Aristotle, Ecclesiazusae, Episode 1:

(아리스토텔레스, Ecclesiazusae, Episode 1:)

ἐγὼ καταθήσω τἀμά; κακοδαίμων ἄρα ἀνὴρ ἔσομαι καὶ νοῦν ὀλίγον κεκτημένοσ. μὰ τὸν Ποσειδῶ γ’ οὐδέποτ’, ἀλλὰ βασανιῶ πρώτιστον αὐτὰ πολλάκισ καὶ σκέψομαι. οὐ γὰρ τὸν ἐμὸν ἱδρῶτα καὶ φειδωλίαν οὐδὲν πρὸσ ἔποσ οὕτωσ ἀνοήτωσ ἐκβαλῶ, πρὶν <ἂν> ἐκπύθωμαι πᾶν τὸ πρᾶγμ’ ὅπωσ ἔχει. οὗτοσ τί τὰ σκευάρια ταυτὶ βούλεται; πότερον μετοικιζόμενοσ ἐξενήνοχασ αὔτ’ ἢ φέρεισ ἐνέχυρα θήσων; οὐδαμῶσ. τί δῆτ’ ἐπὶ στοίχου ’στὶν οὕτωσ; οὔτι μὴ Ιἕρωνι τῷ κήρυκι πομπὴν πέμπετε; μὰ Δί’ ἀλλ’ ἀποφέρειν αὐτὰ μέλλω τῇ πόλει ἐσ τὴν ἀγορὰν κατὰ τοὺσ δεδογμένουσ νόμουσ. μέλλεισ ἀποφέρειν; πάνυ γε. κακοδαίμων ἄρ’ εἶ νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα. πῶσ; πῶσ; ῥᾳδίωσ. τί δ’; οὐχὶ πειθαρχεῖν με τοῖσ νόμοισι δεῖ; ποίοισιν ὦ δύστηνε; τοῖσ δεδογμένοισ. δεδογμένοισιν; ὡσ ἀνόητοσ ἦσθ’ ἄρα. ἀνόητοσ; οὐ γάρ; ἠλιθιώτατοσ μὲν οὖν ἁπαξαπάντων. ὅτι τὸ ταττόμενον ποιῶ; τὸ ταττόμενον γὰρ δεῖ ποιεῖν τὸν σώφρονα; μάλιστα πάντων. τὸν μὲν οὖν ἀβέλτερον. σὺ δ’ οὐ καταθεῖναι διανοεῖ; φυλάξομαι, πρὶν ἄν γ’ ἴδω τὸ πλῆθοσ ὅ τι βουλεύεται. τί γὰρ ἄλλο γ’ ἢ φέρειν παρεσκευασμένοι τὰ χρήματ’ εἰσίν; ἀλλ’ ἰδὼν ἐπειθόμην. λέγουσι γοῦν ἐν ταῖσ ὁδοῖσ. λέξουσι γάρ. καί φασιν οἴσειν ἀράμενοι. φήσουσι γάρ. ἀπολεῖσ ἀπιστῶν πάντ’. ἀπιστήσουσι γάρ.

SEARCH

MENU NAVIGATION