Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 3 16:

(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 3 16:)

καὶ ἐὰν μὴ αἰσθήσεσθαι οἰώνται ὅτι δι’ αὑτοὺσ καὶ ἀνθ’ ὧν ἔπαθον· ἡ γὰρ ὀργὴ πρὸσ τὸν καθ’ ἕκαστόν ἐστιν· δῆλον δ’ ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ· διὸ ὀρθῶσ πεποίηται φάσθαι Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον, ὡσ οὐ τετιμωρημένοσ εἰ μὴ ᾔσθετο καὶ ὑφ’ ὅτου καὶ ἀνθ’ ὅτου· ὥστε οὔτε τοῖσ ἄλλοισ ὅσοι μὴ αἰσθάνονται ὀργίζονται, οὔτε τοῖσ τεθνεῶσιν ἔτι, ὡσ πεπονθόσι τε τὸ ἔσχατον καὶ οὐκ ἀλγήσουσιν οὐδ’ αἰσθησομένοισ, οὗ οἱ ὀργιζόμενοι ἐφίενται· διὸ εὖ περὶ τοῦ Ἕκτοροσ ὁ ποιητήσ, παῦσαι βουλόμενοσ τὸν Ἀχιλλέα τῆσ ὀργῆσ τεθνεῶτοσ, κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.

SEARCH

MENU NAVIGATION