐὰν μὲν γὰρ τὰ δίκαια λέγῃσ, οἱ θεοί σε φιλήσουσιν, ἐὰν δὲ τὰ ἄδικα, οἱ ἄνθρωποι" . τοῦτο δ’ ἐστὶ ταὐτὸ τῷ λεγομένῳ, τὸ ἕλοσ πρίασθαι καὶ τοὺσ ἅλασ· καὶ ἡ βλαίσωσισ τοῦτο ἐστίν, ὅταν δυοῖν ἐναντίοιν ἑκατέρῳ ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἕπηται, ἐναντία ἑκάτερα ἑκατέροισ.

SEARCH

MENU NAVIGATION